Tuesday, December 13, 2016

കൊക്കോപ്പുഴു

അർജുനൻ അത്താഴത്തിനു മുന്നേ ചോറ്റുപാത്രം കഴുകി വൃത്തിയാക്കി , ടവ്വൽ കൊണ്ട് തുടച്ചു ,അതിനുള്ളിലേക്ക് ചെറു ചൂടോടെ ചോറും കറികളും വിളമ്പി ഒതുക്കിവെച്ചു. ഗിരീശൻ എന്ന് കൊത്തിവെച്ച അടപ്പെടുത്തു പാത്രം അടച്ചു , പഴകിത്തുടങ്ങിയ സഞ്ചിയിലേക്കു അതു ഭദ്രമായി വെച്ചുകൊണ്ടയാൾ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി . സമയം രാത്രി 9 കഴിഞ്ഞിരുന്നു . 'സോപാനം' എന്നെഴുതിയ ഇരുവശത്തേക്കു തുറക്കാവുന്ന ഇരുമ്പു ഗേറ്റിനു വെളിയിലേക്കായി അയാളാ സഞ്ചി തൂക്കിയിട്ടു. ഗേറ്റിനു പുറത്തേക്കു വെറുതെ കണ്ണോടിച്ചു ... വിജനമായ റോഡ് ... ഒരു ക്രമവുമില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന പോസ്റ്റുകളിൽ വെളിച്ചം പതറി നിന്നു. റോഡാവസാനിക്കുന്നിടത്ത് തുടങ്ങുന്ന ലക്ഷം വീട് കോളനിയിൽ നിന്നും കലഹങ്ങളും പച്ചത്തെറികളും കേൾക്കാം .. അയാൾ ആ ഗേറ്റിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടു കുറച്ചു സമയം അങ്ങനേ നിന്നു ..
            "ദേ .. ചോറ് തണുക്കുന്നു .. വന്നു കഴിക്കൂ " .. ഭാര്യ വരാന്തയിൽ വന്നോർമ്മിപ്പിച്ചിട്ടു പോയി . വർഷങ്ങളായുള്ള ശീലമാണ് ഗിരീശനുവേണ്ടി ഒരു പിടി ചോറ് അത്താഴത്തിനു മുന്നേ മാറ്റി വെക്കുക ..സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്താണ് അത്താഴ പഷ്ണിക്കാരായ ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം തുടങ്ങുന്നത്. എന്നെക്കാളും രണ്ടു  വയസ്സിനു മൂപ്പുണ്ട്  ആരോടും അധികം മിണ്ടാത്ത  എല്ലിച്ചു നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ ഗിരീശന്. കഞ്ഞിപ്പുരയിലെ ഭാർഗവി തള്ളയുടെ - (ആരും അവരെ അമ്മേ എന്നു വിളിച്ചു കേട്ടിട്ടില്ല) - കനിവിലാണ്  ഒരു ദിവസത്തെ ആദ്യത്തെ അന്നം , അതും പതിനൊന്നു മണിക്ക് ഒരു തുടം കഞ്ഞിവെള്ളവും കൂടെ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന രണ്ടു വറ്റും കഴിക്കുന്നത് .. അപ്പോളൊരാശ്വാസമാകും . പിന്നെ ഉച്ചക്കഞ്ഞി വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞു വയറു നിറയെ ..ഭാർഗ്ഗവിത്തള്ള ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാട്ടുനെല്ലിക്ക അച്ചാറും മുളകു പൊടിച്ചതും സ്‌പെഷ്യൽ ആക്കി തരും.. പരീക്ഷാക്കാലത്ത് ചക്കയും കപ്പയുമെങ്കിലും വീട്ടിലുണ്ടാകുമെങ്കിലും ഗിരീശന്‌ അത്താഴപ്പഷ്ണിയായിരുന്നുവെന്നു ചളുങ്ങിയ ചോറ്റുപാത്രവുമായി കഞ്ഞിപ്പുരയിലേക്കു രാവിലെയുള്ള അവന്റെ പോക്കു കണ്ടാൽ അറിയാം .
   ഒരു ദിവസം ഭാർഗ്ഗവിത്തള്ള ചൊടിച്ചുകൊണ്ടു അവനെ പിള്ളേരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച്  "നിനക്കെന്താടാ ചെക്കാ കൊക്കോപ്പുഴു ഉണ്ടോ വയറ്റില് ?" എന്നു കണ്ഠം കീറി ചോദിച്ചു.കെട്ടവരെല്ലാം കോട്ടിയ പ്ലാവില വിട്ടുപോയ പോലെ വായ തുറന്നു ആർത്തു ചിരിച്ചു. അന്നുതൊട്ട് അവനു 'കൊക്കോപ്പുഴു' എന്നു പേരും വീണു. അതിനുശേഷം ആ സ്‌കൂളിൽ അവനെ ഗിരീശാ എന്നു വിളിക്കാൻ ഞാൻ മാത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു . ഒരിക്കൽ സബ്‌ജില്ലാ സ്പോർട്സ് മത്സരം നടക്കുകയായിരുന്നു , ഞങ്ങടെ സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഓട്ടക്കാരനായിരുന്നു ഗിരീശൻ . നൂറു മീറ്റർ ഓട്ട മത്സരം തുടങ്ങും മുമ്പു തന്നെ 'കൊക്കൊ കൊക്കൊ കൊക്കോപ്പുഴു ' എന്നു പിള്ളേരു ആർത്തു വിളിച്ചു. പെൺകുട്ടികളും ടീച്ചർമാരുമൊക്കെ അവനെ ചൂണ്ടി ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് എനിക്കു സങ്കടം സഹിക്കാനായില്ല. ഞാൻ 'ഗിരീശൻ ..ഗിരീശൻ ' എന്നുറക്കെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു .
                "എടാ അവൻ്റെ പേര് രജിസ്റ്ററിൽ പോലും കൊക്കൊപ്പുഴു എന്നാക്കി .. നിയറിഞ്ഞില്ലേ ?" അടുത്ത് നിന്നവൻ മുതുകിനു തോണ്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. പിന്നെ അവന്റെ കൂടെയുള്ള കുറെയെണ്ണം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. രജിസ്റ്ററിൽ കോളം തിരിച്ചെഴുതിയ 'കൊക്കൊപ്പുഴു' എന്ന പേരു മനസ്സിലേക്ക് വന്നു. ഹാജർ വിളിക്കുമ്പോൾ .. അസംബ്ലിയിൽ വിളിക്കുമ്പോൾ ..ഇപ്പോൾ സമ്മാനം കിട്ടുമ്പോൾ കോളാമ്പിയിലൂടെ വിളിക്കുമ്പോൾ ..എനിക്ക് ഭാർഗ്ഗവിത്തള്ളയോട് എന്തെന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. .
വിസിൽ കേട്ടു  .. ഗിരീശൻ മിന്നായം പോലെ ഫിനിഷിങ് ലൈൻ കടന്നു പോയി.. ചുറ്റും നിന്ന് 'കൊക്കൊപ്പുഴൂ കീ ജയ് ' .. വിളികൾ ഉയർന്നു കേട്ടു .ഗിരീശൻ കുനിഞ്ഞു മുട്ടുകാലിൽ കൈയൂന്നി നിന്നണച്ചു .. പുറകിൽ വളരെ പുറകിൽ ചിലരൊക്കെ എത്തുന്നതേയുള്ളു.. ടീച്ചർമാരും അദ്ധ്യാപകരും പിന്നാലെ പിന്നാലെ ഓടി ഫിനിഷ് ചെയ്യുന്നവർക്കു ഗ്ലൂക്കോസുമായി പോകുന്നതു കണ്ടു. ഗിരീശനെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നതേയില്ല ..ഗ്ളൂക്കോസ് ആർത്തിയോടെ മോന്തുന്നവരെ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി PTA ഫണ്ടിലേക്ക് ഉദാരമായി കൈയഴച്ചു സംഭാവന നൽകുന്നവരുടെ സത്പുത്രന്മാർ.. ഗിരീശൻ  കഞ്ഞിപ്പുരക്കു നേരെ നടന്നു. ഞാനും പിന്നാലെ വെച്ചു പിടിച്ചു.
വെന്തു തുടങ്ങിയ തിളച്ചുമറിയുന്ന ഒരു തവി കഞ്ഞി കോരി അല്പം അച്ചാറും ചേർത്ത് കൈവിരലു പൊള്ളുന്നതും നാക്കിലെ തോലു പോകുന്നതുമറിയാതെ  ആർത്തിയോടെ വിഴുങ്ങുകയാണ് ഗിരീശൻ.
"കൂടിയവന്മാരുടെ മക്കൾക്കേ ബ്ലുംകോസ് ഉള്ളൂ " .. ഭാർഗ്ഗവിത്തള്ള പിറുപിറുത്തു .
