Monday, September 26, 2011

മുള്ളല്‍ക്കഥകള്‍

മുള്ളല്‍ക്കഥകള്‍ I 

         "എന്നാലിനിയൊരു  കഥവുര ചെയ്യാം..
           തുള്ളലിലല്ലിതു മുള്ളലിലാണ്..
           കാലം തെറ്റി കോലം തെറ്റി 
            ഇടവും തെറ്റി മുള്ളിയ കഥകള്‍ .."

 കഥ നടക്കുന്നത് അങ്ങ് കൊച്ചിയില്‍ , കായലിന്റെ അരികുപറ്റി വടിവൊത്ത മേനിയില്‍ കുളിര്കോരി കിടക്കുന്ന കൊച്ചിന്റെ ക്ഷമിക്കണം കൊച്ചിയുടെ ഉച്ചിയില്‍ തെറിച്ചു കിടക്കുന്ന പ്രതിഭകളുടെ കൂടാരമായ സരോവറില്‍ . 
                  
                            കഥാപത്രങ്ങള്‍ സോമരസം പകര്‍ന്നു cheers അടിച്ചു ലക്കില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു .
നമ്മുടെ നായക കഥാപാത്രം സരോവര്‍ മെസ്സിലെ ജീവനക്കാരനാണ് .പുള്ളിയെ പേരെടുത്തു വിളിക്കുന്നത്‌ ശരിയല്ലാ എന്നൊരു തോന്നല്‍ ,അപ്പൊ "മെസ്സന്‍ " എന്നൊരു പേര് കൊടുത്തേക്കാം .
                    നമ്മുടെ മെസ്സനും സഹമെസ്സന്മാരായ അയ്യപ്പ ബൈജു , ബിനീഷ് , ബിജു പിന്നെ വിനോദു മാഷും , t  d    -യും , ഗോവയില്‍ നിന്നും t  d   ഇറക്കുമതി ചെയ്ത മദ്യത്തിന്റെ ടേസ്റ്റ്' - "ടെസ്റ്റ്‌" ചെയ്യുന്ന സദസ്സാണ് . 
             
                  " അപ്പോഴേ പെരെന്തെന്നാ പറഞ്ഞെ..?? " മെസ്സന്‍ t  d    യോട് .
15 -)൦ തവണ പേര് പറയുന്ന വിഷമം ഉള്ളിലൊതുക്കി t  d   പറഞ്ഞു ..
                    " t  d    എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ മതി .."
 മെസ്സന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു "ഹ ഹ ഹ.......... t  d    ഐ ലവ് യു ...വിനോദ് മാഷേ അടുത്ത കുപ്പി പൊട്ടിക്കൂ.."
വിനോദ് മാഷ് t  d   യുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ,..t  d    മെസ്സന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും കണ്ണ് എടുക്കുന്നില്ല..
സഹമെസ്സന്മാരില്‍ അയ്യപ്പ ബൈജു നാടന്‍ പാട്ടുപാടി തളര്‍ന്നു ശ്വാസം കിട്ടാതെ ജനാലക്കമ്പികളില്‍ ചുറ്റിപിണഞ്ഞു നിന്നു . കയ്യിലെ ഗ്ലാസ്സില്‍ മുറുക്കെ പിടിച്ചു തല കിഴുക്കാം തൂക്കായി ബിജു ഉറങ്ങി , ബിനീഷ് എന്തിനും പോന്ന പോരാളിയെ പോലെ അവസാന പെഗ്ഗില്‍ ഒരു ഷെയറ് കാത്തു ഇരിക്കുന്നു ..
  
മെസ്സന്‍ അലറി " എടൊ വിനോദേ..വയറു നിറച്ചു കുടിക്കണം എനിക്കിന്ന് ,t  d   വന്ന ദിവസമല്ലേ..മദ്യം എടുക്കെടോ..."
      
