Wednesday, March 24, 2010

മറൈന്‍ സുന്ദരിമാരും ശീത സമരവും

കൊച്ചി നഗരത്തിനെ കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കുന്ന വേമ്പനാട് കായല്‍ക്കരയില്‍ ,
സാംസ്കാരികതയുടെ വെന്നിക്കൊടി പാറിക്കുന്ന ഫൈന്‍ ആര്‍ട്സ് ഹാളിനരികില്‍ ,കൊച്ചി സര്‍വകലാശാലയുടെ സമുദ്രശാസ്ത്രം  ശാസ്ത്രീയമായി അഭ്യസിപ്പിക്കുന്ന ചെറുതെങ്കിലും ഒരുപാട് വലുതായ മറൈന്‍ കാമ്പസിന്റെ തലച്ചോരെന്നു വേണമെങ്കില്‍ വിശേഷിപ്പിക്കപെടാവുന്ന 4 -)o നിലയിലാണ് വിരിഞ്ഞ പൂവുകള്‍ മാത്രമുള്ള വൃന്ദാവനം ...

                                                    പ്രവര്‍ത്തിക്കാത്ത ലിഫ്റ്റ്‌ എപ്പോഴെങ്കിലും പ്രവര്ത്തിക്കുമെങ്കില്‍ അങ്ങനെയോ അതല്ല എങ്കില്‍ പടികള്‍ കയറിയോ മുകളിലെത്താം..എങ്ങനെ ആയാലും നാലാം നിലയില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗത  നന്നെകൂടും..ആരോഗ്യമില്ലാത്ത ഉറക്കം തൂങ്ങികള്‍ ഒന്നുമല്ല   ആ നിലയിലേക്ക് എത്താറുള്ളത് ..എന്നാലും രക്തം സിരകളില്‍ വേഗത്തിലോടുവാന്‍ മനസിനെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ അവിടെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും..
                                                        നീലയും,പച്ചയും,മഞ്ഞയും,ചുവപ്പും,പിങ്കും..എന്ന് വേണ്ട പഠിച്ചിട്ടുള്ള vibgyor നിറങ്ങളും അതിന്‍റെ വകഭേദങ്ങളും  പോരാഞ്ഞിട്ട് ഇന്നുവരെ കണ്ടിടുള്ള എല്ലാ നിറങ്ങളും ..അതില്‍ കണ്ണിനു ഉള്ക്കൊള്ളനാകുന്നതും അല്ലാത്തവയും...ഇതുവരെ നാമകരണം ചെയ്തിട്ടില്ലത്തവയുമായ നിറങ്ങളാല്‍ ,അല്ല അത് മുക്കിയ ചെലകളാല്‍ സമ്പുഷ്ടമാണ് ഈ പൂങ്കാവനം.
                                                                      ഇവിടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ പൂക്കുന്നു...
     2003-2004 കാലഘട്ടം  .
  വന്നു ചേര്‍ന്നവര്‍ എല്ലാവരും മാനസിക  വ്യഥയുടെയും   വീട്ടുകാരില്‍ നിന്നും വിട്ടുമാറി  നില്‍ക്കുന്നതിന്റെയും അവസ്ഥാ വിശേഷങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ജീവിതത്തില്‍ ആര്‍ക്കും സംഭവിച്ചു പോകരുതേ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു നിയമ നിയന്ത്രണം കൂടി ...എന്താണെന്നോ? മറ്റുള്ള ക്ലാസ്സുകളിലെ,  പ്രത്യേകിച്ച്  പുരുഷ വിഭാഗം  മറൈന്‍ biology ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിലേക്ക്‌ നോക്കി പോകരുത്..അവിടെ ആരുമായും മിണ്ടിപ്പോകരുത്‌...  ആ നിയമത്തിനു  പിന്നിലുള്ള  ദാരുണമായ സത്യം എന്തെന്ന്  മനസിലാക്കാനുള്ള ത്വര  ഏതോരു മലയാളിയേയും പോലെ മനസ്സില്‍ ഉടലെടുത്തു..അന്നാണ് ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം മനസിലായത്..ഒരു ക്ലാസ്സ്‌ റൂം നിറച്ചും ,എന്നുവെച്ചാല്‍ 35 ഓളം വരുന്ന സുന്ദര ശിലപങ്ങലാണ് അവിടെ...
       വര്‍ഷങ്ങളായി ,കൃത്യമായിട്ട്‌ എത്ര വര്‍ഷമെന്നറിയില്ല എന്നാലും നീണ്ട വര്‍ഷങ്ങളായി തുടര്‍ന്ന് വരുന്ന പ്രണയ അരാജകത്വത്തിന്റെ നീറുന്ന മനസുകളാണ് അങ്ങനെയൊരു നിയമ നിര്‍മാനത്ത്തിലേക്ക്  സീനിയര്‍ ചേട്ടന്മാരെ കൊണ്ടെത്തിച്ചതെന്നു  മനസിലായി..
                                                                      മിനി,ആനി,സിനി,ജിനി,നീന,മീന ,സീന,സിന്ധു,ബിന്ദു,ചിന്തു,അന്തു..എന്ന് വേണ്ട  സത്യത്തില്‍ പേരുകള്‍ പോലും കൃത്യമായിട്ട്‌ അറിയില്ല ഇപ്പോഴും.. എന്നാലുമെന്താ ആരുടേയും മുഖം ഇതുവരെയും മറന്നിട്ടില്ല..അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്ന ആരും മറന്നിട്ടുണ്ടാകത്തുമില്ല..

      അക്കൂട്ടത്തിലെ  ഏറ്റവും  സുന്ദരി ബോയ്സ് ഹോസ്റ്റലില്‍ പലരുടെയും ഉറക്കം എത്ര തവണ നഷ്ട്ടപെടുതത്യതാനെന്നരിയോ?    എന്നിട്ടെന്തുണ്ടായി അണ്ടി കളഞ്ഞ അണ്ണാനെ പോലെ എല്ലാരും വായും പൊളിച്ചു നില്‍ക്ക്കെ മറ്റൊരു ആജന്മ ശത്രുവിനെ ദൈവം അപ്പോള്‍ പടച്ചുവിട്ടതു പോലെ ബുല്ളെറ്റും  കൊണ്ടൊരു സുന്ദര കാമുകന്‍ അവളെയും കൊണ്ട് ഗുട് ഗുടാ നഗരത്തിലെ പാര്‍ക്കിലും,ബീച്ചിലും,ഐസ്ക്രീം പാര്‍ലറിലുമോക്കെയായി   വിലസി.. ഇത്രയൊക്കെ  ആയിട്ടും ആരും അന്ന് വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ തയ്യാറായില്ല..സ്വപ്നങ്ങളില്‍ , വെള്ളപൂശിയ ഹോസ്റ്റല്‍ റൂമിന്‍റെ  നാലു ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ സ്വര്‍ഗം തീര്‍ക്കാന്‍ ഏകാന്തമായ നിമിഷങ്ങളില്‍ അവള്‍ കടന്നു വരുമായിരുന്നു..


വെറും ഹോസ്റ്റല്‍ ആഹാരം മാത്രം കഴിച്ചു ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തിയിരുന്ന പലര്‍ക്കും പിന്നീട് വാസുചെട്ടന്റെയോ  ,മുരുകന്‍ ചെട്ടന്റെയോ  ചായക്കടയില്‍ നിന്നും  പാല് സ്ഥിരമായി വാങ്ങിക്കുടിക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നു എന്നുള്ളതെ സത്യം..അവള്‍ കാരണം അങ്ങനെ ആകെ ഉപയോഗം ഉണ്ടായ 2 മഹതവ്യക്തികള്‍ അവര്‍ മാത്രമായി....
                             ആ കാലഘട്ടത്തിനു  ശേഷം ഒരു വര്‍ഷം എനിക്ക് ഒളിവു ജിവിതം നയിക്കേണ്ടി വന്നു..വിപ്ളവകാരിയാണേ ..
ചരിത്രം തുടരുന്നു ....

കാലഘട്ടം 2005-2007:
                 പ്രതിഭാശാലികളും,സുന്ദരന്മാരും, ബുദ്ധിരാക്ഷസന്മാരും  അതിലൊക്കെ ഉപരി ,ഒരുപാട് സ്നേഹം സൂക്ഷിക്കുന്നവരുമായ ഒരുപറ്റം കാമുകന്മാരുടെ വരവ്.. പതിവ് കലാപരിപാടികള്‍ പുതിയതായി എത്തിയ പൂവാലന്മാര്‍ക്കും  കിട്ടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു..എന്നാല്‍ നിയമം അവരുടെ മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിക്കും മുമ്പ് മേപ്പടി നിരോധാനാന്ജാ പ്രഘ്യപിതമായ   വില്ലേജില്‍ നിന്നും പലരെയും പലരും നോട്ടമിട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു..തീ പോലെ നീറി കയറുന്ന  പ്രണയത്തെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുവാന്‍  ഫയര്‍ ഫോഴ്സ് വിചാരിച്ചാല്‍ നടക്കുന്നില്ല..പിന്നെയല്ലേ അലിഖിത നിയമം..