   "200 മീറ്റർ ഓട്ടത്തിനുള്ളവർ എത്രയുംപെട്ടെന്നു ഗ്രൗണ്ടിൽ എത്തുക" കോളാമ്പിയിലൂടെ സുരേന്ദ്രൻ സാറിന്റെ ശബ്ദം തെറിച്ചു വീണു. ഗിരീശനത് കേട്ടില്ല എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി. . ഭാർഗ്ഗവിത്തള്ള അറിഞ്ഞിട്ടും കൂടിയുണ്ടാകില്ല ..ആരോടൊക്കെയോ ഉള്ള ദേഷ്യമായിരുന്നു മനസ്സിൽ .. ഞാനും അവനോടു പറഞ്ഞില്ല..അവസാന വറ്റും കഴിച്ചു കഞ്ഞിവെള്ളം മൊത്തിക്കുടിക്കുന്ന അവൻ്റെ മുതുകിലേക്കു ഒരു ചൂരൽ ശീൽക്കാരത്തോടെ വന്നുവീണു ..
" ഭ .. എഴുന്നേൽക്കെടാ .. ഇവിടെ വന്നിരിക്കുവാണോ ? നിന്നെക്കൊണ്ടു ഈ സ്‌കൂളിനു ആകെകിട്ടുന്ന ഒരുപയോഗം ഓട്ടത്തിനാ ..24 മണിക്കൂറും തീറ്റിയെന്നൊരു വിചാരമേയുള്ളു..'കൊക്കൊപ്പുഴു" ..സുരേന്ദ്രൻ സാറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നഗ്നിയും ചെവിയിൽ നിന്നു പുകയും വരുന്നതു സത്യമായിട്ടും അന്നു കണ്ടു.
   പെട്ടെന്നുണ്ടായ അതിക്രമത്തിൽ തെറിച്ചുപോയ ചോറ്റുപിഞ്ഞാണം കളഞ്ഞ്  കൈകൾ  നിക്കറിൽ തുടച്ചു നിറകണ്ണുകളോടെ അവൻ ഓലപ്പുരയിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. സുരേന്ദ്രൻ സാറിന്റെ ചൂരലിനു വീശിയാൽ എത്താതാവുന്ന ദൂരത്തിലായിരുന്നു ഞാനും ..അതുകൊണ്ടു തന്നെ അപകടം മണത്ത് ഞാൻ മൂത്രപ്പുര വഴി ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് ഓടി.
          ഞാനെത്തുമ്പോഴേക്കും വിസിൽ മുഴങ്ങി.. കൂടെ ഓടുവാൻ നിന്നവരെയെല്ലാം ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ടു ഗിരീശൻ ചീറ്റപ്പുലിയെപ്പോലെ പാഞ്ഞു. ആരവങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ , അവൻ്റെ വട്ടപ്പേരു വിളിച്ചു കളിയാക്കുന്നവർക്കിടയിലൂടെ , പിന്നിലായി ഓടിവരുന്നവർക്കു ഫിനിഷിങ് കഴിഞ്ഞാലുടൻ നൽകാൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗ്ളൂക്കോസ് പാനീയങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ... ഫിനിഷിങ് ലൈൻ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഗിരീശൻ പക്ഷെ ഓട്ടം  നിർത്തിയില്ല.. ദൂരേക്ക് ..ദൂരേക്ക് .. അവൻ ഗ്രൗണ്ട് കടന്ന് , ചെമ്മൺ പാത താണ്ടി വയലേലകളിലൂടെ എല്ലാവരും വായ പൊളിച്ചു നോക്കി നിൽക്കേ കൺവെട്ടത്തു നിന്നും ഉച്ചവെയിലിൽ തിളയ്ക്കുന്ന മഞ്ഞപൂത്ത വയലിനു നടുവിലെവിടെയോ മാഞ്ഞു പോയി .. സുരേന്ദ്രൻസാർ ചൂരൽ വീശി നിലത്തെറിഞ്ഞു അരക്കു കയ്യും കൊടുത്തു തോറ്റുനിന്നു . അതുകണ്ടതും ഞാൻ ആഞ്ഞു കൈകൊട്ടി.. നിർത്താതെ കൈകൊട്ടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു ..
കഞ്ഞിപാത്രം നിറയെ ചേമ്പു പുഴുങ്ങിയതുമായാണ് പിറ്റേന്നു ഞാൻ വന്നത് , ഗിരീശനെ നന്നായി ഒന്നഭിനന്ദിക്കാൻ കൊതിയായി .. എല്ലാവരുടെയും പേടി സ്വപ്നമായ സുരേന്ദ്രൻ സാറിനെ നാണം കെടുത്തിയ ഒരു വലിയ ധീരനായകനെ കണ്ടതിലുള്ള അത്ഭുതാവേശം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു .
കഞ്ഞിപ്പുരയിൽ വിറകുകീറുകൾ എരിഞ്ഞു കനലായും കരിയായും മാറി, ചാക്കുനൂലുകൾക്കിടയിൽ ശ്വാസംമുട്ടി റേഷൻ കടയിൽ നിന്നും പ്രയാണം തുടങ്ങി ഇവിടെ തിളച്ച വെള്ളത്തിലേക്കു വീണു മൃതിയടഞ്ഞ അരിമണികൾ ജന്മസാഫല്യം നേടിയ പോലെ വാർപ്പിനു മുകളിലൂടെ ചാടി പുറത്തേക്കു നോക്കിത്തുടങ്ങി ..ഗിരീഷനെ കണ്ടതേയില്ല.. വൈകിട്ട് അവന്റെ വീടന്വേഷിച്ചു കുറേ നടന്നു.. 3 പുഞ്ചകൾക്കപ്പുറത്ത് ഓലമേഞ്ഞ കൂരയിലിരുന്നു ഒടിഞ്ഞുകുത്തിയ ഒരു കിഴവിത്തള്ള നെറ്റിചേർത്ത്‌ കൈപിടിച്ചു 'ഗിരീശാ' എന്നെന്നെ നോക്കി വിളിച്ചു.
"ആ നായ വന്നോ ?"
വീട്ടിനു പുറകിൽ നിന്നും കമ്പൊടിയുന്ന ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ഒരു മുരൾച്ച കേട്ടു .. വീടെത്തിയിട്ടാണ് പിന്നെ ഞാൻ നിന്നത് ..
   എൻ്റെ കൈകാലുകൾ വളർന്നു, മീശ മുളച്ചു, ചുണ്ടിനു കീഴെ കുറച്ചു സ്ഥലം വെറുതേ ബാക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് താടിരോമങ്ങൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും പൊന്തി വന്നു. ടൗണിലേക്കുള്ള ബസ് പിടിക്കാൻ ഗിരീശൻ ഓടിയ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ മുട്ടപ്പൂക്കൾ വെള്ളയും മഞ്ഞയും സമം കലർത്തി വിടർന്നു നിന്നാടുന്നു .. കുഞ്ഞുനാളിൽ മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടിയ ഗിരീശനെന്ന സ്നേഹവും, ആരാധനയും, വേദനയും ... എങ്ങനേയും കണ്ടുപിടിക്കണം .. പോലീസ് , ബസ് കണ്ടക്ടർ , പോസ്റ്റുമാൻ , ഡ്രൈവർ .. ഇവരെല്ലാം ഓരോദിവസവും എത്രയേറെ മുഖങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടാകും, ഇതിലേതെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്കു വേണ്ടിയാണ് ഈ യാത്ര..
ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ പോസ്റ്റുമാനായി, അന്നുമുതൽ അന്വേഷണവും തുടങ്ങി.. ലക്ഷോപലക്ഷം മേൽവിലാസങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നൊരു പേരിനു വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിൽ.. നടന്നു നടന്നു വർഷങ്ങൾ തീർത്തു, അന്നു ഗിരീശൻ സ്കൂളിൽ ഉപേക്ഷിച്ച സഞ്ചിയും ചോറ്റു പിഞ്ഞാണവും മാത്രമാണു ആകെ അടയാളമായി കയ്യിലുള്ളത്.. അവ രണ്ടും ഈ കൊഴിഞ്ഞുപോയ വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ രൂപവ്യത്യാസം വരുത്താതെ പലവുരു മാറ്റി..
സർവീസ് അവസാനിക്കാൻ 2 വർഷങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കുന്നു.. ചേക്കേറിയ കൂടുകൾക്കു മുന്നിലെല്ലാം ഒരു രാത്രിപോലും ഒഴിയാതെ ഗിരീശന്‌ തൻ്റെ ചോറിൻറെ ഒരു പങ്ക് നീക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ രാവിലെകളിലും പിന്നാമ്പുറത്തേക്കു തട്ടുന്ന പഴഞ്ചോറ് ഭാര്യക്കു മാത്രം പേരറിയാവുന്ന കുറേ പക്ഷികളും പൂച്ചകളും വന്നു കഴിച്ചിട്ടു പോകും.. ഇതിപ്പോൾ ആറാമത്തെ ട്രാൻസ്ഫർ , പ്രമോഷനോടെ..