       സത്യത്തില്‍ ആദ്യമായിട്ടാ മെസ്സനെ t  d   കാണുന്നെ.. മദ്യപാന സദസ്സില്‍ മെസ്സന്മാര്‍ സര്‍വ്വ സാധാരണമാണ് , പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് പാചകത്തിന് പോകേണ്ടതിനാല്‍  ഒരു 2 മണിവരെയെ സദസ്സുണ്ടാകൂ .അതിനിടയില്‍ രാത്രി എപ്പോഴെങ്കിലും വിശന്നാല്‍ മെസ്സില്‍ പോയി പാചകം തുടങ്ങും,മെസ്സിന് പുറകിലെ 'ഔട്ട്‌ ഹൌസ്' എന്ന് ചെല്ലപ്പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന ഷെഡില്‍ തീറ്റയും കുടിയുമായി പിന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടും .അങ്ങനെയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ സദസ്സ് കൂടുവാനുള്ള തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് തന്നെ രാത്രി 9 മണിക്ക് ശേഷമാണ് .
             ഇതിപ്പോള്‍ നേരത്തെകൂടി എല്ലാം പ്ലാന്‍ ചെയ്തു തുടങ്ങിയതാണ്‌ , എന്നിട്ടും മദ്യത്തിന്റെ സ്ടോക്ക് തീര്‍ന്നു .
        വിനോദ് മാഷിന്റെ പഴയ പോളിസി പുതിയ കുപ്പിയില്‍ കയറി രംഗത്ത് വന്നു .

      "t  d   , മദ്യപാന സദസ്സില്‍ തൃപ്തിയാകാതെ ആരും പോകാന്‍ പാടില്ലാ  .."
  
  24 മണിക്കൂറും തുറന്നും അടഞ്ഞും പ്രവൃത്തിക്കുന്ന 'സദ്യ' ബാര്‍ തലയില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടിച്ചു ..പിന്‍വാതില്‍ നിയമനം എന്നപോലെ കിളിവാതില്‍ കച്ചവടം നടത്തുന്ന അരുമയായ ബാര്‍ ' .
ബാറിന്റെ ഷട്ടറിനു പുറത്തുള്ള കിളിവാതില്‍ 11 മണിക്ക് ബാര്‍ അടക്കുമ്പോള്‍ തുറന്നു വരും .രാവിലെ ഷട്ടര്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍ കിളിവാതില്‍ അടയും .കിളിവാതിലിലൂടെ എത്ര രൂപ നല്‍കിയാലും അതിനു സമവാക്യമായ കുപ്പി അല്‍പ സമയത്തിനകം എത്തും ..ബ്രാന്‍ഡ്‌ മാത്രം ചോദിക്കരുത് ..പലപ്പോഴും പേരും ..
                     ആരുടെയൊക്കെയോ ബൈക്ക് എടുത്തു ബിനീഷും t  d  യും പോയി വാങ്ങി വന്നു .അപ്പോഴേക്കും അയ്യപ്പ ബൈജു മുറിയുടെ ജനാലക്കമ്പികള്‍ വിട്ടു ഭൂഗുരുത്വാകര്‍ഷണത്തിനു വിധേയനായി സിമെന്റു തറയിലേക്കു നിലം പതിച്ചിരുന്നു .കിഴുക്കാം തൂക്കായ ബിജുവിന്റെ തല ഉറക്കം തൂങ്ങി പലതവണ മേശമേല്‍ തല്ലി അവസാനം മേശയുടെ കാല്‍ക്കല്‍ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു .എങ്കിലും ആത്മാര്‍ത്ഥതയും ധീരതയും അപ്പോഴും താഴെ വീണു പോകാതെ മുറുക്കെ പിടിച്ച ഗ്ലാസ്സില്‍ തിളങ്ങി നിന്നു .

                  മെസ്സന്‍ ഏതോ തമാശകഥ വലിയ വായില്‍ വിനോദ് മാഷിനോട് പറയുന്നുണ്ട് .വിനോദ് മാഷ്‌ മറ്റേതോ തമാശകഥ മെസ്സനോടും ..കഥയുടെ ഇടവേളകളില്‍ രണ്ടുപേരും ആര്‍ത്തു ചിരിക്കുണ്ട്.. സ്വയം പര്യാപ്തത നേടിയ മദ്യപന്മാര്‍ !!!

                കൊണ്ടുവന്ന കുപ്പിയിലെ ബ്രൈറ്റ്ലൈറ്റ് അടിച്ചാലും മറുവശം കാണുവാന്‍ കഴിയാത്ത കറുത്ത ദ്രാവകം ഗ്ലാസ്സുകളിലേക്ക് പകര്‍ന്നു , വെള്ളം ഒഴിച്ച് എത്ര നേര്‍പ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും നിറത്തിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ല, "കരിഓയില്‍ " എന്ന വിശേഷണം തികച്ചും ചേരുന്ന സാധനം .