നായകന്മാര്‍ -  മനു,വിനോദ് ഉമ്മന്‍ സാമുവല്‍ ,റെനി, മുഫ്സിര്‍ ,പുലി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ശ്രീനിധി,രാജീവ്‌ ആശാന്‍ ,കിംഗ്‌, ഷൈജു,പിന്നെ ഇടയ്ക്കു വന്നു വീണ അര്‍ജുന്‍ ,എല്ലാത്തിനുമുപരി ഈയുള്ളവനും കൂടാതെ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരുപാട് പൂവാലന്മാരും..(ചില ഒറ്റുകാരും കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു...വഴിയെ പറയാം...)

നായികമാര്‍ സിമി,ഈനു,ഇനു,നാഗവല്ലി,അജിത,രേജിത,മല്ലി,മുളക്,മഞ്ഞള്‍ ,ഇഞ്ചി,വെള്ളുള്ളി,അവിയല്‍ , സാമ്പാര്‍ ,ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ,ചിക്കന്‍ 65 , എന്ന് വേണ്ട സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ സുന്ദരിമാരും കൂടി കൂടും കുടുക്കയുമെടുത്തു മറൈന്‍ biology ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഒറ്റ വരവ് അങ്ങ് വെച്ച് കൊടുത്തു ഈയുള്ളവരുടെ മനസമാധാനം കളയാന്‍ ..
          ഈ സുന്ദരിമാരെ വര്‍ണിക്കാന്‍ ധാരാളം എഴുതേണ്ടി വരും, അതുകൊണ്ട് ഒരു ഷോര്‍ട്ട് ഫോം ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്നു...
            
sample description :

Colour :              white to light golden
Cleavage :           good,(in occassions with sari very clear)
Hardness :          9 (no chance to reduce,and some times 10)
Specific gravity :  around 56 kg.
Height :               ~5.60
Nomenclature :    simi

 Sample no:II
Colour :              white to light rose
Cleavage :            medium,(no occasions are noticed with sari)
Hardness :          7 (and some times 6)
Specific gravity :  around 62 kg.
Height :               ~6
Nomenclature :   eenu

Sample no:III
Colour :               white to light red
Cleavage :           good,(in occasions with sari very clear)
Hardness :          10 (no chance to reduce)
Specific gravity :  around 36 kg.
Height :               ~4-5
Nomenclature :   inu

Sample no:IV
Colour :               white to white
Cleavage :           medium,(in occasions with sari very clear)
Hardness :          5-6 (chance to reduce)
Specific gravity :  around 66 kg.
Height :               ~5-6
Nomenclature :  Aviyal

Sample no:V
Colour :               white to light pink
Cleavage :           good,(in occasions with sari very clear)
Hardness :          8-9 in appearence..( chance to reduce up to 3)
Specific gravity :  around 46 kg.
Height :               ~4-5.25
Nomenclature :  nagavalli

ഇപ്പൊ ഏകദേശം ഒരു രൂപം കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ അല്ലെ..ഏതാണ്ട് എല്ലാരും ഇതുപോലെ ഒരമ്മ പെറ്റ മക്കളെ പോലെ  ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം..

ഹോസ്റ്റല്‍ മുറികളില്‍ തിരക്കിട്ട ചര്‍ച്ചകള്‍ ,സംശയങ്ങള്‍ ,വാക്ഗ്വാധങ്ങള്‍ ..

അമേരിക്കയുടെ ഇറാക്കിലെ കടന്നു കയറ്റമല്ല വിഷയം,സദാമിനെ തൂക്കി കൊല്ലുന്നതല്ല വിഷയം, ക്യുബയില്‍   ഷാവേസിന് ശേഷം വരുന്ന വിപ്ലവകാരികള്‍ ആരെല്ലാം... എവിടെ, എല്ലാം പോട്ടെ സ്മാര്‍ട്ട്‌ സിറ്റി യോ ,റാഗിന്ഗോ ,സ്വന്തം വീട്ടുകാര്യം പോലുമല്ല രാത്രി ഉറക്കമില്ലാതെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപെടുന്നത്...അവിടെ നടന്നത് ബുകിംഗ് മഹോത്സവമാണ്..സത്യം പറയാലോ സീനിയര്‍ മഹാന്‍മാര്‍  പോലും റാഗിംഗ്  സമയം കഴിഞ്ഞാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ കാണാതെ  ജൂനിയേര്‍നോടു  കൂട്ട് കൂടി "എനിക്കും ഒന്ന് വേണം" എന്ന് കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലെ വാശി പിടിക്കാ റൂണ്ടായിരുന്നു ...
                                                          ഉറങ്ങിയും ഉണര്‍ന്നും ദിനരാത്രങ്ങള്‍ പോയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു ..മഞ്ഞും മഴയും വേനലും പിണക്കങ്ങളെ ഇണക്കങ്ങളാക്കി, മനസ്സില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ വേഴാമ്പലുകള്‍ പ്രണയം പെയ്യുന്നതും കാത്തു കാത്തു സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചില്ലമേല്‍ ആരോടോ കൈകൂപ്പി ധ്യാനിച്ച്  കൊണ്ടേയിരുന്നു..
                           
                                  ഇനി അവതരിപ്പിക്കട്ടെ കഥയിലെ നായകനെയും,ചെറിയൊരു പ്രതിനായകനെയും..
    നായകന്‍  റോബിന്‍ മാത്യൂസ്
                                 എല്ലാം പഴയത് പോലെ, ചരിത്രം ആവര്‍ത്തിക്കുമായിരുന്നു ..എന്നാല്‍ നായകന്‍റെ വരവോടു കൂടി കാര്യങ്ങള്‍ കീഴ്മേല്‍ മറിയുകയായിരുന്നു..
                                       നമ്മുടെ ചെറിയ പ്രതിനായകന്‍ (അങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഉചിതമല്ല,എങ്കിലും അന്നുണ്ടായിരുന്നതില്‍ ,മേല്‍പ്പറഞ്ഞ പൂവാലന്മാര്‍ക്ക് കല്ലുകടി ഉണ്ടാക്കുന്ന എന്തേലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെല്‍ അതീ പാവത്തിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് മാത്രമാണ്..ഒന്നും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടായിരിക്കില്ല എന്നുള്ള സത്യം നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ കഥ തുടരട്ടെ..)
എല്ലാ സുന്ദരിമാരെയും തന്‍റെ പെങ്ങളായി ദത്തെടുത്തു കൊണ്ടാണ് പ്രതിനായകന്‍ കടന്നു വന്നത്..
പ്രതി നായകന്‍  സൈദ്‌!!! 
                    സത്യം പറയാലോ ഹോസ്റ്റല്‍ മുറികളില്‍ ഇരുന്നു വീമ്പു പറയും എന്നല്ലാതെ ഒരെന്നത്ത്തിനും കാമ്പസ്സില്‍  ചെന്നാല്‍ സുന്ദരിമാരെ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കാന്‍ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു..എങ്കിലും അബദ്ധവശാല്‍ അറിയാതെ കണ്ണുകള്‍ ഉടക്കിപോയാല്‍ അന്നത്തെ ദിവസം ആ ഭാഗ്യവാന്‍ സന്തോഷത്തില്‍ ആറാടുമായിരുന്നു ..
 
         എന്നുവെച്ചാല്‍ അന്ന് പറയുന്നത്- നോട്ടം തെറ്റി എന്നെ ഉണ്ടാകൂ..എന്നാലും നോക്കി,ചിരിച്ചു..നാണം ഉണ്ടായിരുന്നു ആ കണ്ണുകളില്‍..ഇങ്ങനെ എന്തൊക്കെ ആണോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതും അറിയാവുന്നതും അതെല്ലാം കഥകളാകുമായിരുന്നു.. ,..

    അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വന്നത് ഇങ്ങനെ കണ്ണുകള്‍ ഉടക്കുന്ന ദിവത്തെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വെച്ച കഥകള്‍ എങ്ങാനും നമ്മുടെ പ്രതിനായക സഹോദര പുത്രന്റെ ചെവിയാല്‍ എത്തിയാല്‍ പിറ്റേന്ന് തന്നെ എതിര്കക്ഷിയുടെയും പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളുടെയും അടുത്ത് എത്തിക്കുക എന്നുള്ളതായിരുന്നു സഹോദരന്‍റെ ധര്‍മ്മം..അതറിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോള്‍ എതികക്ഷികളുടെ മുഖം ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാ.. വിഷുക്കണി കാണാന്‍ മിഴികള്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ കണ്ടത് മോഹന്‍ തോമസിന്റെ  ഉച്ചിഷ്ടവും അമേധ്യവും ആയിരുന്നു എന്നങ്ങു കരുതിയാല്‍ മതി...
                                        
             മറ്റൊരു ഒറ്റുകാരന്‍ ഇതിനിടയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു..ഒരു രണ്ടു വള്ളത്തില്‍ ചവിട്ടല്‍ ....പുള്ളിക്കാരനും ഇക്കൂട്ടത്തില്‍ ആരെയോ നോട്ടമിട്ടു വെച്ചിരുന്നു..(ഊഹാമാകം) ആ സത്യവാന്‍ ആ നാരി ഹൃത്തില്‍ കയറി പറ്റാന്‍  കണ്ടെത്യ വഴി ഇത്തരത്തിലുള്ള കഥകള്‍ അവിടെ അവതരിപ്പിച്ചു നാരിയുടെ പക്ഷിക്കൂട്ടത്ത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത നേടിയെടുക്കുക എന്നുള്ളതായിരുന്നു..പേര് വെളിപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കില്‍ വീണ്ടും തെറ്റിധാരണ ഉണ്ടാകുമെന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ഒരു ഹിന്റ് തരട്ടെ..ആദ്യാക്ഷരം  റെ അവസാന അക്ഷരം ജി,ആളെ പുടി കിട്ട്യല്ലോ അല്ലെ...
\                      
                ലോകൈക സഹോദരന്‍ ആകട്ടെ  ഈ പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളെയും കൊണ്ട് ചായ കുടിക്കാന്‍ പോകുക..ചോറുകഴിക്കാന്‍ പോകുക..എന്നുവേണ്ട എല്ലാ സഹായഹസ്തവുമായി മുന്നിലും..തടിമാടന്മാരായ കാമുകന്മാര്‍ കണ്ണില്‍ എണ്ണ ഒഴിച്ച്   ഒരു നോക്ക് കാണുവാന്‍ കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ ഈ മഹാന്‍ 10-15 ഓളം വരുന്ന പറവകളെയും കൊണ്ട് കാമ്പസ്സ് മുഴുവനും പാറി പറന്നു നടക്കുമായിരുന്നു..
                   കുറ്റം പറയരുതല്ലോ എല്ലാ മറൈന്‍ biology ക്ലാസ്സിലും പേരിനു വേണ്ടി 3-4 പുരുഷ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പെട്ടവരുണ്ടാകും..എന്നാലും അവരുടെ വിചാരം നമ്മള്‍ ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ല ഇത് മറ്റേതോ ക്ലാസ്സ്‌ റൂം ആണ് എന്നൊക്കെയാ..അത് സത്യത്തില്‍ കാമുക സമൂഹത്തിനു തന്നെ ഒരു ഉപകാരമായിരുന്നു ..
                  
                        അങ്ങനെയൊക്കെ ഇരിക്കവേ ആണ് മറൈന്‍ കാമ്പസ്സിന്റെ  ചരിത്രം മാറ്റി എഴുതപ്പെട്ട നൂപുരം  വന്നെത്തിയത്..അവിടെ ഒരു 'അവതാര' പുരുഷനെ പോലെ ഒരു ക്ലാസ്സിലും കയറാതെ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞു നടന്ന ഈയുള്ളവനെ പിടിച്ചു കാമ്പസ് ആര്‍ട്സ് ക്യാപ്ടന്‍ ആയി നിയമിച്ചു..പിന്നെ പറയണോ പൂരം.. കമ്മിറ്റികള്‍ ... കമ്മിറ്റികള്‍ .. എപ്പോഴും കമ്മിറ്റികള്‍ ആണ്..കമ്മിറ്റ് മെന്റുകള്‍ മാത്രം ഇല്ല..

നാടകം വേണം..ഡാന്‍സ് വേണം..പാട്ട് വേണം..കണ്ട കുണ്ടാമണ്ടികള്‍ ഒക്കെയും വേണം..(അതിന്‍റെ ഭാഗമായിട്ടുള്ള ഒരു കഥാപ്രസംഗം കഴിഞ്ഞ ബ്ലോഗിലുണ്ട്..) ..
                
                  ഇതിനൊക്കെ നടിമാര്‍ വേണം..നടന്മാരണേല്‍ ആവശ്യത്തിലും അധികമാണ്.. ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല എന്നുറപ്പുള്ള മറൈന്‍ സുന്ദരിമാരെ അവസാനം നമ്മുടെ ക്യാമ്പസ്‌ ഡയറക്ടര്‍   വിളിച്ചു കൂട്ടിയ കമ്മിറ്റിയില്‍ വിട്ടുകിട്ടാന്‍ ഉത്തരവായി..  ഊണും ഉറക്കവും ക്ലാസും ഉപേക്ഷിച്ചു ഉറുമ്പ് മുതല്‍ ആന വരെയുള്ള പൂവാലന്മാര്‍ റിഹേര്‍സല്‍ കാണാന്‍ എത്തി..ഇവുടുന്നു  പണ്ട്‌ നാട് വിട്ടു ബന്ഗുലുരുവിലേക്ക് ഓടിപ്പോയ അര്‍ജുന്‍ എന്ന കലാകാരനും ഇപ്പൊ ഒളിവിലായ  nixon എന്ന പ്രതിഭയെയും  കൂടെ  കൂട്ടി ..
                           