പിറ്റേന്നു സഞ്ചിയെടുക്കുമ്പോൾ ഭാരമില്ലായ്മ .. ചോറ്റുപാത്രം കാലിയാണ്.. ഭാര്യ എൻ്റെ മുഖത്തു വിടർന്ന സന്തോഷം കണ്ടന്തിച്ചു നിന്നു .. ഞാൻ പുറത്തേക്കു വേഗം നടന്നു റോഡിലിറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി ..
  " എന്തു പറ്റി മാഷേ ? എന്തേലും മോഷണം പോയോ? ഇവിടെയടുത്ത് രണ്ടു വീട്ടിൽ ഇന്നലെ കള്ളൻ കയറി എന്ന് കേട്ടു ... സൂക്ഷിച്ചേക്കണേ ആ കോളനിയിലെ കള്ളൻ കീരി വെളിയിലിറങ്ങീന്നു സ്റ്റേഷനിൽ പറഞ്ഞുകേട്ടു ."
അടുത്ത വീട്ടിലെ പി സി ദിനേശനാണ് .. ഞാൻ ഒന്നുമില്ല എന്നു തോളു കുലുക്കി.. അന്ന് രാത്രി ഗിരീശനുള്ള അത്താഴം ഗേറ്റിനെ ഏൽപ്പിച്ചു ലൈറ്റുകളണച്ച് ഇരുട്ടത്ത് കണ്ണും മിഴിച്ചിരുന്നു.. തങ്ങളുടെ അതിർത്തി വെട്ടിച്ചു കടന്ന ഏതോ ഒറ്റയാൻ നായയെ ഗ്യാങ്ങു തിരിഞ്ഞു ഇവുടുള്ള നായ്ക്കൾ ഓടിച്ചിട്ടു പെരുമാറുന്ന കോലാഹലം കേൾക്കാം .. നിലാവ്‌ നിഴലും വാവലു തീറ്റയും തേടിയലഞ്ഞു.. ഭാര്യ വന്നു തട്ടിവിളിക്കുമ്പോഴാണ് കണ്ണു തുറന്നതു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒഴിഞ്ഞ ചോറ്റുപാത്രം.
"ഉറങ്ങിപ്പോയല്ലോ ..ഒന്നു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലാലോ ഗിരീശാ ..ഇതു നീ തന്നെയാണോ ?"
" മാഷേ ഇന്നു രാത്രി ഇവിടെ എന്തു ബഹളം കേട്ടാലും പുറത്തിറങ്ങേണ്ട.."
ചിന്തകളെ മുറിച്ചുകൊണ്ട് മുറ്റത്ത് നിന്നും ദിനേശൻ പി സി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..
ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു മുറ്റത്തേക്കു ചെന്നു ..
" അവനേ .. ആ കീരി ... കീരിയെ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിക്കുന്നവനാ പോലും.. ആയാലെന്താ ? അവൻ കൊത്തി കൊത്തി മുറത്തേൽ കയറിയാ കൊത്തിയേ .. വീടിൻ്റെ പിന്നാമ്പുറത്തു കഴുകിയിട്ടിരുന്ന രണ്ടു ജോഡി യൂണിഫോം അവനടിച്ചോണ്ടു പോയി.. കഴിഞ്ഞതവണ അവനെ പിടിച്ചതിന്റെ പണിയാകും.. ഇന്നലെ ഓഫ് ആയതു കൊണ്ട് കഴികിയിട്ടതാ .. ഇന്നിനിയെന്തോയിട്ടൊണ്ട് പോകും ??
ദിനേശൻ പിന്നെയും എന്തൊക്കൊയോ പിറുപിറുത്തു വഴിയിൽ നിന്ന കുറ്റിച്ചെടിയെ തൊഴിച്ചുകൊണ്ടു അപ്പുറത്തേക്കു പോയി ..
                                      കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലും  ഉറങ്ങിപ്പോയി . ഇന്നിതുവരെ താമസിച്ച സ്ഥലത്തതൊന്നും സഞ്ചിയും ചോറും ആരും തൊട്ടിട്ടില്ല..ഇനിയാ കള്ളൻ ?? എന്തായാലും ഇന്നു കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടു തന്നെ.
പുറത്തു ഇരുട്ടിനെ മഞ്ഞുവീണു തണുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളറിയാതെ അലമാരയിൽ കൊടിമുണ്ടിനു പുറകിൽ ഒളിച്ചുവെച്ചിരുന്ന മരുമകൻ സമ്മാനം തന്ന ഫോറിൻ ധൈര്യം പുറത്തെടുത്തു രണ്ടെണ്ണം കഴിച്ചു. മണിക്കൂർ സൂചിയും മദ്യവും ഒരേദിശയിൽ താഴ്ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
 പുറത്തു റോഡരികിൽ നിന്ന ബദാം മരത്തിൻറെ ചില്ലയിൽ നിന്നു വാവലുകൾ പട പടാന്നു ചിറകടിച്ചു പറന്നുപോയി.
നോക്കുമ്പോൾ ഗേറ്റിനരികിൽ ഒരു രൂപം, ഉറഞ്ഞു നിന്ന മഞ്ഞിനോടൊപ്പം രക്തവും ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി. പിന്നെ മെല്ലെ ചൂടു പിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു ഹൃദയം അതി സമൃദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചു. വരാന്തയിലേക്കു ശബ്ദമുയർത്താതെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും മെല്ലിച്ചു നീണ്ടു കറുത്ത ആ രൂപം തലയുയർത്തി അകത്തേക്കു നോക്കികൊണ്ടുതന്നെ ആ ചോറ് മുഴുവൻ വാരിക്കഴിച്ചു ..സഞ്ചി തിരികെ തൂക്കി ഗേറ്റിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു അയാൾ അങ്ങനെ ഒരു സെക്കൻഡ് നിന്നു .. എൻ്റെ ഉള്ളം കാലിൽ നിന്നു ഒരു തരിപ്പ് ഉള്ളിലേക്കു ഇരച്ചു കയറി. ..ഗിരീശൻ  ..
                       " ഗിരീശാ .."
ഒച്ച വലുതായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അവനതു കേട്ടു കാണും.. അവൻ രണ്ടടി പിന്നിലേക്കു വെച്ചു .. പിന്നെ ഇരുട്ടിനും മഞ്ഞിനുമിടയിലൊരു വഴി കീറികൊണ്ട് ദൂരേക്കു നടന്നു. ഞാൻ മുറ്റത്തേക്കു പാഞ്ഞു ചെന്നു . ഗേറ്റ് തുറന്നു റോഡിലേക്കിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും വളരെയകലെയല്ലാതെ ഒരു നിഴൽ മാത്രമായി ആ രൂപം വേഗത്തിൽ നടന്നു നീങ്ങുന്നു.
                  "കൊക്കോപ്പുഴു "...  ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഞാനുറക്കെ ആ പേരു വിളിച്ചു
അതു കേട്ടതും അവനൊന്നു നിന്നു . എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഞാൻ ചവുട്ടി നിന്ന നിലത്തു നിന്നും സന്തോഷം ഒരു കൊടുമുടി തീർത്ത് എന്നെയുയർത്തി .. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്ന ഒരു നിമിഷം.
പെട്ടെന്നു ബൂട്ടിട്ട കാലടികൾ ചുറ്റുനിന്നും കേട്ടു ..
" മാഷേ അകത്തേക്കു പൊക്കോ... ഇവൻറെ കാര്യം ഞങ്ങളേറ്റു "
ദിനേശനും മറ്റു രണ്ടുപേരും എന്നെക്കടന്നോടി ..
"അതെൻറെ ഗിരീശനാ .. ഒന്നും ചെയ്യരുതേ.." എന്ന് അവരോടൊപ്പമെത്താൻ  കിണഞ്ഞോടി പറയുമ്പോഴേക്കും മഞ്ഞിൽ മൂന്ന്  നീർച്ചാലുകൾ തീർത്തുകൊണ്ടു ഒഴുകിയെത്താനാകാതെ വഴിയിലെങ്ങോ വരണ്ടുപോയ എന്നെയുപേക്ഷിച്ചവർ മറഞ്ഞിരുന്നു. കുറേ ദൂരം ആ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ടു തന്നെ നടന്നു .