           സമയം വെളുപ്പിന് 4 -30  ആയി , H  m t  -യില്‍ സൈരെന്‍ മുഴങ്ങി .ഏതോ പുകയുടെ ആലസ്യത്തില്‍ ടി ഡി പായ വിരിച്ചു , പിന്നെ പായക്ക്‌ വെളിയില്‍ നല്ല സിമന്റ്‌ തറയില്‍ കിടന്നുറങ്ങി . t  d  -യുടെ മങ്ങിയ കാഴ്ചയില്‍ കസേരയുടെ ആകൃതി കൊണ്ട് മാത്രം ഇരിക്കുകയാണെന്നു പറയാവുന്ന 3 പേര്‍ ആടിയുലഞ്ഞു ..
           പച്ചപ്പ്‌ വിരിച്ച മലനിരകള്‍ക്കു ചുവട്ടില്‍ ഓടു  മേഞ്ഞ ഒരു കുഞ്ഞു വീട് .മഞ്ഞു വീണു ഉറഞ്ഞ  ചില്ലുജാലകങ്ങള്‍ക്ക് പുറത്ത് തെളിനീരോഴുകുന്നൊരു കുഞ്ഞരുവി ..
                         ആ ജാലകം തുറന്നു ..അത് ചുമരില്‍ തട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി .."ടക്ക് "
 സിര്ര്ര്ര്ര്ര്‍ ..ബ്ലും ബ്ലും ..കുഞ്ഞോളങ്ങളില്‍ പ്രുകൃതിയുടെ മാസ്മരികത നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി .

    'എന്താ ഒരു മൂത്ര നാറ്റം ..??ഏതേലും തല തിരിഞ്ഞവന്മാര്‍ പ്രുകൃതിയെ അശുദ്ധമാക്കിയോ ?"

                       t  d   മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു. ചെറിയൊരു പുകചിലോട് കൂടി രംഗം വ്യക്തമായി . 'ഓ സ്വപ്നമായിരുന്നോ ?' സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചു കഴിഞ്ഞു ,അപ്പോഴാണ്‌ മുറിയുടെ വാതിലിനരികില്‍ ആരോ ആടിയാടി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടത് .
     നോക്കുമ്പോ മെസ്സന്‍ ''' .വാതില്‍ ചാരി നില്‍ക്കുന്നു ...സിര്ര്ര്ര്ര്‍ ബ്ലും ബ്ലും 
                          നായ മുള്ളും പോലെ വാതില്‍ ചാരിനിന്നു മെസ്സന്‍ പരിപാടി കഴിക്കുന്നു . ബോധം തീരെ തൊട്ടു തീണ്ടാത്തതിനാല്‍ മെസ്സന്റെ ഉടുമുണ്ട് വഴി ചാല് കീറിയാണ്‌ യൂറിയ വെള്ളം "ബ്ലും ബ്ലും"!!! ";
             
        'ദൈവമേ അപ്പൊ ചില്ലുജാലകം തുറന്നിട്ട ശബ്ദം ഈ വാതില്‍ അടച്ചതാണോ ? ഉം ഉം കുഞ്ഞരുവി ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നുണ്ട് ...എന്താ ഭാവന ..എന്താ സ്വപ്നം .." t  d  മനസ്സില്‍  ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ ആഞ്ഞു വിളിച്ചു " ഡോ..."

   അടുത്ത് കിടന്ന വിനോദ് മാഷ്‌ t  d  യെ നോക്കിയിട്ട് 
" ശ്ശ്ശ് ..മിണ്ടല്ലെ ...കഴിയട്ടെ ..'

t  d  : സാറെ നിങ്ങളിത് നോക്കി രസിച്ചു കിടക്കുവാണോ ?