             രാവും പകലുമില്ലത്ത റിഹേര്‍സല്‍ ..ഇതിനിടയില്‍ ഞാനൊരു പണി ഒപ്പിച്ചു..രാത്രി പെണ്‍കുട്ടികള്‍   ഉണ്ടാകില്ല..പണ്ട്‌ വിലക്ക് കല്‍പ്പിച്ച മറൈന്‍ biology ക്ലാസ് റൂമില്‍ ഒന്ന് ആറാടണം  എനിക്ക്.. 2 ക്ലാസ്സ്‌ റൂമുകള്‍ ഉണ്ടവര്‍ക്ക് ..2 -ഉം റിഹേര്‍സല്‍ വേണ്ടി    വിട്ടു തരാന്‍ മുകളില്‍ നിന്ന് ഉത്തരവ് സമ്പാദിച്ചു  ..ചുരുക്കത്തില്‍ ആ റൂമുകളുടെ താക്കോല്‍ കൂട്ടം എന്‍റെ കയ്യിലായി..
                           റിഹെര്‍സല്‍  രാത്രികളില്‍ തൊട്ടടുത്ത്‌ cums ഹോസ്റ്റലില്‍ കിടക്കാനുള്ള എല്ലാ സൗകര്യവുമുന്ടെങ്കിലും വര്‍ഷങ്ങളായി സുന്ദരി മഹിളാ മണികളുടെ പാദ സ്പര്‍ശം  ഏറ്റു പവിത്രമായി കിടക്കുന്ന മറൈന്‍ biology ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിന്‍റെ   മൊസൈക് നിലത്തിനോട് ഒരു കമ്പം ..ഒരു കീറ പായ പോലും വിരിക്കാതെ ഞാനും,അര്‍ജുനും nixanum കൂടി  നിലത്തു കിടന്നുരുണ്ടു..കഥകളും, കവിതകളും,പഴയ കോളേജ് ചരിത്ര വീര ഗാഥകളുമായി  പുലരും വരെ കഴിച്ചു കൂട്ടും.. പിന്നെ ഉറങ്ങും..സുന്ദരിമാര്‍  വന്നു തുടങ്ങുമ്പോഴാകും ഉണരുക..ആ രംഗം ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്ക്...നമ്മള്‍ 3 താന്തോന്നികള്‍ വാരിയുടുത്ത തുണികളുമായി പുറകില്‍ കുറെ ബീടികുറ്റികളും ഉപേക്ഷിച്ചു ആ പവിത്ര മണിമന്ദിരത്തില്‍ നിന്നും ഉറക്ക പിച്ചില്‍ goodmorning പറഞ്ഞിട്ട് പോകുന്നത്.. ആ പാവം പെണ്മണികള്‍ ഒരു കാര്യം മാത്രേ അപേക്ഷിച്ചുള്ളൂ ..  ..എന്താണെന്നോ ദയവായി ബീടികുറ്റികള്‍ ജനലിലൂടെ കളയണേ  എന്ന്..
                                                                      പല കാമുകന്മാര്‍ക്കും  പാല്‍പ്പായസത്തില്‍ വെള്ളാരം കല്ല്‌ കടിച്ച മുഖമായിരുന്നു ഇത് കാണുമ്പോ..ഓ എന്നാ പറയാനാന്നെ ആര്‍ട്സ് കാപ്ട്യന്‍  അല്ലയോ ഈ ഞാന്‍ , പിന്നെ പിന്നെ മറ്റുള്ളവരും കൂടെ കൂടാന്‍ തുടങ്ങി..ആ പവിത്രമായ ക്ലാസ്സ്‌ റൂം നമ്മള്‍ കൂത്തരങ്ങാക്കി മാറ്റി..അതിനകത്തേക്ക് കാലെടുത്തു കുത്തുമ്പോള്‍ ഓരോ കമിതാവിന്റെയും മുഖം ഇരുട്ടിലും ആയിരം മിന്നാമിനുങ്ങ് കത്തുന്ന പ്രഭയിലാണ് (ബീഡി വലിക്കുന്നതിന്റെ വെട്ടമാകാം..!!)..അപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നെന്നുമറിയില്ല പ്രണയ സംഗീതങ്ങളുടെ ഒരു പഞ്ചവാദ്യം തന്നെ ഒഴുകിത്തുടങ്ങും..ആ റൂമില്‍ ഒന്ന് കിടക്കാന്‍ മാത്രം എത്രപേരാ  വന്നിരുന്നത് .......,rehersal കാണാനോ സഹായിക്കാനോ അല്ല,.. ഹോസ്റ്റല്‍ മെസ്സ് ഫുഡ്‌ പോലും ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്...
                                                           അങ്ങനെ നൂപുരം  വന്നെത്തി..
                                                                സിമി ,ഈനു,ഇനു,അവിയല്‍,നാഗവല്ലി ,എന്ന് വേണ്ട എല്ലാ സുന്ദരിക്കോതകളും കണ്മഷി,ഫൌണ്ടേഷന്‍,റോസ്‌ പൌഡര്‍ ,മൈദ,പൊറോട്ട,ഗോതമ്പ്,അരിമാവ് ആട്ടിയത്,പൊടിച്ചത് ഇത്യാദികളില്‍ മുങ്ങി ഒരുങ്ങി കൂടുതല്‍ സുന്ദരിമാരായി നില്‍പ്പ് തുടങ്ങി.
                                           എല്ലാരേയും ഒരുക്കുക..നിയന്ത്രിക്കുക..നയിക്കുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള ജോലികളുമായി മനു,ആശാന്‍ ,പുലി,എലി,പൂച്ച, കിംഗ്‌,ഷൈജു ,ബൈജു,മാടന്‍ ,മറുധ,യക്ഷന്‍ ,ഗന്ധര്‍വന്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ള  പൂവാലന്മാര്‍ പാഞ്ഞു നടന്നു സ്റ്റേജ്കളില്‍  നിന്നും സ്റ്റേജ്കളിലേക്ക്,അന്ന് തേഞ്ഞു പോയ ചെരുപ്പ് പോലും പിന്നീട് പലരും കളഞ്ഞിട്ടില്ല ,ഒരു ചരിത്ര സ്മാരകമായി ഇന്നും സൂക്ഷിക്കുന്നു .. ...
                                                                nixonte directionile നാടകത്തിനു നല്ല പ്രതികരണം..പിന്നെ പാട്ട് ,കൂത്ത്,   എന്ന് വേണ്ട എല്ലാം കൊണ്ട് അരങ്ങു തകര്‍ത്തു  മറൈന്‍ ക്യാമ്പസ്‌...
  ഒരു കുപ്രസിധിയാര്‍ജിച്ച്ച്ച  കഥാപ്രസംഗം എന്‍റെ വക ഉണ്ടായിരുന്നു അത് ഞാന്‍ നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു മുന്‍പേ ബ്ലോഗിലുണ്ട്..എല്ലാം കൊണ്ടും പെരുമഴ..അവസാനം ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി  മറൈന്‍ കാമ്പസിന് ഇടി വെട്ടേറ്റു  ..   2nd overall trophy ..അതെ സുഹൃത്തുക്കളെ ചരിത്രത്തിലെ ഏക പൊന്‍തൂവല്‍ ...  അതിനുമുമ്പുമില്ല..ഇപ്പോഴുമില്ല..താടി, മുടി ഇത്യാദികള്‍ നീട്ടി വളര്‍ത്തിയ നമ്മുടെ അധ്യാപക സഹൃദയരുടെ മനസ്സില്‍ നോബല്‍ സമ്മാനം കിട്ടിയ പ്രതീതി..
                                                       ഓവര്‍ ഓള്‍ വാങ്ങുവാന്‍  അകമഴിഞ്ഞ് സഹായിച്ച സുന്ദരി മഹിള ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രത്യേക  അഭിനന്ദന പ്രവാഹം.. കാമുകന്മാരുടെ വക പുകഴ്ത്തല്‍ പേമാരി..പേമാരിയില്‍ ആര്‍ക്കൊക്കെയോ പനിപിടിച്ചുത്രേ..
                             

                                എല്ലാറ്റിനും മുന്നില്‍ നമ്മുടെ നാടകമായിരുന്നു ഏറ്റവും അധികം പ്രശംസ പിടിച്ചു പറ്റിയത്..മഴ തന്നെ മഴ ഴ ഴ ഴ ...ആ നാടകം ഒരു വിജയമാക്കാന്‍    രാപകലില്ലാതെ അധ്വാനിച്ചത് നമ്മുടെ നായകന്‍ റോബിന്‍ കൂടെ വിനോദ് ഉമ്മന്‍ സാമുവേല്‍ ..
 അങ്ങനെ നായക ശിങ്കം ശ്രീ റോബിന്‍ അവര്‍കള്‍ എല്ലാ മനസിലും ഒന്നാന്തരം ശിങ്കമായി മാറി..........                                    
                                       വില്ലന്‍ " മുറു മുറുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും    മിണ്ടാട്ടം താല്‍കാലികമായി നിര്‍ത്തിവെച്ചു..കാരണം എല്ലാ മണിക്കുട്ടികളും കയ്യില്‍ നിന്നും  വഴുതിപ്പോയില്ലേ ....
                       