റോഡ് മൂന്നായി പിരിഞ്ഞു പോകുന്നു , കയ്യിനും കാലിനും ചെറിയൊരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.. ചെവിയൂതിയടക്കുന്ന മഞ്ഞുണ്ട്.. തിരികെ മെല്ലെ ചെന്ന് ഗേറ്റിനു വെളിയിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു .. നേരം വെളുക്കുവാൻ ഇനി അധികദൂരമില്ല ... മനസ്സു നിറയെ ഗിരീശനാണ് .. നല്ല ഓട്ടക്കാരനാണെന്നറിയാം .. പക്ഷെ പോലീസുകാരൻ ദിനേശൻ ഒരു കുറുക്കനാണ് , അവൻ്റെ വീട്ടിൽ കയറി പണി പറ്റിച്ച സ്ഥിതിക്ക് എങ്ങനെയും പിടിക്കുക എന്നതു ഈ കോളനിയിലെ അവൻ്റെ അന്തസ്സിനെതിരെ നിൽക്കുന്ന വെല്ലുവിളിയാണ്. പോരാത്തതിന് നല്ല ചെറുപ്പവും. പിടിച്ചാൽ അവനെയിടിച്ചു പതം വരുത്തും ..
ഗിരീശന് ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ ഇവിടെ ? ആ കോളനിയിൽ ആരെങ്കിലും കാണും.. അവുടുന്നല്ലേ വന്നത്?
ഏതായാലും കുറച്ചുകൂടിക്കഴിഞ്ഞു സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കാം.. ഒരു പോസ്റ്റ്മാഷ് ചെന്നാലേതായാലും ജാമ്യം കിട്ടുമല്ലോ ..
അർജുനൻ വരാന്തയിലേക്കു കയറി.. ചാരുകസേരയിലിരുന്നു . നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് . വർഷങ്ങൾ നടന്നു തീർത്ത മാംസപേശികൾ മെല്ലെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതിവീണു.
     " മാഷെ ..മാഷേ .."
വെയിലു വീണിരിക്കുന്നു . .ദിനേശനാണ് , തേച്ചു വടിയാക്കിയ യൂണിഫോമൊക്കെ ഇട്ടു നിറചിരിയോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
ദിനേശൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി
 " ചേച്ചി .. ഒന്നിവിടം വരെ വായോ ..സത്യത്തിൽ ചേച്ചിയോടാണ് നന്ദി പറയേണ്ടത്. ഇവിടെ ഗേറ്റിൽ മാഷ് വെക്കുന്ന ചോറു കഴിക്കുന്നത് ആ കള്ളനാണോ എന്നൊരു സംശയം ചേച്ചി വീട്ടിൽ എൻ്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞാരുന്നു ..ഞങ്ങളു പോലീസുകാരുടെ ഒരു ചെറിയ മയക്കുവെടിയുണ്ട്, കഴിച്ചാൽ മാണ്ടു പോകും .. അതു ചേർത്താ ഇന്നലെ അവൻ മിണുങ്ങിയത്, ഇനി അവനെക്കൊണ്ടൊരു ശല്യം ഈ കോളനിക്കാർക്കുണ്ടാകാത്തതില്ല.."
   അർജുനൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു .. ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു വരിഞ്ഞു മുറുക്കലനുഭവപ്പെട്ടു .
 " കള്ളൻ കീരി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഗിരീശൻ എന്നാണോ നിങ്ങടെ റെക്കോർഡിൽ "
ദിനേശൻ വാ തുറന്നു അർജുനനെ നോക്കി
"അതെ.. പക്ഷെ.. അല്ല പത്രത്തിൽ വായിച്ചറിയാനും വേണ്ടിയുള്ള വലിയ കള്ളനൊന്നുമല്ല .. ഒരു ശല്യം .. ഒരു വിര .. " ദിനേശൻ ഏതോ വാക്കിനു വേണ്ടി തപ്പി ..
"കൊക്കൊപ്പുഴു " .. ??
"അതന്നെ മാഷേ ..കൊക്കോപ്പുഴു " ദിനേശനു പറയാൻ നാവിന്റെ തുമ്പിലിരുന്ന പേര് കിട്ടിയപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ടു കണ്ണു വിടർന്നു..
 അർജുനൻ ഉരുണ്ടുകയറിയ മാംസപേശികളെ വലിച്ചു നിവർത്തി കൈവീശി ഒരൊറ്റയടി ഭാര്യയുടെ ചെകിട്ടിനു പൊട്ടിച്ചു.
ദിനേശൻ ഇരുന്നിടത്തു്നിന്ന് അഗ്നി മിസൈൽ പോലെ ഒന്നു കുതിച്ചു പൊന്തി ഇരു കാലിൽ നിന്നു .
"ചേച്ചി " എന്നു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ് .. പക്ഷെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പെട്ടെന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി ..
അർജുനൻ പുറത്തെ പൈപ്പിൽ നിന്നു കൈകൾ കഴുകി മുണ്ടിൻറെ വായ്ത്തലയിൽ തുടച്ചു .. പിന്നെ ഗേറ്റു തുറന്നു കോളനിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു ..


















തിരുത്ത്

രണ്ടു മനുഷ്യർ 

   കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു ചിറ്റാലക്കേൽ കുര്യനും തൊടിയിൽ തങ്കപ്പൻ നായരും ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. 'എന്നെ പിന്തുണക്കാൻ നീയും, നിന്നെ പിന്തുണക്കാൻ ഞാനും' എന്ന വേദവാക്യത്തിൽ മണ്ണിനോടു കുറേ മല്ലടിച്ചു- പ്രാരാബ്ധങ്ങളെ കവച്ചുവെക്കുവാൻ അതുപോരെന്നു മനസ്സിലാക്കി കടലിനെ തോൽപ്പിച്ചു, മരുഭൂമിയെ തോൽപ്പിച്ചു, അറബിയുടെ ഒട്ടകത്തെയും, ആട്ടിനെയും , ഈന്തപ്പനയെയും എന്തിനു അറബിയെക്കൂടി സ്നേഹിച്ചു തോൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ കടലിനിക്കരെ കാഞ്ഞിരക്കാട്ട് 'ചിറ്റാലക്കേൽ' എന്നും 'തൊടിയിൽ' എന്നും നാമകരണം ചെയ്ത് അടുത്തടുത്ത് രണ്ടു വലിയ ബംഗ്ളാവുകളും, അതിനുള്ളിൽ അവരുടെ പെൺപിള്ളമാരും കിറുമണിയും കുറുമണിയുമായ പിള്ളാരെയും നിറച്ചു ജീവിച്ചുപോന്നു. കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബംഗ്ളാവിനു മുന്നിലോട്ടും പിന്നിലോട്ടും പച്ചപ്പു നിറച്ചു പാൽചുരത്തി നിന്ന റബ്ബർ മരങ്ങളുടെ തട്ടുകൾ മക്കളോരോരുത്തരായി എണ്ണിതിട്ടപ്പെടുത്തി വീതം വെച്ചെടുത്ത് പല ദിക്കുകളിലേക്കും യാത്രയായി. വലിയൊരു വീടും അതിനുള്ളിൽ ലോകത്തെ തോൽപ്പിച്ചെന്നു വീരവാദം പറയുന്ന പ്രായം തോൽപ്പിച്ചുകളഞ്ഞ കുര്യൻ അച്ചാച്ചനും, തങ്കപ്പൻ മുത്തച്ഛനും പെൺപിള്ളമാരും പരസ്പരം മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കിയിരിക്കാൻ ബാക്കിയായി.
   മക്കളു ഗ്രീൻവിസയും മൾട്ടിപ്പിൾ വിസയുമായി ആകാശത്തിലും വിദേശത്തും പിന്നൊരു അല്പനേരം കാഞ്ഞിരക്കാട്ടുമായി കഴിഞ്ഞുപോന്നു. അങ്ങനെയൊരു കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു കുടുംബസംഗമത്തിലാണ് അവരാ തീരുമാനമെടുത്തത്. ചിറ്റാലക്കേൽ കുര്യൻ വർക്കി എന്ന കുര്യച്ചൻറെ മൂത്തമകനാണ് വിഷയം ആദ്യമുന്നയിച്ചത്.
  "ഞാനങ്ങു യൂ എസ്‌ ഏ യിൽ ഇരുന്നു ഇവുടുത്തെ കാര്യങ്ങളറിയാൻ ഒരു വീഡിയോ ചാറ്റ് ചെയ്യാമെന്നോ, പോട്ടെ ഒന്ന് ഫോൺ വിളിക്കാമെന്നോ കരുതിയാൽ ... എവിടെ ?? കംപ്യൂട്ടറും മൊബൈലും ഒന്നും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ?? സഹായത്തിനൊട്ടു ആരെയും വെക്കില്ല, എന്നാലൊന്നു വിളിക്കോ ?? അതുമില്ല !! എന്നേലും ആവശ്യമുണ്ടായാൽ ഞങ്ങളെങ്ങനെയറിയും ?? ആരറിയിക്കും??
  " എടാ, പണ്ടു നീയൊക്കെ തൊള്ളകീറി കീറ്റിപൊളിക്കുമ്പോൾ മുള്ളുവാനാണോ ? തൂറുവാനാണോ ? വിശന്നിട്ടാണോന്നു അറിയാൻ ആരും പറഞ്ഞു തരേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല !!" കുര്യച്ചൻ പുറം ചൊറിഞ്ഞു .
