Wednesday, October 21, 2009

പാഠം-1 "നിങ്ങളില്ലാതെ എനിക്കെന്താഘോഷം..."


                              "കണ്ടു ഞാന്‍ കൃഷ്ണനെ ഗോപാലകൃഷ്ണനെ
                    കൊണ്ടാക്കല്‍ വര്‍ണനെ കാര്‍വര്‍ണ്ണനെ.."
കണ്ണനായി, ഗോപാല കൃഷ്ണനായി വിലസുന്ന നമ്മുടെ നിര്‍ഗുണ സമ്പന്നനായ പ്രിയ സുഹൃത്തിന്റെ ചെറുകഥയാണ് ഇത്..
                             ആഘോഷങ്ങളിലും ഉത്സവങ്ങളിലും ആഹ്ലാദ തിമിര്‍പ്പോടെ പങ്കെടുക്കുന്ന നിര്‍ഗുണന് n i o കോളനിയില്‍ വന്നതിനു ശേഷവും ആവെശതിമിര്‍പ്പിലായിരുന്നു..
  അതിന്റെ ഭാഗമായി നടന്ന ഓണാഘോഷത്തില്‍ നിര്‍ഗുനനന്‍  കള്ളകണ്ണനായി
     വിളങ്ങുന്ന രേഖാ ചിത്രമാണ് മുകളില്‍... 
    മലയാളികള്‍ കണ്ണനെ മനസിലാക്കി...നെനജോടെട്ടു വാങ്ങി സ്വീകരിച്ചു‌‌....
ഗോവയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ ഒട്ടേറെ വാര്‍ത്താ മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ അച്ചടിച്ചു വരികയും ചെയ്തു 
ആവേശ പുളകിതനായ നമ്മുടെ കഥാനായകന്‍ അടുത്ത് വന്ന ദീപാവലി ആഞ്ഞു പിടിച്ചഘോഷിക്കാന്‍ പ്ലാന്നിട്ടു
വാങ്ങിയ പടക്കം മുഴുവന്‍ ഒറ്റ ഇരിപ്പിന് പൊട്ടിച്ചു തിര്‍ത്തു പഹയന്‍..
കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവര്‍ക്ക് വള്ളി പൊട്ടാസ് കൊണ്ട് തൃപ്തിയടയെണ്ടി വന്നു ...
ഇനിയും പടക്കം വേണമെന്ന് വാശിപിടിച്ചു പാതിരക്കിറങ്ങി  പോയ  നമ്മുടെ സുഹൃത്തിനെ പിന്നെ  കാണ്മാനില്ല...
എല്ലാവരും പരക്കം  പാഞ്ഞു...
അവസാനം കണ്ടെത്തി ധാ നില്‍ക്കുന്നു നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യന്‍സിന്റെ ഇടയില്‍ ഇത്യാദി വെഷാധികളോട് കൂടി നരകാസുരനായിട്ടു നെഞ്ചും വിരിച്ച് ...
ആര് പറഞ്ഞിട്ടും കൂട്ടാക്കിയില്ല  നമ്മുടെ nirgu  (ഇങ്ങനെ ഒരു ചുരുക്ക പേരിലാണ് ഇപ്പൊ അറിയപ്പെടുന്നത്) ..
പരാജിതരായ മലയാളി സംഘം (മല്ലുസ്) നിരശയോടും അതിലേറെ കള്ള കണ്ണനെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന സങ്കടതോടും  മടങ്ങി..ആവേശ തിമിര്‍പ്പിലായിരുന്ന നരകാസുരനെ അമ്പെയ്തു വിഴ്ത്തി ആ കാലന്മാര്‍ പാവത്തിന്‍റെ  മുണ്ടിനും തി പിടിപ്പിച്ചു...
കത്തിക്കരിഞു പുകയുമായി വന്ന നിര്‍ഗുവില്‍ നിന്നും പലരും ബീഡി കത്തിച്ചു എന്ന് പരക്കെ സംസാരവുമുണ്ട്...
എന്തൊക്കെ ആയാലും നമ്മുടെ നിര്‍ഗുണ സമ്പന്നന്‍ തന്നെ കാത്തിരുന്നവരോട്  പറഞ്ഞു  ..
"നിങ്ങളില്ലാതെ എനിക്കെന്താഘോഷം..."