               പിന്നെ വന്നത്   കൊച്ചിന്‍ universitiyil ഇതുവരെയും റെക്കോര്‍ഡ്‌ മാറ്റി എഴുതപ്പെടാത്ത   സരോവര്‍ ഹോസ്റെലിന്റെ വാര്‍ഷിക മാമാങ്കമാണ് .. സാധാരണ നിലയില്‍ ഹോസ്റ്റല്‍ അന്തേവാസികളുടെ സഹൃദയരായ  എല്ലാ തരുണി മണികള്‍ ഉള്‍പ്പടെ സഹാപാഠികളെയും പങ്കെടുപ്പിക്കുന്ന സമയമാണിത്..
            ശത്രുകളും അതിലുപരി ഒരു ആണ്‍ തരി  പോലും പെരിനില്ലാത്ത്ത അഥവാ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ, സരോവറില്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ (എന്നും പറയാം)  മേപ്പടി മറൈന്‍ biologyil നിന്നും ഒരു പെണ്‍  പൂവുപോലും സരോവരിന്റെ മുറ്റത്ത്‌ കാലു കുത്ത്തിയിട്ടില്ല..കുത്താന്‍ ഇതുവരെ സരോവറിലെ മറൈന്‍ ചേകവന്മാര്‍ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല ...
                                                                 ഓരോ സുഹൃത്തിനെ കൊണ്ട് വരുമ്പോഴും ഓരോ അംഗങ്ങളും അവര്‍ക്കും കൂടി ഫുഡ്‌ നല്‍കണം..നല്ല ചാര്‍ജ് ആണ് ഈടാകുന്നത്..ഫുഡ്‌ അതിനൊത്ത് ഗംഭീരമാണ് താനും.. ഇങ്ങനെ ഉടുതുണിയുടെ വള്ളി പൊട്ടി നില്‍കുമ്പോഴാണ് ധീര വീര പരാക്രമി റോബിന്‍ തമ്പുരാന്‍ കടന്നല്‍ കൂട്ടില്‍ കല്ലെറിഞ്ഞപോലെ  വിളംബരം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത്.."നോം മറൈന്‍ biology സുന്ദരി തരുണി മണികളെ കൂടി ഇതിലേക്ക് എഴുന്നെള്ളിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു ..ആയതിനാല്‍ ഖജനാവിലേക്ക് എല്ലാരും കപ്പം കേട്റെണ്ടാതാകുന്നു " ഡും ഡും ഡും...
                                               ചരിത്രപരമായ ഈ പ്രഖ്യാപനത്തിനു  ശേഷം ഒരുപാട് പഴശിമാര്‍ തലപൊക്കി..എന്ത് ഫലം..പുറമേ എതിര്‍ത്തിരുന്നാലും  ഉള്ളാലെ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചവരായിരുന്നു   എല്ലാരും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ   കാര്യം ഭംഗിയായി..സാധാരണ, ഉണങ്ങാത്ത ഷട്ജങ്ങള്‍  മാത്രം തൂങ്ങുന്ന റൂമുകള്‍ അലങ്കാര പണികള്‍ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു...ബ്ലേഡ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവര്‍ പോലും ഷേവ്  ചെയ്തു സുന്ദരക്കുട്ടന്മാരായി..3 -4 തവണ കുളികഴിച്ചു..കിട്ടിയ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ വാരി പൂശി..
                  കപ്പം കെട്ടാന്‍ കപ്പപോലുമില്ലെന്നു  പറഞ്ഞവന്‍ പോലും കപ്രിചിനോ നല്‍കിയാണ്‌ തന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് സുന്ദരിമാരെ എഴുന്നെള്ളിച്ചത്‌..
                                               ആ സുന്ദര സുദിനത്തിന്  ശേഷം എല്ലാ മഞ്ഞും ഉരുകി ഇറങ്ങി..
വര്‍ഷങ്ങളായി നീണ്ടു നിന്ന ശീത സമരത്തിനു തിരശീല വീഴുകയായിരുന്നു അവിടെ..
അതിനായി പ്രയത്നിച്ച റോബിന്‍ അവര്‍കള്‍ നീണാള്‍ വാഴട്ടെ..
                                                പ്രതി നായകന്‍റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ടു..ചായ കുടിക്കാന്‍ പോയിട്ട് ഒന്ന് കത്തി വെക്കാന്‍ കൂടി ഒരു സുന്ദരിയെയും  കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയ്യായി..പുള്ളി പിന്നെ ദൈവീക കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ചിന്ത ചായ്ച്ചു തടി തപ്പി..
                                       അന്നത്തെ  കാമുകന്മാര്‍ മാത്രം ഇന്നും മനസ്സില്‍   കനത്ത മഞ്ഞു പാളികളുമായി ഇപ്പോഴും അലയുന്നു എന്ന സത്യം പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ ...ആരുമാരും അറിയാതെ ആ മഞ്ഞു തുള്ളികള്‍ ഇപ്പോഴും ഓര്‍മകളില്‍  ആ ഇടനാഴികളില്‍ ..കായല്‍ക്കരയില്‍  ഹോസ്റ്റല്‍ റൂമുകളില്‍ എല്ലാറ്റിനുമുപരി സ്നേഹത്തിന്റെ നീര്‍ ചോലയിലേക്ക്   ഉരുകി വീഴുകയും തിരികെ  മഞ്ഞു മേഘമായി  പരിണമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു  ..

2009-2010
                                             ഇനി ഇന്നത്തെ കഥ പറയട്ടെ..ഇന്ന് പഴയ ശത്രു പരമ്പരയുടെ യുവ മിഥുനങ്ങള്‍ പ്രണയത്തിലാണ്  ..മനസിലായോ..അതായത് അന്ന് ആ ക്ലാസ്സ്‌ റൂമില്‍ ഒന്ന് കയറാന്‍ കൊതിച്ച നമ്മുടെ, ഇപ്പോഴത്തെ juniors അവുടത്തെ ഇപ്പോഴത്തെ സുന്ദരിമാരുമായി സ്നേഹത്തിലാണ്..മനസ് നിറയുന്ന സ്നേഹത്തില്‍ ..
                                   എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നേരുന്നു..
                                                                                                           ( ശുഭം.)                                                
                                  

 









                                  


                         

Sunday, November 22, 2009

ഒരു കഥാപ്രസംഗ കാലത്ത്...


രംഗം 1: നൂപുരം 07'
കൊച്ചിന്‍ സര്‍വകലാശാല .
മത്സര ഇനം: കഥാപ്രസംഗം.

കര്‍ട്ടനു  പിന്നില്‍ :
("അടിക്കെടാ സിംബല്‍".... )
(ഹാര്‍മോണിയം ..ഗനജിര ..  അകമ്പടിയോടു കൂടി പാട്ട്...)
യവനിക ഉയര്‍ന്നു...
നാടിന്‍ കഥകള്‍ ഇവിടെ നിറക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ വന്നു...
സ്വാഗതം...(ഹാര്‍മോണിയം..)
സുസ്വാഗതം..(ഹാര്‍മോണിയം വീണ്ടും..)
സ്വാആഗതം....

(സിംബലും ഹാര്‍മോണിയവും ഒരുമിചിര് അവിയല്‍ പരുവം..)
കഥ ഇവിടെ തുടങ്ങട്ടെ....
അതിനു മുമ്പ് മാന്യ മഹാ ജനങ്ങളോട് ഒരു വാക്ക്.........
കാഥികനല്ല കലാകാരനല്ല ഞാന്‍ കേവലം നിങ്ങളെ പോലോരുവന്‍...
ഹാ കാഥികനല്ല കലാകാരനല്ല  ഞാന്‍
കേവലം നിങ്ങളെ പോലോരുവന്‍....