  കൂടിയിരുന്ന ചെറുമക്കൾ കിറുമണികൾ കിലുകിലാന്നു ചിരിച്ചു . വർക്കിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരി തെളിഞ്ഞു.
" കുര്യൻ ചാച്ചാ , നിങ്ങളു രണ്ടുപേരും ഇങ്ങനെ തുടങ്ങരുത്. നമ്മുടെ വിഷമം പറയുമ്പോൾ നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയരുത്. നോക്കൂ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൂടെ നിർത്താനുള്ള ഒരു അവസരം ഉണ്ടായാൽ നമ്മളതു ചെയ്തേനെ. "
തങ്കപ്പൻറെ മകൾ രാധയാണ്‌ അതു പറഞ്ഞത് . അവൾക്കു അമ്മയുടെ അതേ ഛായയാണ് .
"അവരു പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട്. നമുക്കതങ്ങു കേട്ടേക്കാം .." ഏഴു പെറ്റുവളർത്തിയ ത്രേസ്യാകുര്യൻ മുണ്ടിൻറെ ഞൊറി വലിച്ചുകെട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെയെല്ലാവരുടെയും മുഖത്തേക്കു നോക്കി. ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവർ മെല്ലെ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.. അടുപ്പത്തു കിടന്നു തിളയ്ക്കുന്ന പന്നിയെ ഒന്നു കിണ്ടിമറിച്ചു .
പിന്നീട് രണ്ടാം തലമുറ തമ്മിൽ അടക്കിയും, ഒന്നും മൂന്നും തലമുറകൾ ആർത്തുചിരിച്ചും വർത്തമാനം പറഞ്ഞു.
മക്കളുടെ പിന്നൊരു വരവിനു 'എന്നെ പിന്തുണക്കാൻ നീയും, നിന്നെ പിന്തുണക്കാൻ ഞാനും' മാത്രമായി കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത കാരണവന്മാർ മാത്രമായി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു.
  തൊട്ടടുത്ത ആഴ്ച അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഓൾഡേജ് ഹോമിന്റെ ഒഴിഞ്ഞ രണ്ടു കട്ടിലുകളിലേക്കു നിവർത്തികിടത്തി നിശബ്ദരായി മക്കൾ -ചെറുമക്കൾ സമൂലം സാക്ഷി നിന്നു ..
" എന്നാ പിന്നെ മൂക്കേൽ പഞ്ഞീം വെച്ച് തലക്കൊരു കെട്ടും കെട്ടി കുന്തിരിക്കോം തിരിയും കത്തിച്ചു കൂദാശ നടത്തത്തെടാ  .. പുതക്കാൻ വെള്ളമുണ്ട് ഞാൻ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്."
കുര്യച്ചന്റെ ചാട്ടുളിപ്രയോഗം കേട്ട് തങ്കപ്പൻനായർ കണ്ണുമിഴിച്ചു നോക്കി. പിന്നെ പൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വായ തുറന്ന് ചുമരുകൾ കുലുങ്ങുമാറ്‌ ചിരിച്ചു. അതു കണ്ട് കിറുമണികളും കിലുകിലാന്നു ചിരിച്ചു. പിന്നെ യാത്രപറഞ്ഞു മുത്തച്ഛന്മാരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പഞ്ചാരയുമ്മകൾ നൽകി..
" അവരുടെ കവിളിനു ഉപ്പുരസമാണ്" എന്നവർ എയർപോർട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ പരാതിപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
"അവധിക്കു വരുമ്പോൾ ഓൾഡേജ് ഹോമിൽ നിന്നു അവരെക്കൂട്ടി വീട്ടിലേക്കു പോകണം, തിരിച്ചു പോരുംവരെ അവരും നമ്മുടെ കൂടെ നിന്നോട്ടെ.."
കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു കുടുംബത്തിലെ തലമൂത്തവൻ വർക്കി പറഞ്ഞതുകേട്ടു എല്ലാവരും തലയാട്ടി..
മക്കളു പോയയുടനെ കുര്യനും തങ്കപ്പനും പുറത്തിറങ്ങി.. ഓൾഡേജ് ഹോമിന്റെ വരാന്തവഴി നടന്നു..ഒരുകാലത്ത് യുവമനസ്സുകളിൽ കോളിളക്കമുണ്ടാക്കിയ തരുണീമണികൾ എണ്ണയും കുഴമ്പും പുരട്ടി കൈകാലുകളുഴിഞ്ഞു പുത്തനഡ്മിഷനു വന്ന താരങ്ങളെ ആകെയുഴിഞ്ഞു നോക്കി.
"പെൺപിള്ളമാരങ്ങു നേരത്തേ പോയത് നന്നായി, കേട്ടോ തങ്കാ .. ഇവുടത്തെ അന്തരീക്ഷം സുലഭസുന്ദരമാ .." കുര്യച്ചനൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..
"എങ്ങോട്ടാ കാമുകന്മാരു രണ്ടാളും കൂടി??" സെക്യൂരിറ്റി ഒരുവൻ മുന്നിൽ വന്നു ചാടി. " അതേയ് ആ വേലിക്കെട്ടു കണ്ടോ?.. അത്രേയുള്ളു ഇനി..!! ഇങ്ങനെ തോന്നുന്ന നേരത്തൊക്കെ നടക്കണേൽ ആയകാലത്തു മണ്ണടിഞ്ഞു പോകാണാരുന്നു "
ആ ക്രൂരമായ തമാശയുടെ കുത്തലിൽ കുര്യൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. അവനിട്ടു ഒരെണ്ണം പൊട്ടിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു തങ്കപ്പൻ നായർക്ക്. എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടു അയാളും കുര്യനു പിന്നാലെപോയി..
" രാവിലെ അഞ്ചു മുതൽ ഒൻപതു വരെ ഇതിനകത്തു നടക്കാം,ഓടാം,ഇരിക്കാം.. പിന്നെ പ്രാതൽ, ടി വി കാണാം, ഉറങ്ങാം.. ഉച്ചക്കു ഒന്നുമുതൽ രണ്ടുവരെ ഊണ്.. പിന്നെ ഉറക്കം നിർബന്ധം.. വൈകിട്ട്..."
സെക്യൂരിറ്റി അത്രയുംവരെ പറഞ്ഞതേ അവർ കേട്ടുള്ളൂ..
"മുരടൻ തന്തകൾ .. ചുമ്മാതല്ല" .. സെക്യൂരിറ്റി പല്ലുപൊടിയുമാറ് കടിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
ഇനി മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ

"നേരായ പാതയിലോടുന്നതിനേക്കാളും കയറ്റം ഓടിക്കയറുന്നതാണ് ഇത്രയും ഭാരിച്ച ശരീരം ക്ഷീണിപ്പിക്കാൻ ഏറ്റവും സഹായകമാകുന്നത്" -എൽദോ എന്ന മുപ്പതു വയസ്സുകാരൻ ട്രാക്ക്സ്യൂട്ടുമിട്ടു തുളുമ്പുന്ന ശരീരവും മുന്നേ പോകുന്ന വായറിനെയും കൂടെക്കൂടെ സ്വയം വിലയിരുത്തി ഓരോ കിതപ്പിലും മേൽപ്പറഞ്ഞ ദിവ്യവചനങ്ങൾ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടു കുന്ന് ഓടിക്കയറി. എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഏഴ് മണിയാകും .പിന്നെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞു 7 .30ന് പൂർണ്ണനഗ്നനായി കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്ന് അതിശക്തമായ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കും .
"ഇന്നുമുതൽ മദ്യം, സിഗരറ്റ്,പോത്ത്,പന്നി,ചിക്കൻ,കോഴിമുട്ട,താറാമുട്ട,വറുത്തമീൻ, ('മീൻകറിയും കൂടി ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ല')  കരിപൊരി പലഹാരങ്ങൾ ,പാൽചായ,പാൽ,മോരുംവെള്ളം,ലഡു,ജിലേബി,പപ്സ് ,പെപ്സി,കോള  മുതലായവയിലേക്കുള്ള അത്യാകർഷണം ഉണ്ടാക്കുവാനോ, അതു കഴിക്കുന്നതിലേക്കായി ഉത്സാഹം കൊള്ളുന്നതിനോ ഞാൻ എന്നെ അനുവദിക്കുന്നതല്ല..സത്യം സത്യം സത്യം..