Tuesday, October 20, 2009

അദ്ധ്യായം 2 - ശശി


              ഇത് ശശി.....കുങ്ങ്ഫു ശശി (ആ കിടപ്പ് കണ്ടാല്‍ അറിയില്ലേ?)


ഗോവയുടെ മണ്ണില്‍ മുള്ളിയും മണത്തും വളര്‍ന്ന അല്ല വളര്‍ത്തിയ ശശി ......
ശശി എസ് എ ഡി 26 - ന്‍റെ അരുമ പുത്രനായിരുന്നു..
ജിജിനും ,മനുവും,ടി ഡി യും  ..തങ്ങള്‍  ഉണ്ടില്ലെങ്കില്‍ പോലും അവര്‍ ശശിയെ ഊട്ടി വളര്‍ത്തി ..ഉണക്കമീനിന്റെ തല അവര്‍ക്കും ഉടല്‍ ശശിക്കുമായിരുന്നു..പച്ച മീനിന്റ്റെയും  അവസ്ഥ ഇത് തന്നെ..
കോഴിക്കാലുകള്‍ ശശി കടിച്ചു കീറുന്നത് എസ് എ ഡി അന്തേവാസികള്‍ കൊതിയോടെ  നോക്കി നില്‍ക്കാരുണ്ടായിരുന്നു. .എനാല്‍ main cook shynu വിനു   മാത്രം അത് രസിച്ചില്ല..



പല അവസരങ്ങളിലും shainu അത് തുറന്നു പറയുകയും ചെയ്തു..എന്നാല്‍ അത് കൊണ്ടൊന്നും ഒരുപയോഗവും ഉണ്ടായില്ല..ശശി തന്‍റെ സ്വര്‍ഗീയ ജീവിതം തുടര്‍ന്ന് പോയി ...
ഇനിയാണ് എല്ലാ ജീവിതവും മാറ്റി മറിച്ച രാജാധിരാജന്‍ പാവങ്ങളുടെ സേനാ നായകകാന്‍ അതെ 

vipin c o d എന്ന vip  യുടെ വരവ്..
പണ്ടുകാലത്ത്‌ സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരുന്ന രഥം s a d നിവാസികള്‍ക്ക് ദാനം ചെയ്ത മഹത് വ്യക്തിയാണ്  ഈ  വി ഐ പി ...
പിന്നീടുള്ള നാളുകള്‍ ശശിക്ക് മറക്കാനാകാത്തതായി 
ശശിയുടെ നന്ദി പ്രകടനം കണ്ടു മനസ്സലിഞ്ഞ  വി ഐ പി ,പട്ടിണി കിടന്നും ശശിയെ  വളര്‍ത്തി..ശശി വളര്‍ന്നു  ,അവന്‍ നാടിനെ വിറപ്പിച്ചു കുരക്കാനും,ചാടാനും ,മോങ്ങാനും തുടങ്ങി..അവന്റെ രൂപ പ്രകൃതിയുള്ള  പട്ടികുട്ടികള്‍ കോളനിയില്‍ ഓടിക്കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..
തെക്ക് നിന്ന് വന്ന നൌകയില്‍ രാജാധി രാജന്‍ വി ഐ പി ക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു..