 (കാഥികന്റെ വേഷം: കഴുത്തില്ലാത്ത ,കഴുകാത്ത ഒരു ജുബ്ബ,കൂടെ  മുണ്ട് ആകാം..ഓടാന്‍ എളുപ്പം അതാണെ...)
         (ഇനിയുള്ളത് മുഴുവന്‍ സാംബശിവന്‍ സാറിന്റെ ശബ്ധത്തിലായിരിക്കണം                                               വായിക്കേണ്ടതും ഊഹിക്കേണ്ടതും.....)
   നമ്മള്‍ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്ന കഥയുടെ പേരാണ് .......(നല്ല ബാസ്  ഇട്ടു വേണം പറയാന്‍..)
   ഒരു പൊളപ്പന്‍ സിംബലോട് കൂടി: ചന്ദന കട്ടില്‍  (മറക്കല്ലേ വീണ്ടും സിംബല്‍)
(ഹാര്‍മോണിയവും  പാട്ടും  തുടങ്ങാം .)
          " വേംബല നാട്ടിലെ രാജകുമാരിക്ക് ചന്ദനം  കൊണ്ടൊരു കട്ടില്‍ വേണം"
 അതെ നമ്മുടെ വേംബല നാട്...
(ഇനി പക്കാ നാടന്‍ പാട്ട്  ആകാം..)
"നാടായാല്‍ നൃപന്‍ വേണം..ന്രിപന് മന്ത്രിമാര്‍ വേണം ..നാടിനു ചേര്‍ന്നൊരു പ്രജകള്‍ വേണം..."..അതെ അങ്ങനെയുള്ള നമ്മുടെ വേംബല നാട്ടിലെ രാജകുമാരിക്ക് ഉള്ളിലൊരു പൂതിയുധിച്ചു...ചന്ദന മരം കൊണ്ടൊരു കട്ടില്‍...(കുറച്ചു കടുപ്പത്തില്‍ ഊന്നി പറയണം..സിംബല്‍ അടിക്കാന്‍ ഇനി പറയില്ല അവസരത്തിനോത് പ്രയോഗിച്ചോണം...)
    (വീണ്ടും പാട്ട്  ആവര്‍ത്തിക്കുക.)  " വേംബല നാട്ടിലെ രാജകുമാരിക്ക് ചന്ദനം    കൊണ്ടൊരു കട്ടില്‍ വേണം" (2 തവണ കൂടി പാടുക)
          അങ്ങനെ നമ്മുടെ രാജകുമാരിക്ക് കട്ടില്‍ പണിയുവാന്‍ രാജാവ് നാട്ടിലെ എല്ലാ മേശിരിമാരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി ഒരു കമ്മിറ്റി രൂപീകരിച്ചു...
അതില്‍ നിന്നും സ്വന്തമായി അറക്ക വാളും ,ഉളിയും ,കഴുക്കോലും ഉള്ള ഒരു മൂത്ത് നരച്ച മേശിരിയെ മൂത്തശാരിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു...
എഴുന്നേറ്റു നില്ക്കാന്‍ വയ്യെങ്കിലും ജീവിച്ചു കൊതിതീരാത്ത മൂത്താശാരി ചന്ദന മരം ഇല്ലാതെ തിരിച്ചു വന്നാല്‍ കഴുത്തിനു മുകളില്‍ തലയില്ലാത്ത അവസ്ത്ഥ ആലോചിച്ചു നെടുവീര്‍പ്പെട്ടു കൊണ്ടേയിരുന്നു ...
   ഹ അങ്ങനെ (വീണ്ടും പാട്ട്..) " വേംബല നാട്ടിലെ രാജകുമാരിക്ക് ചന്ദനം കൊണ്ടൊരു കട്ടില്‍ വേണം"(2) ...(ഞാന്‍ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു ഹാര്‍മോണിയവും  സിംബലും  മറക്കല്ലേ എന്ന്)
അങ്ങനെ എഴുന്നേറ്റു നില്‍ക്കാന്‍ ആവതില്ലാത്ത മൂത്താശാരിയേം കൊണ്ട് ഒരു സംഘം രാജ കിങ്കരന്മാര്‍ കാട്ടിലേക്ക് യാത്രയായി....
      അത് നോക്കികൊണ്ട്‌ രാജാവ് ഇങ്ങനെ ഓര്‍ത്തു .."യാത്രയായി സൂര്യാന്ഗുരം....
             ഏകയായി നീലാംബരം...."
അങ്ങകലെ നിബിഡ കടോധര വനത്തില്‍ ഒരു ചന്ദന മരം ഉണ്ടായിരുന്നു...
(ഹാര്‍മോണിയവും സിംബലും ചേര്‍ത്ത് ഭയാനക ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുക,കൂടെ പാട്ടും )
          കാട് ,കറുത്ത കാട്..
           മനുഷ്യനാധ്യം ജനിച്ച വീട്..........(സിംബല്‍..)
അതെ ജനങ്ങളെ മനുഷ്യനാധ്യം ജനിച്ച വീട്...ആ വീട്ടിലേക്കാണ് ചാകാന്‍ കുഴിയിലേക്ക് കാലും നീട്ടി ഇരിക്കുന്ന മൂത്ത് പണ്ടാരമടങ്ങിയ മൂത്തശാരിയേം കൊണ്ട് ഒരു സംഘം രാജ കിങ്കരന്മാരും ആശാരിയുടെ കയ്യാളുകളും പോകുന്നത്....
അതാ അവിടെ കാട്ടില്‍.....
(കാഥികന്റെ മുഖം വിരിഞ്ഞു ,ചുവന്നു തുടുത്തു വാടിക്കരിഞ്ഞ ചെമ്പരത്തി പൂ പോലെയാക്കുക ..)
                    അവിടെ മുഴുത്ത കൊഴുത്ത ഒരു ചന്ദന മരം നില്‍ക്ക്കുന്നു....
ആ ചന്ദന മരത്തിന്റെ ചില്ലയില്‍ ഒരു ആണ്‍ കിളിയും പെങ്കിളിയും അവരുടെ കുഞ്ഞു കിളിയും പാര്‍ത്ത് പോന്നിരുന്നു.......
സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ജീവിതം നയിച്ചു പോന്നിരുന്നു അവര്‍....(സന്തോഷം വായിക്കുക )
         പ്രഭാതം പൊട്ടിവിടര്‍ന്നു..........(ഹാര്‍മോണിയം ആ അറ്റം മുതല്‍ ഈ അറ്റം വരെ വായിക്കുക..)
 ആ ആണ്‍കിളി  തീറ്റ തേടി പുറത്തേക്ക് പറന്നു....
അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട ആണ്‍കിളി അവിടെ ഇരിക്കട്ടെ ...
ആ പെണ്‍കിളി തീറ്റ തേടി പുറത്തേക്ക് പറന്നു....
അപ്പോഴാണ്‌ മൂത്തശാരിയും കൂട്ടുകാരും അവിടെ എത്തിയത്....
അആഹ നല്ല ഒന്നാന്തരം തടി.........ഇവനെ പണിതെക്കാം,.. ആശാരി ശിങ്കിടികള്‍ക്ക് കൊട്ടേഷന്‍ കൊടുത്തു.. .കൊട്ടേഷന്‍ കിട്ടിയ പാടെ കിങ്കരന്മാര്‍ മരത്തിനു നേരെ ചാടി വീണു ...ആ മരത്തിനു മുകളില്‍ ഇരുന്നു വാ കീറി നിലവിളിച്ച കിളികുഞ്ഞിന്റെ  ശബ്ദം ആരും കേട്ടില.....(കാഥികന്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അരുതേ എന്ന് നിലവിളിക്കണം...അന്തം വിട്ടു കരയുന്ന ഭാവം മുഖത്ത്തുണ്ടാക്കണം..)
                         "അരുതേ അരുതേ കൊണ്ടുപോകരുതേ എന്നെ...
                      അമ്മക്കിളി വരുമിപ്പോള്‍...കൊണ്ടുപോകരുതേ....."  (പക്കാ സെന്ടി,ചെറിയ ഒരു സിംബലും ആകാം..)
ആര് കേള്‍ക്കാന്‍....
നേരം സന്ധ്യയായി. (ആദ്യം സുപ്രഭാതം പൊട്ടി വിടര്‍ന്നപ്പോള്‍ വായിച്ചപോലെ  ഹാര്‍മോണിയം തകര്‍ക്കട്ടെ..)
ചക്രവാള സീമയില്‍ സൂര്യന്‍ തന്‍റെ അവസാന കിരണവും മറച്ചു കൊണ്ട് ഇരുളിലേക്ക് താഴ്ന്നിറങ്ങി തുടങ്ങി.. .........
അമ്മക്കിളി തന്‍റെ പോന്നോമാനക്ക് നല്‍കാന്‍ കൊക്കില്‍ തീറ്റയുമായി പറന്നു വന്നു.....
ഹെന്ത്...ആടുകിടന്നിടത്തൊരു പൂടപോലും ഇല്ലന്നോ ...
അമ്മക്കിളിയുടെ കണ്ണില്‍ കൃഷ്ണമണികള്‍ സൂര്യന്‍ അസ്തമിക്കുന്നതിനെകാളും വേഗത്തില്‍ താഴ്ന്നിറങ്ങി...ഇരുള് നിറഞ്ഞു..
(ഇനി ഹാര്‍മോണിയം അതി ഗംഭീര സംഭവം നടക്കുന്ന പോലെ വായിക്കണം..)
                                          തലച്ചുറ്റുന്നു......(ടെന്ഗ് ടെന്ഗ് ടെന്ഗ്.. )
                                         കണിരുലുന്നു... .. ഉ ഉ  ഉ (ടെന്ഗ് ടെന്ഗ് ടെന്ഗ്.....)
                                        ഉടല് വിറക്കുന്നു...ഉ ഉ ഉ (ടെന്ഗ് ടെന്ഗ് ടെന്ഗ്...)
                                      തറയില്‍ വീഴുന്നു ...ഉ ഉ ഉ (ടീന്ഗ് ടീന്ഗ് ടീന്ഗ്.......)
കുറച്ചുനേരം വേണ്ടിവന്നു അമ്മക്കിളിക്ക് ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടാന്‍....
എല്ലാം പെട്ടെന്ന് ഫ്ലാഷ് ബാക്കുപോലെ കണ്മുന്നിലൂടെ  പാഞ്ഞു പോയി.....
അമ്മക്കിളി ഒന്നുമാലോചിച്ചില്ല ...നേരെ ചന്ദനമരം എങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോയി എന്നറിയാന്‍ പറന്നു തുടങ്ങി....
                                     ഈലോം...ഹയലാസ..                      ഈലോം...ഹയലാസ...
അതാ കുറെ ജിണ്ടാന്മാര്‍ തന്‍റെ ചന്ദന മരവും കൊണ്ട് പോകുന്നു....
അമ്മക്കിളി അതിനു പിന്നാലെ വെച്ചടിച്ചു.....
രാജകൊട്ടരത്തിലെത്ത്തിയ മൂത്താശാരി ചന്ദന മരം കാണിക്ക വെച്ചിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു...
 "ധാ കിടക്കുന്നു രാജാവേ ...ചന്ദന മരം......."
എടിത്തിട്ടു പണിതോ...."
       രാജാവിന് സന്തോഷമായി........രാജാവ് മൂത്തശാരിക്കും കൂട്ടര്‍ക്കും പട്ടും വളയും കൈ നിറയെ സമ്മാനങ്ങളും നല്‍കി...(ഹാര്‍മോണിയത്തില്‍   സന്തോഷം വായിക്കു..)
രാജാവ് മരം കീറി വെട്ടി പൊട്ടിച്ചുമുറിക്കാന്‍ ഉത്തരവിട്ടു...
അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു കരച്ചില്‍.....(അരുതേ എന്ന്  ആദ്യം കരഞ്ഞപോലെ തന്നെയായിരിക്കണം..)
                     അയ്യോ...അരുതേ രാജന്‍...(ടെന്ഗ് ടെന്ഗ് ടീന്ഗ് ടീന്ഗ്....)
                 ആ മരത്തെ വെട്ടരുതെ.(ടീന്ഗ് ടീന്ഗ് ടീന്ഗ് ടീന്ഗ്.)
ഹെന്ത് എവിടെ നിന്നാണ് ആ ദീന രോദനം...?
രാജാവ് എല്ലാ പാടും നോക്കി.......ആരെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ...
അപ്പോഴാണ്‌ രാജന്‍ അത് കണ്ടത്..അതാ ആ ചന്ദന മരത്തിനു മുകളിലിരുന്നു ഒരു കിളി വാ കീറി നിലവിളിക്കുന്നു........
  രാജാവിനു അത്ഭുതം തോന്നി......രാജാവ് കിളിയോട് ചോദിച്ചു ..
"എന്തുപറ്റി..?
എന്താണ് കരയുന്നത്...?"
കിളി അപ്പോള്‍ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉണര്‍ത്തിച്ചു ...
 (ടീന്ഗ് ടീന്ഗ് ...ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഒരു irritation   ആയിട്ട് ഇട്ടുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുക..)
(കാഥികന്‍ കരയുക..,കരഞ്ഞേ പറ്റൂ.. .)
"എന്‍റെ അരുമയാം ഓമല്‍ പൈങ്കിളി ക്കിടാവ്.....
ഇതിനുള്ളിലെന്റെ കൂടിനുള്ളില്‍ പാര്‍ക്കുന്നു...
കൊല്ലരുതേ...രാജന്‍......"( ടീന്ഗ് ടീന്ഗ് ടീന്ഗ്.സിംബലോട് കൂടി അവസാനിപ്പിക്കുക....)
 രാജാവിന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു വിളറി വെളുത്തു ...( കാഥികന്‍  ശ്രമിക്കുക....)
"ആരവിടെ ഈ അമ്മക്കിളിയുടെ കുഞ്ഞിക്കിളിയേ  തിരികെ നല്‍കൂ..."
കിങ്കരന്മാര്‍ ആ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചു... ...അമ്മക്കിളിക്ക് കുഞ്ഞിക്കിളിയേ കിട്ടി( വീണ്ടും ഹാര്മോനിയത്ത്തില്‍ സന്തോഷം വിടരുന്നു..)
 " ഞങ്ങളുടെ വീട് നഷ്ടപെട്ടു  .ഞങ്ങളിനി  എങ്ങോട്ട് പോകും രാജന്‍...."
അമ്മക്കിളി സങ്കടമുനര്ത്തിച്ചു.
രാജാവ് ദുഖത്തോടെ കരുതി...
ആ ചന്ദനമരം വെട്ടാന്‍ ഉത്തരവാദി  ഞാനാണ്..അത് കൊണ്ടാണ് അവര്‍ക്ക് വീട് നഷ്ടമായത്...
രാജാവ് ഉടന്‍ തന്നെ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു....(ഒരു സിംബലോട് കൂടി..)
"ആരവിടെ?"
അടിയന്‍...
"എത്രയും പെട്ടന്ന് തന്നെ ഈ അമ്മക്കിളിക്കും അതിന്‍റെ  വാത്സല്യ നിധിയായ കുഞ്ഞിക്കിളിക്കും ഒരു കാഞ്ചന കൂട് പണിതു നല്‍കു...
അതും കൊട്ടാര വളപ്പില്‍ തന്നെ..."
എന്നിട്ട് അമ്മക്ക്കിളിയോടു രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു...
"മാപ്പ് നല്‍കുക..ഇനി ആരും ഉപദ്രവിക്കില്ല...."
അങ്ങനെ ശേഷ കാലം അവര്‍ സുഖമായി കഴിഞ്ഞു .....
(വീണ്ടും പാട്ട്, ഇനി ഹാര്‍മോണിയവും,ഗന്ജിരയും,സിംബലും ,എല്ലാം ആഞ്ഞു തകര്‍ത്തോ..കഥ തീരാറയെ..)
    "ആ... വേംബല നാട്ടിലെ രാജകുമാരിക്ക് ചന്ദനം കൊണ്ടൊരു കട്ടില്‍ വേണം...."
അങ്ങനെ വെമ്പലെ നാട്ടിലെ രാജ കുമാരിക്ക് കട്ടിലും കിളികള്‍ക്ക് കൂടും കിട്ടി...
എന്‍റെ കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു...ഇത്രയും നേരം സഹിച്ച്ചിരുന്ന എല്ലാവര്ക്കും എന്‍റെ നമോവാകം...
{ ഇത് കഴിഞ്ഞു ഒരു കഥ കൂടിയുണ്ടേ...}
                                                                    (  ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം കഥ തുടരും..)