പിന്നെ ട്രാക്ക്സ്യൂട്ടിട്ട് തലേദിവസം അടിച്ചു ബാക്കിവെച്ച ബ്രാണ്ടിക്കുപ്പി ഇടുപ്പിൽ തിരുകി മുട്ടകുന്നോടികയറാൻ പോകും. ഒരു ചെറിയ റോഡ് വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കുന്നിനു മുകളിലേക്കു പോകുന്നുണ്ട്, വഴിയിൽ ആകെ ഒരു ഓൾഡേജ് ഹോം മാത്രമാണുള്ളത്. ഈ കുലുക്കി ഓട്ടം കണ്ടു കളിയാക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തിടം.. മൊട്ടകുന്നിനു മുകളിലെ പാറയിൽ ശേഷിച്ച മദ്യകുപ്പി എറിഞ്ഞുടക്കുന്നതോടെ എൽദോ പുതിയൊരു മനുഷ്യനാകും..
ഇപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് മനുഷ്യർ  

  "വല്ല തൂമ്പായുമെടുത്ത് പറമ്പ് കിളക്കെടാ ചെക്കാ.."
എൽദോ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ടുനിന്നു. . തലങ്ങും വിലങ്ങും നോക്കി.
" ഇവിടെ..!! മുകളീന്നാ .."
റോഡിനോട്  ഓരം ചേർന്ന് കുന്നിടിച്ച മൺതിട്ടക്കു മുകളിൽ ഓൾഡേജ് ഹോമിന്റെ പറമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന മാവിൻറെ ചോട്ടിൽ നിന്നു ഒരമ്മാവൻ വെളുക്കെ ചിരിക്കുന്നു. ശല്യം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ പിള്ളേരു കൊണ്ടുതള്ളിയ പുതിയ അവതാരമാകും..
"മോൻറെ പേരെന്നാ?? ഞാൻ കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു ചിറ്റാലക്കേൽ കുര്യൻ, ഇവൻ കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു തൊടിയിൽ തങ്കപ്പൻ നായർ..ഇന്നലെ വന്നതേയുള്ളു..മിണ്ടാനും പറയാനും പുറത്തൂന്ന് ആരെയും കിട്ടാണ്ടിരിക്കുവാരുന്നു. ഈ മൊട്ടക്കുന്നേൽ കാറ്റുമാത്രമേ ഉള്ളു വെളീന്നു വരാൻ.." കുര്യച്ചൻ കിണുകിണാന്ന് ചിരിച്ചു.
എൽദോ മുഖം കടുപ്പിച്ചു. . കളിയാക്കാൻ ആളിവിടേം വന്നോ?? ഇനിയേതു വഴി ഓടും??   കയറ്റം കയറിവന്നതിൻറെ ആയ്‌പ്പോട്ടു വിട്ടിട്ടുമില്ല.. അവനൊന്നും പറയാതെ മുകളിലേക്കു ഓട്ടം തുടർന്നു.
എൽദോ 'പുതിയൊരു മനുഷ്യനായി' കുന്നിൽ നിന്നും വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ ചെറിയ റോഡ് ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ കുര്യച്ചനും തങ്കപ്പൻ നായരും മാവിൻ തണലിലിരുന്ന് ഏതോ വട്ടക്കഥ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു.
തന്നെ കളിയാക്കുന്നതാണോ എന്നോർത്ത് അവനു അരിശം വന്നെങ്കിലും ജീവിതത്തിൻറെ അങ്ങേയറ്റത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ഈ സാഹചര്യത്തിലും സന്തോഷമായിട്ടിരിക്കുന്ന അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ചെറിയൊരു അടുപ്പം തോന്നി. അതു മുഖത്തു വരുത്താതെ തന്നെ അവനാ തിട്ടപ്പുറത്തേക്കു നോക്കി 'എൽദോ ' എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.കുര്യനും തങ്കപ്പൻ നായരും അവനെ നോക്കി കയ്യുയർത്തി സലാം വെച്ചു, അവൻ തിരിച്ചും..
പിറ്റേന്നു രാവിലെയും അവർ അവിടെയുണ്ട്. എൽദോ അന്നവരെ നോക്കി ഒരു ചിരി നൽകി . പുതിയ മനുഷ്യനായി കുന്നിനു മുകളിൽ നിന്ന് കിതപ്പകറ്റി തിരികെ പോരുമ്പോൾ കുര്യച്ചൻ തിട്ടക്കടുത്തേക്കു ഏന്തി വലിഞ്ഞു നിന്ന് അടക്കിയ ശബ്ദത്തിൽ അവനോടു ചോദിച്ചു
" മോനെ..നിയടിക്കുന്നേകൂട്ട് രണ്ടു പെഗ് ഞങ്ങളു ചേട്ടന്മാർക്കു താടാ.. ഒന്നടിച്ചോണ്ടു ഉണ്ടാലേ ഇവുടത്തെ ചോറിറങ്ങത്തുള്ളു .. പുകയില്ലാതെ കക്കൂസിൽ പോകാൻ രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് ശീലമാക്കി .. "
തങ്കപ്പൻ കുര്യനെ നോക്കി, ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു പിന്നോക്കം വലിച്ചു. കുര്യൻ തങ്കപ്പൻറെ കൈ തട്ടിമാറ്റി എൽദോയുടെ മുഖത്തേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
"കർത്തവേ.. ഞാൻ മദ്യം തന്ന് നിങ്ങളെങ്ങാനും തട്ടിപ്പോയാൽ..!!"
"ഇല്ലെടാവ്വേ .. അതു കിട്ടിയില്ലേൽ ഇവുടുത്തെ ഉണക്കച്ചോറു കഴിക്കാണ്ട് ഞങ്ങളു തട്ടിപ്പോകും ..ദൈവത്തെയോർത്ത് നിനക്കാ പുണ്യപ്രവൃത്തി ഒന്നു ചെയ്തൂടെ??" തങ്കപ്പൻ നായർക്ക് വേണ്ടാന്നു പറയാനും കുര്യനെ തടയാനും പറ്റുന്നില്ല..
"അയ്യോ ..പറ്റത്തില്ല.." എന്നും പറഞ്ഞു എൽദോ വലിയ ശരീരവും കുലുക്കി താഴേക്കു നടന്നു പോയി..
അടുത്ത ദിവസം എൽദോയെ കണ്ടിട്ടു കുര്യനും തങ്കപ്പനും കുഞ്ഞുകുട്ടികളെപ്പോലെ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരുന്നു.  എൽദോ അന്ന് കുന്നിനു മുകളിൽ ചെന്ന് പുതിയ മനുഷ്യനായില്ല.. തിരികെ അവൻ ആ മാവിനു കീഴിൽ മൺതിട്ടയുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്നു . മുകളിലേക്കു നോക്കി വെളുക്കെ ചിരിച്ചു..കുര്യച്ചൻ തെക്കോട്ടും തങ്കപ്പൻ വടക്കോട്ടും നോക്കിയിരുന്നു ..
"ശ്..ശ്.." എൽദോ ടീഷർട്ട് പൊക്കി ഇടുപ്പിൽ ഇരുന്ന കുപ്പികാട്ടി ..
കുര്യച്ചന്റെയും തങ്കപ്പൻ നായരുടെയും മുഖത്ത് അപ്പോഴാണ് പ്രഭാതം പൊട്ടി വിടർന്നത് .
കുര്യച്ചൻ തങ്കപ്പന്റെയും കൂടി തോളിൽ കിടന്ന തോർത്ത് കൂട്ടിക്കെട്ടി പുല്ലുനിറഞ്ഞു കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന തിട്ടയുടെ താഴേക്കിട്ടു..
'ബുദ്ധിമാന്മാർ " എന്നു ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു എൽദോ ആ കുപ്പി തോർത്തിൽ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി നൽകി.
കുര്യനും തങ്കപ്പനും എൽദോയെ കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു ഫാമിലിയിലെ ഒരംഗമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ ശീതളമായൊരു ആത്മബന്ധത്തിൻറെ വൃക്ഷം വളർന്നു പന്തലിച്ചു.
ഒരു ദൂരയാത്ര കഴിഞ്ഞു രണ്ടു ദിവസത്തെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം വളരെ ആകാംശയോടെയാണ് എൽദോ രാവിലെ ഓടാൻ പോയത്.തൻ്റെ മാങ്കോസ്റ്റിൻ ചുവട്ടിലെ പുതിയ സുഹൃത്തുകൾക്ക് നൽകാൻ ഒരു വിലകൂടിയ സമ്മാനവുമായിട്ടാണ് അവൻ കയറ്റത്തിലേക്കു കിതപ്പോടെ കയറിയത്.. സമയം എട്ടായിരിക്കുന്നു. അവരവിടെയില്ല. അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം അവൻ തിരികെ വരുമ്പോൾ തങ്കപ്പൻ നായർ മാത്രം വിഷാദചിത്തനായി ഇരിപ്പുണ്ട്."
"ചേട്ടായി നമ്മുടെ കുര്യൻ ബഡി എവിടെ പോയി? ഇതു കണ്ടോ ഇന്നു കോളാ .. " എൽദോ ടീഷർട്ടിനടിയിലെ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള കുപ്പി കാണിച്ചു.