പോകുന്ന സമയത്ത് തന്‍റെ പുന്നാര ശശിയെ അവിടം മുഴുവന്‍  തിരഞ്ഞു...കണ്ടില്ല..കരച്ചിലടക്കനാകാതെ രാജന്‍ വി ഐ പി യാത്രയായി....(backgroundil-യാത്രയായി സൂര്യാന്ഗുരം എന്ന ഗാനം മനസ്സില്‍ കാണുക..)വിശന്നപ്പോള്‍ മോങ്ങിക്കൊണ്ട് പടിവാതിലിലെത്തിയ ശശിയെ സ്വീകരിച്ചത് shynu വിന്റെ ആട്ടും തുപ്പുമായിരുന്നു ...മാനസികമായി തകര്‍ന്നു പോയ ശശി (ഇനി മാനസമൈനെ എന്ന ഗാനം..)തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായി നടന്നു...

അവനിപ്പോള്‍ മനുവിനെ  വേണ്ട,p ജിജിന്‍ രാജിനെ വേണ്ട...shynu വിനെ വേണ്ടേ വേണ്ട...
ശശിക്ക് കുടംബവും കുട്ടികളും വേണ്ട...കോളനി അമ്പലത്തില്‍ പൂജയും വഴിപാടുമായി കഴിയുകയ്യാണ് ഇപ്പോള്‍ ആ പാവം....വഴിയില്‍ ആര് വന്നാലും തന്‍റെ രാജാവാണോ എന്ന് കരുതി തല പൊക്കി നോക്കും അത്ര തന്നെ...ഒന്ന് കുരക്കാന്‍ പോലും മറന്നു പോയി പാവം.....എങ്കിലും പണ്ട്‌ തിന്ന മീന്‍ കഷണങ്ങളുടെ നന്ദി സൂചകമായി ജിജിനെയും മനുവിനെയും   ടി ഡി യെയും കാണുമ്പോള്‍  അടുത്ത് വന്നു ഒന്ന് മനക്കാറുണ്ട്..അത്രതന്നെ 

ഒന്നാമധ്യായം...മനു പി ജോണ്


  ഇവിടെ എഴുതി തുടങ്ങട്ടെ ഒന്നാമധ്യായം...
ഇത് നമ്മുടെ കഥാ നായകനായ മനു പി ജോണ്‍ എന്നാ വിദ്വാന്റെ കരവിരുതാണ്...
എന്തുകൊണ്ടെന്നറിയില്ല അസാരം മറവിയുള്ള ഒരു പാവം കാമുക ഹൃദയമാണ് മനുവിന്..
ഒരിക്കല്‍ കഥാനായകന്‍ ഒരു അഭിമുഖത്തിന് ഡല്‍ഹിയില്‍ പോകാന്‍ ഒരുക്കം തുടങ്ങി...
കുറെയേറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് കിട്ട്യാ അവസരമാണ്...
പോകുവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പില്‍ കൊണ്ടുപോകുവാനുള്ള സാധനങ്ങളുടെ ഒരു മേപ്പടി ലിസ്റ്റും
ഇഷ്ടന്‍ തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്നു...എന്ത് ചെയ്യാനാ മറവിയുള്ളതല്ലേ...
എന്നാല്‍ പഹയന്‍ ഒന്നെഴുതാന്‍ വിട്ടുപോയി...എന്താനെന്നരിയോ?
തനിക്കു പോകണം എന്നുള്ള കാര്യം....
എ സീ ടിക്കെട്ടുമെടുത്തു വലിയ ഗമയില്‍ രണ്ടു നാള് നടന്നു...
ട്രെയിന്‍ പോയതിനു ശേഷമാണ് കഥാനായകന്‍ അറിയുന്നത് പോകേണ്ടത് താനാണെന്നും,ഇനാനെന്നും..
മേപ്പടി ഒട്ടിച്ച കടലാസ് വലിച്ചു  കീറി ദൂരെയെറിഞ്ഞു ഇഷ്ടന്‍...
എന്നിട്ടൊരു ശപഥവും എടുത്തു .. എന്തെഴുതാന്‍ മറന്നാലും ലിസ്റ്റില്‍ എന്‍റെ പേരെഴുതാന്‍ മറക്കില്ലന്നു....


ശുഭം..