 [ ഇനി ഈ കഥയുടെ അണിയറ ശില്പികളെ പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ...
ഇവിടെ ഇടത്ത് നിന്ന് ആദ്യം reji n k ഒരു വെറും കാഴ്ചക്കാരനായി ജീവിക്കാന്‍ മനസില്ല മനസില്ല എന്നുറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു  കൊണ്ട് ചുമ്മാ കര്‍ട്ടന്‍  പൊങ്ങുമ്പോള്‍ സ്റ്റേജില്‍ വേണമെന്ന് അറിയാതെ പറയുമൊരു പാവം കലാകാരന്‍..(സിംബല്‍ വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്നു..)
ഇനി ആ ചുവന്ന ഷര്‍ട്ടിട്ട  തല മുണ്ഡനം ചെയ്ത വ്യക്തിയെ അറിയില്ലേ....
ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കേ ....
അര്‍ജുന്‍....മഹാഭാരതത്തിലെ അര്‍ജുനോളം വരില്ലെങ്കിലും സരോവരില്‍ ഇവനൊരു അര്‍ജുനന്‍ തന്നെയായിരുന്നേ ഹെന്റമ്മോ ...(സിംബല്‍ 3 തവണ മുഴങ്ങട്ടെ..)
                  (ചുള്ളിക്കാടിന്റെ കവിതാ ശൈലിയില്‍ വായിക്കുക..)
                                    (ഹാര്‍മോണിയം ആവാം..)
                            " ഒരു കുമ്പിള്‍ മദ്യവുമായി, പുലരും നേരം.. സൂര്യനെ നോക്കി
                             നാമം  ചൊല്ലിടും ,വൃതശുദ്ധി നിറഞ്ഞൊരു,
                              മാന്യ ദേഹമി അര്‍ജുനന്‍....അര്‍ജുനന്‍...അര്‍ജുന സ്വാമികള്‍..             ..
                               സാമികള്‍..."(സിംബല്‍  തുടരട്ടെ..)
മാന്യമഹാ ജനങ്ങളെ...6  അടി ഉയരത്തില്‍ വളിച്ച ചിരിയുമായി നില്‍ക്കുന്ന സുഹൃത്തും വഴികാട്ടിയുമാണ് t d എന്നറിയപ്പെടുന്ന കാഥികാ മഹ്ഹാ സമുദ്രം....പെറ്റു വീണതെ വേദിയിലെ ഇരുളിലെക്കനെന്നു തോന്നും...(സിംബല്‍  ആകാം)
അര്‍ജുനന്‍ ഗുരുക്കളുടെ അരുമ ശിഷ്യനാണ് ഇദ്ദേഹം..
ഇടതു വെച്ച് വലതുവെച്ചുഞ്ഞെരിഞ്ഞു അമര്‍ന്നു ഗുരുവിനോടൊപ്പം പൂജ ചെയ്യുന്ന മഹാന്‍....
                           "ഗുരുവേ നമഹ: ഗുരുവിനോടോപ്പമുള്ള കട്ടയെ നമഹ: "
മെലിഞ്ഞു നീണ്ടു കുട്ടി കണ്ണാടി വെച്ച് നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി നില്‍ക്കുന്നതാന് കാഥികന്‍ രണ്ടാമന്‍ ....പുലി....പുലി ശ്രീനിധി...ഐശ്വര്യമുള്ള നിധി തന്നെയാണ് ഈ പുലി..പുലിയെ കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കില്‍ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിപ്പോകും..അത്രയ്ക്കുണ്ട് മൊഴിയാന്‍..എങ്കിലും സ്റ്റെജിലേക്ക്   ഉന്തി തള്ളി കയറ്റി വിട്ടാലേ കയറു..പക്ഷെ കയറിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പിടിച്ചിറക്കി വിടേണ്ടി വരും...അത്രേ ഉള്ളു..(സിംബല്‍ 1 , 2 എണ്ണം മുഴങ്ങട്ടെ...)
              പുലി ഇവന്‍ പുലി  പുപ്പുലി ഇവന്‍ പുലി...
                നാടോടും നേരം നടുകെ ഓടും പുലി ഇവന്‍ പുപ്പുലി...  (ഹാര്‍മോണിയം ആവാം)
അവസാനം നില്‍ക്കുന്നതാണ് റെനി  അച്ഛന്‍ ,അയ്യോ തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട കേട്ടോ പുള്ളി കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല..കുട്ടികളുമില്ല..പിന്നെ പള്ളിലച്ചനാണോ? അല്ല പക്ഷെ ആണോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഒരു സംശയം പാവം ചെയ്തത് ഇത്ര മാത്രം...കൊന്ത ഏതു നേരവും കഴുത്തിലുണ്ടാകും അതും ഉള്ളതില്‍ വലുത് തന്നെ...റാഗ്ഗിംഗ് ടൈമില്‍ പിള്ളാര്‌ കൂടി ചേര്‍ന്ന് ഇട്ട പേരാ അച്ഛനെന്നു...പുള്ളിക്ക് ഇതിലൊന്നും കമ്പമില്ല ,പക്ഷെ ഇപ്പോഴും പിന്നനിയിലുണ്ടാകണം പുള്ളിക്ക്....ഓ എന്ന പറയാനാ.. അതൊരു ശീലമായി പോയെന്നെ...നമ്മുടെ സര്‍വകലാശാലയിലെ ജഗതിയെ പോലെ...
                   (പള്ളിപ്പാട്ടിന്റെ  ഈണത്തില്‍ വിത്ത്‌ സിംബല്‍..ഹാര്‍മോണിയം ആവാം)
                              "കര്‍ത്താവേ നിന്‍ ആലയത്തില്‍ ഇവന്‍ വെറുമൊരു കുഞ്ഞാട് ..
                                കൊന്ത്യുമിട്ടു കര്‍ട്ടനു പിന്നില്‍ ചാടിവരും കുഞ്ഞാട്......"
ഇനിയുള്ളവരെ നിങ്ങള്ക്ക് കാട്ടി തരനമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാന്‍....
കഥാപ്രസംഗം കഴിഞ്ഞേ സ്റ്റേജില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങു  എന്ന് വാശി   പിടിച്ചാല്‍  എന്ത് ചെയ്യാന്‍...
അത് മാത്രമോ മുമ്പ് പരിചയപ്പെട്ടവരുടെ കൂടെ ഓടിയെത്താന്‍ വേണ്ട എക്സ്പീരിയന്‍സ് അവര്‍ക്കൊട്ടില്ല താനും...
                 "ഹാ കാഥികനല്ല കലാകാരനല്ല ഞാന്‍ കേവലം നിങ്ങളെ പോലോരുവന്‍...:
         (ഒരു 4 സിംബലും , കൂട്ടിക്കൊഴച്ചൊരു  ഹാര്‍മോണിയം ആവാം..)
തബല: രഞ്ജിത്ത് P O D
ഓര്‍ഗന്‍ പിന്നെ കൂടെ ഹാര്‍മോണിയം: (പാവം) അമോല്‍ പ്രകാശ്‌.
ഗിഞ്ഞര കൂടെ ഓടക്കുഴലും: സൂയി
സിംബല്‍: (അതും പാവം) അമോല്‍ പ്രകാശ്‌..
ആശയം: t d  (അയ്യോ)]