തങ്കപ്പൻ നായരുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു, നിറഞ്ഞു. നിറഞ്ഞൊഴുകി ... വിറച്ച ചുണ്ടുകൾ പൊഴിഞ്ഞതിൽ ബാക്കി പല്ലുകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചു "അവൻ പോയി " എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..
അയാൾ എൽദോയെ നോക്കി കയ്യിലിരുന്ന പത്രം ഉയർത്തിക്കാട്ടി .. ആദ്യപുറത്തിൽ തന്നെ  കളറിൽ, റോസാ പുഷ്പങ്ങളൊക്കെ വെച്ചലങ്കരിച്ചു സ്വർണ്ണഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണട വെച്ച് ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി "കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു ചിറ്റാലക്കേൽ കുര്യൻ (69) അന്തരിച്ചു എന്ന  വലിയൊരു കോളം ചരമവാർത്ത.
എൽദോ സ്തബ്ധനായി ഒരു നിമിഷം നിന്നു . പിന്നെ മറ്റേതോ ലോകത്തിലെന്നപോലെ താഴേക്കു നടന്നു. തൊട്ടടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ എൽദോ അതിരാവിലെ ഉണർന്ന് വെറുതെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. നഗ്നനായി നിന്നു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തില്ല.. പുതിയ മനുഷ്യനാകാൻ കുന്നുകയറാൻ തോന്നിയതുമില്ല.. പുറത്തു മഞ്ഞു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രണ്ടു ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ ചടഞ്ഞു കൂടിയിരിക്കാൻ ആകില്ലായെന്നു മനസ്സു കുത്തിനോവിക്കാൻ തുടങ്ങി.
കനത്ത മഞ്ഞിനെ തള്ളിമാറ്റികൊണ്ടു എൽദോ കുന്നുകയറി. ഓൾഡേജ് ഹോമിന്റെ മാവിനു കീഴിലെ ചുറ്റുതറയിലെ ശൂന്യത അവനുചുറ്റും കണ്ണുനീരിന്റെ ചെറിയൊരു മറ തീർത്തു. തിരികെ കുന്നിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും മഞ്ഞിൻറെ  വിടവുകൾക്കിടയിലൂടെ പ്രഭാതത്തിന്റെ സുവർണ്ണകിരണങ്ങൾ മണ്ണിലേക്ക് വീണു തിളങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആദ്യ വളവു തിരിഞ്ഞാൽ തന്നെ ഓൾഡേജ് ഹോമിന്റെ കെട്ടിടവും മാവിൻ ചുവടും കാണാം. എൽദോ പെട്ടെന്നു നിന്നു "കർത്താവേ എന്തായിത്? മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഉച്ചിമുതൽ പാദം വരെ വെള്ളയാൽ മൂടിയ രണ്ടു പേരിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ചിരിയിൽ ആ കുന്നുമുഴുവൻ പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നു. ആ ശബ്ദം അത് കുര്യച്ചന്റെയാണ് .. അയാളുടെ വിയോഗത്തിൽ തങ്കപ്പൻ ചേട്ടനും..?? ജീവിതത്തിൽ ആദ്യത്തെ അനുഭവം..ആത്മാക്കളെ നേരിട്ടു കാണുന്നു..അമ്മേ .." എൽദോ കണ്ണു തള്ളി.. കയറ്റം ഓടിക്കയറിയതിനേക്കാളേറെ വേഗത്തിൽ അവൻ നിന്നു കിതച്ചു.
എൽദോ വളർന്നു പടർന്ന പുല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മറഞ്ഞു. കുത്തിയിരിക്കാൻ ശീലമില്ലാത്തവനാണേലും അങ്ങനെയിരുന്നു നടന്നു വളവു കയറി അവരുടെ കാഴ്ചവെട്ടത്തു നിന്നും മറഞ്ഞു. ഈ പരട്ട കുന്നിൽ നിന്നു താഴേക്കു പോകുവാൻ വേറെ മാർഗ്ഗവും ഇല്ല തന്നെ.. അവിടെയെങ്ങും മറ്റാരെയും കാണുന്നുമില്ല..ആത്മാക്കൾക്ക് ജീവിച്ച വീട്ടിലേക്കു പോയിരിക്കാൻ പാടില്ലേ ? ഇവിടം ഇത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയോ??
കുറേ നേരം കണ്ട കാഴ്ചയിൽ നിന്നുമുൾക്കൊണ്ട ഷോക്ക് മാറാതെ ഒരേയിരിപ്പിരുന്നു .. പിന്നെ മെല്ലെ ഏന്തി വലിഞ്ഞു മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്കു നോക്കി. ശൂന്യം !!
എൽദോ പെട്ടെന്നു ഉരുണ്ടു പിരുണ്ടെഴുന്നേറ്റു താഴേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു. അവൻ മുഖം താഴ്ത്തി റോഡിൽ നോക്കിയാണ് നടപ്പ് . ഓൾഡേജ് ഹോമിലേക്കോ മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്കോ ഒന്നുകൂടി നോക്കാൻ കണ്ണു പിടച്ചെങ്കിലും അവൻ ബലമായി പിടിച്ചു നിർത്തി. സെക്യൂരിറ്റി ഗേറ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ കുര്യച്ചന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി വീണ്ടും , അവനൊരു  മൂത്രശങ്കയുണ്ടായോ എന്നൊരു സംശയം..
"എടാ പേടിതൂറി എൽദോച്ചായാ .."
കുര്യച്ചന്റെ ശബ്ദം
ആ തണുപ്പത്തും അവൻ്റെ ചെവിക്കു ചുറ്റും ചൂട് വന്നു നിറഞ്ഞു. വിയർപ്പ് പടപടാന്നു പൊടിഞ്ഞു. അവൻ്റെ കാലുകൾക്കു അനങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തും വരട്ടെയെന്നു കരുതി അവൻ ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്കു നോക്കി. അവൻ്റെ മിഴികൾ വട്ടം കറങ്ങി നിന്നു .
കുര്യച്ചനും തങ്കപ്പൻ നായരും തലവഴി വെള്ളതോർത്തൊക്കെയിട്ട് വെളുക്കെ ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. മുഖത്തിനു ഭയങ്കര തേജസ്സാണ് ..
" ഹ ബഡീ .. ഇങ്ങട്ടു വന്നേ..പേടിക്കണ്ടാ .." കുര്യച്ചന് ചിരി അടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല .. ആ ശബ്ദം അവിടം മുഴുവൻ മുഴങ്ങി .. അത് കേട്ടു പുറത്തിറങ്ങി അതിഗൗരവത്തിൽ വന്ന സെക്യൂരിറ്റിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയില്ലയെങ്കിലും കുര്യാച്ചൻറെ കാട്ടായത്തിൽ അയാളും ചിരിച്ചു പോയി.
"ഓ..അയാൾക്കും കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്..ഭാഗ്യം !! അപ്പോൾ ആത്മാക്കളല്ല !!"
പേടി കുറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ എൽദോ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് ഗേറ്റിനരികിലേക്കു ചെന്നു .
" എന്നാലും തങ്കപ്പൻ ചേട്ടാ.. എന്നാ കരച്ചിലായിരുന്നു?? ഞാനങ്ങു വിശ്വസിച്ചു പോയി "
"ഹ ..ഇവൻ കരഞ്ഞോ?? പൊട്ടൻ " കുര്യച്ചൻ തങ്കപ്പൻ നായരുടെ കവിളില് തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു
"എടാ ഉവ്വേ സത്യത്തിൽ ഞാൻ അന്തികൂദാശ കഴിഞ്ഞിട്ടു കുഴിവരെ പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നതാ..!!കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു നെഞ്ചുവേദന.. തളർന്നു വീണുപോയി. ഇവിടുള്ളോരു ആംബുലൻസിലെടുത്തിട്ടു ആശുപത്രിയിൽ കണ്ണാടിച്ചില്ലിനകത്തിട്ടു . എൻറെ പിള്ളേരു കുഞ്ഞിനാളിൽ വീണാൽ എഴുന്നേറ്റു ഓടി നടക്കുംവരെ ഉറക്കം വരത്തില്ല എനിക്ക്.. എനിക്കെന്നല്ല ആർക്കും.. അങ്ങനെ തിരിച്ചു നോക്കാമെന്നു വാക്കുതന്നിട്ടാ ഇവിടെ കൊണ്ടിട്ടത്.. മരിച്ചുപോയ ത്രേസ്യാ, അവരുടെ അമ്മച്ചിയെ കാണുന്നെടാ ഞാനും അങ്ങോട്ടേക്കു പോകുവാടാ എന്നും പറഞ്ഞു മക്കളെ വിളിച്ചത് അത് കൊണ്ടാ.. വരട്ടെ അവറ്റകൾക്കൊക്കെ ഇതിനും മാത്രം എന്തായിത്ര തിരക്ക്? പക്ഷെ ഒരു പണി ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും മേലേയാ വർക്കി തന്നത്!!.. എൻ്റെ മൂത്തവനേ ..അവൻ അവുടുന്നേ , അങ്ങ് യൂ എസ് ഏ ന്നു നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പത്രങ്ങളായ പത്രങ്ങളിലൊക്കെ ചരമക്കോളം അച്ചടിപ്പിച്ചു,പള്ളീൽ വിളിച്ചു ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് തന്നെ അടിയന്തിര അന്ത്യകൂദാശ നൽകി, കുഴിവെട്ടാൻ ആളും,കല്ലറകെട്ടാൻ മാർബിളും ,ശവപെട്ടിയും വരെ ഓർഡർ ചെയ്തു കളഞ്ഞു. പിറ്റേന്നു ഫ്ലൈറ്റ് പിടിച്ചു എന്റെയടുത്തെത്തുമ്പോൾ ഞാൻ സ്വച്ഛന്ദം സുഖലോലുപനായി ടി വി യിൽ 'കമ്മീഷണർ' സിനിമയും കണ്ടിരിക്കുന്നു. പത്രങ്ങളായ പത്രങ്ങളിൽ നിന്നും കണ്ടറിഞ്ഞും  കേട്ടറിഞ്ഞും എല്ലാരും വീട്ടിലേക്കും ആസ്പത്രിയിലേക്കും പാഞ്ഞു വന്നു. ഈ ഓൾഡേജ് ഹോമിൽ കൂടെകിടന്നുറങ്ങിയ ഇവനെ മക്കളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ കൂടെ വരാൻ ആംബുലൻസിൽ പോലും കയറ്റിയില്ല, പിന്നെങ്ങനെ ഇവിടുള്ളവരറിയുന്നു ഇതൊക്കെ.. പത്രത്തിലാണേൽ കളർ ഫോട്ടോയും വന്നു. ആ വിഷമത്തിൽ ഇവരാരും പിറ്റേന്നു വന്ന "തിരുത്ത്" കോളം കണ്ടില്ല- 'മരിച്ചില്ല ..മരിക്കാൻ പോണേയുള്ളുവെന്ന് " കുര്യച്ചൻറെ സ്വതസിദ്ധമായ പൊട്ടിച്ചിരി വീണ്ടും മുഴങ്ങി .
എൽദോയും തങ്കപ്പൻ നായരും സെക്യൂരിറ്റിയും നിശബ്ദരായി നിന്നു .
"പിള്ളേരു പിന്നെയൊന്നു പൊട്ടിത്തെറിച്ചു കൊല്ലാൻ നോക്കി .." കുര്യാച്ചൻറെ തൊണ്ടയിടറി .." കർത്താവിനറിയാം ഇനീപ്പോ ഇവനു ഞാനും ,എനിക്കു ഇവനും മാത്രേയുള്ളുവെന്നു..അപ്പൊ പിന്നെ ഇനി പറമ്പിൽ കുഴിയെടുക്കുമ്പോൾ അതും ഒരുമിച്ചു മതീലോ ??"
കുര്യച്ചന്റെയും തങ്കപ്പൻ നായരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.. അവർ തോർത്തുമുണ്ടഴിച്ചു കണ്ണീരുതുടച്ചു ചേർന്നു നിന്നു, പിന്നെ കണ്ണീരുവന്നു കാഴ്ചമറഞ്ഞു നിന്ന എൽദോയോട് രഹസ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു
" ഞാനറിഞ്ഞു, ആ സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള സാധനം .. നാളെ മറക്കണ്ട.. ഞങ്ങളു പഴയ മനുഷ്യരു തന്നെയാ മോനേ .."
 കാഞ്ഞിരക്കാട്ടു ചിറ്റാലക്കേൽ കുര്യനും തൊടിയിൽ തങ്കപ്പൻ നായരും തോളോടു തോൾ ചേർന്ന് മഞ്ഞിനകത്തേക്കു മറഞ്ഞു.





































Friday, August 7, 2015

ഓലക്കീറ്

'ഹെന്തു സുന്ദരിയാ അവൾ , ശോ  ..' ഞാൻ കയ്യെത്തിപിടിച്ചു ഒരു ഓലക്കീറെടുത്തു ചവച്ചരച്ചു .. പിന്നെ പച്ചനിറത്തിൽ തുപ്പി ..
അവളുടെ പുറകെ നടന്നു തീർത്ത വഴി നിവർത്തിവെച്ചു കണക്കുകൂട്ടി ..ഏകദേശം 280 km .. 
'ഹെന്റെ ദൈവമേ.. ഇത്രേം സൗന്ദര്യമുള്ളവരെ സൃഷ്ടിച്ചോ , പക്ഷെ ഒരപേക്ഷ .. അതിന്റെയൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം മാത്രം എന്നെപോലുള്ള പാവങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്കു വിടാവൂ .. ഇതിപ്പോ ദിവസം എത്രയായിന്നാ.. ഇതിനൊരു തീരുമാനം വേണ്ടേ "
 വേണ്ടാ വേണ്ടാന്നു എത്ര വിചാരിച്ചാലും  വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ കാലുകൾ അവളുവരുന്ന വഴിയിൽ കൊണ്ടുനിർത്തും ..
ദേ വരുന്നു പണ്ടാരം .. (  ദേ background music : അനുരാഗത്തിൻ വേളയിൽ .. വരമായി വന്നൊരു സന്ധ്യയിൽ .. ) ദിതിപ്പൊ എവുടുന്നാ ..
നെഞ്ചു പട പാടാന്നു മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി ..വയറ്റിനകത്തൊരു ആന്തൽ .. കണ്ണിലൊരു ഇരുട്ടും കയറി .. ഇന്നു രണ്ടും കല്പിച്ചാ .. ഇന്നവളോടു ഞാൻ മിണ്ടിയിട്ടെയുള്ളൂ .. അതാകണം പതിവില്ലാത്തൊരു വിറയൽ .. ദൈവമേ വിറയലുമുണ്ടല്ലോ .. ഇവളിതു വെല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ ?
കയ്യിലെ ചവച്ചരച്ച ഓലക്കീറ് കളഞ്ഞു ഡീസന്റ് ആയി നിന്നു .. 
അവളടുതെത്തി .. ഹും .. എന്നത്തെയും പോലെ ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു .. 
അവളെന്നെ കടന്നുപോയി .. കയ്യെത്തുന്ന ഉയരെ നിന്ന ആ ഓലയിലെ അവസാന ഓലക്കീറ് വലിച്ചെടുത്തു .. എല്ലാ പ്രണയ സീനിലെയും പോലെ കാറ്റുവീശി .. 
                                 'ടപ്പ് ' തലയ്ക്കു പിന്നിലോരടികിട്ടി ..
ഞാൻ പേടിച്ചു തിരിഞ്ഞു .. ഹും ദേഷ്യം പിടിച്ചിട്ടാകണം ആ കാറ്റിലുലഞ്ഞു മടലു മാത്രമായി മാറിയ ഓല തന്ന പെടയാ .. ആ ആവേശത്തിൽ , ചെറിയ വേദനയിൽ രണ്ടും കല്പിച്ചങ്ങു പറഞ്ഞു ..
              'ഒന്നു നിന്നേ ..'
അവളു നിന്നു മോനേ .. പണി പാളി .. ഇനിയെന്താപ്പോ പറയുക ..
ഏതോ കാന്തികവലയത്തിലെന്നപോലെ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്കു തന്നെ പോവുകയാണല്ലോ .. കാലേ വേണ്ടാ ..
(എവുടുന്നന്നറിയില്ല പെട്ടെന്നു background music വീണ്ടും : അവളു വേണ്ട്രാ .. ഇവളു വേണ്ട്രാ ..)
ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടുന്നില്ല .. തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റുന്നു ..
പിന്നെ കയ്യിലിരുന്ന ആ ഓലക്കീറ് ഞാൻ അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി ..
അവളു മുഖം ചുളിച്ചു ( എഹ് .. വൃത്തികെട്ട ഭാവം ..)
"ഏതോ ക്ഷുദ്ര ജീവി ഓല തിന്നു തെങ്ങുണങ്ങുണൂന്നും പറഞ്ഞു അച്ഛാച്ചൻ രാവിലെ തെങ്ങിനെല്ലാം ഫുരിടാൻ അടിചാർന്നു .. എനിക്കെങ്ങും വേണ്ടാ "
എന്റെ നെഞ്ചൊന്നു നിലച്ചു .. തിരിഞ്ഞു വേഗത്തിൽ നടന്നു .. 
പോകുന്ന വഴി പള്ളി സെമിത്തേരിയും , ഖബർസ്താനും, പൊതുശ്മശാനവും കണ്ടതായൊരോർമ്മ ..