Monday, November 16, 2009

അതെ നമുക്കിനി സരോവര്‍ അന്യമാകുകയാണ്..........


അക്ഷരങ്ങള്‍ കൊണ്ടെഴുതി വര്‍ണിച്ചാല്‍ അവസാനിക്കാത്ത വ്യക്തിത്വം ....
എങ്കിലും എഴുതട്ടെ  ...
സരോവരിന്റെ ജീവനാഡിയായ വിനോദ് സാറിനെ  അറിയാത്തവര്‍ ചുരുക്കം...2003 മുതല്‍ ഇക്കാലമത്രെയും ചിരിച്ചും ചിന്തിപ്പിച്ചും കളിച്ചും കൂട്ട് കൂടിയും ഒരുപാട് ജീവിതങ്ങളില്‍ മറക്കാനാകാത്ത സ്വാധീനം  നിറച്ച, ഇന്ന് നമ്മള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി "ചില ചില്ലകള്‍ ഇങ്ങനെയാണ്"
എന്ന ഹ്ര്വസ്വ ചിത്രതിലെത്തി നില്‍ക്കുന്ന വിനോദ് മാഷിനു വേണ്ടി...

         "ആയിരം കൈകളാലൊരു പൊതിച്ചോറ് ഉണ്ടവര്‍   നമ്മള്‍..
            വാനിന്‍റെ വിടവിലൂറിയ കണ്ണുനീര്‍ ഏറ്റു വാങ്ങിയവര്‍ നമ്മള്‍...
            വെയിലിനും ,മഞ്ഞിനും ചിരിയോടെ ഉത്തരമെകിയവര്‍..
             നീറ്റലിന്‍ നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ പങ്കിട്ടെടുത്തു നാം ചിരിക്കുമ്പോള്‍..
              കണ്ണ് നീരിടു  വീഴാത്ത,കാണാത്ത ചുമരുകള്‍...
               കഥകളും,പൊട്ടിച്ചിരികളും,കെട്ടിപിടിച്ചുറങ്ങുന്ന രാത്രികളും...
               ചോര ചീന്തുന്ന യൌവ്വന കാഴ്ചകളും...
               ഒരു നിമിഷാര്‍ധം എന്നുമെന്‍   ജീവനില്‍
                 അണയാതെ മായാതെ നില്‍ക്കുന്നു..
                                                  ഇന്ന് നാം വിടചോല്ലുകയാണ്...
                പ്രിയതരമാം ഓര്‍മ്മയുടെ ചിറകുകള്‍ മാത്രമാക്കി,
                നിഴല്‍ കൂത്തുകള്‍ നിലക്കാത്ത ചുവരുകളില്‍-
                ഉറങ്ങുന്ന വാക്കുകളെ.............. നല്‍കുക; ഇനിയുമൊരു
                പുതിയ പാതയുടെ ചരല്‍പ്പുറങ്ങള്‍ ....
അതെ നമുക്കിനി സരോവര്‍ അന്യമാകുകയാണ്..........
എന്നും നമ്മെ കാത്തിരുന്ന വിനോദ് സാറിനു  സരോവര്‍ നഷ്ടപെടുകയാണ്......ഒരുപാട് വേദനകള്‍ ഉള്ളിലൊതുക്കി നിറ കണ്ണുകളോടെ   ആ പടിയിറങ്ങുവാന്‍ എങ്ങനെ സാറിനു കഴിഞ്ഞു എന്നറിയില്ല...
പുതു തലമുറയുടെ കുട്ടികള്‍ വെറും അന്യനാക്കി നമ്മുടെ സാറിനെ ...
ആരോപണങ്ങളും കള്ളക്കഥകളും ആ പാവം മനുഷ്യന്റെ തലയില്‍ ചാര്‍ത്തി...ഇത്രയും നാള്‍ സരോവരിന്റെ ജീവാത്മാവായി കഴിഞ്ഞ സാറിനെ  തടുത്തു നിര്‍ത്താന്‍ ഹോസ്റ്റെലിന്റെ പ്രാണ വായുവിന് പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.......
ഇനി നമ്മള്‍ സമ്മാനങ്ങളുമായി ചെല്ലുമ്പോള്‍ സാര്‍  അവിടെ ഉണ്ടാകില്ല.....നമുക്ക് അന്തിയുറങ്ങാന്‍ ഒരു മുറികളും തുറന്നു കിടപ്പില്ല ഇനി അവിടെ....നമുക്കൊന്ന് ചേരാന്‍, കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചിരിക്കാന്‍,കരയാന്‍, ഉറങ്ങാന്‍, കുടിക്കാന്‍...

"ഒന്നുമില്ലോന്നുമില്ലിനിയി ആത്മാവിനു ഓര്‍ക്കുവാന്‍...
 ചേക്കേറുവാന്‍ ഇനിയാരെയും ചില്ലകള്‍  കാത്ത്തിരിപ്പില്ലിവിടെ..."