വിനോ.മാഷ് :  എടൊ പുള്ളി എഴുന്നേറ്റു കതകു തുറന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നു .മെസ്സന്‍ തുറന്ന കതകു ചാരി കുറച്ചു നേരം നിന്നുറങ്ങി .പിന്നെ അകത്തു നിന്നു വാതിലടച്ചു .പുള്ളി വിചാരിച്ചു കാണും കതകു തുറന്നു ടോയിലെറ്റില്‍ എത്തിയെന്ന് .ഇപ്പൊ അടച്ചത് ടോയിലെട്ടിന്റെ കതകെന്നും .പിന്നെ അടച്ച കതകില്‍ ചാരി നിന്നു തുടങ്ങിയ പരിപാടിയാ ..
        
              t  d  ചാടിയെഴുന്നേറ്റു , മെസ്സനെ പിടിക്കാന്‍ അടുത്തേക്ക് അടുക്കുവാന്‍  ആകുന്നില്ല. 
ചുറ്റും മൂത്രപ്രളയം ഉണ്ടാക്കി  അതിനുള്ളില്‍ നില്‍ക്കുന്നു .മെസ്സന്‍ അവസാന തുള്ളിയും ഇറ്റിച്ചു, തിരിഞ്ഞു ടാപ്പ്‌ തപ്പുന്നു .ടാപ്പ്‌ കാണാത്ത വിഷമത്തില്‍ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോള്‍ ദേ പായും തലയിണയും വിനോദ് മാഷും ...ഹോ ഇത്ര പെട്ടന്ന് മുറിയിലെത്തിയല്ലോ എന്നാ സന്തോഷത്തില്‍ മൂത്രക്കുളത്തില്‍ കുഞ്ഞുകുട്ടികളെ പോലെ യൂറിയ വെള്ളം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു വിനോദ് മാഷിന്റെ മുഖത്തും പരംബിലും  തളിച്ചു . പിന്നെ മാണ്ട് വീണു ഉറങ്ങി ..
t  d  : നല്ലതാ രാവിലെ പുണ്യാഹം മുഖത്തും മുറിയിലും തളിച്ചല്ലോ ..'#%!#

                        ഹാങ്ങ്‌ ഓവറും ഉറക്കവും മാറാത്ത വിനോദ് മാഷിന്റെ മുഖത്ത് അപ്പോഴുണ്ടായ ഭാവം ....ഹോ ...ആശ്ചര്യം തന്നെ..ഗംഭീരം ..

                             
             മുള്ളല്‍ക്കഥകള്‍ II 


 " ഇനിയൊരു കഥയുണ്ടത് കേട്ടാല്‍ 
   37  -നു തൊഴുകൈ നല്‍കും 
   മൂക്കിന്‍ തുമ്പില്‍ വിരലും വെക്കും .."

                         ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ബുദ്ധിജീവി ചിന്താഗതികളും ചര്‍ച്ചയും പ്രണയവും അഭിനിവേശവും എല്ലാം എല്ലാം മദ്യത്തിനോട് മാത്രം തോന്നിയിരുന്ന സുവര്‍ണ്ണ മദ്യ നവോതഥാന കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു മഴക്കാലം . ദേശാടനപക്ഷികള്‍ ലീവെടുത്ത് കേരളത്തില്‍ നിന്നും ടൂര്‍ പോയിരിക്കുന്ന സമയം . വഴിതെറ്റി ബംഗ്ലൂരില്‍ നിന്നും ഒരു പക്ഷി  സരോവറില്‍ 37 - ന്റെ വാതില്‍ പഴുതിലൂടെ അകത്തു കടന്നു . വന്ന ദേശത്തെങ്ങും ബാര്‍ബര്‍ ഷോപ്പില്ല എന്നാ നഗ്ന സത്യം നീട്ടി വളര്‍ത്തിയ മുടിയിലും ദീക്ഷയിലും ബോര്‍ഡുകള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു .

                    മേനോന്‍ കുട്ടി എന്ന് നമുക്കീ കഥാപാത്രത്തെ വിളിക്കാം ..

                  വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം കണ്ടുമുട്ടുന്ന പഴയ ഷാപ്മേറ്റിനോട് ഈ തണുത്ത പകലില്‍ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ മുട്ടിച്ചു മനസ് പങ്കുവെക്കുന്ന സുഖം സ്വര്‍ഗീയാനുഭൂതികളില്‍ ഒന്നെന്നു തോന്നി . കുളിച്ചിട്ടും നനച്ചിട്ടും നാളുകളേറെ ആയങ്കിലും മേനോന്‍ കുട്ടിയില്‍ സൌഹൃദത്തിന്റെ സുഗന്ദം നിറഞ്ഞൊഴുകി . കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുപാട് പറയാനുള്ള വ്യഗ്രതയില്‍ എവിടെ തുടങ്ങണം എന്നറിയാതെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ദേ വരുന്നു വിനോദ് മാഷ്‌ . കഴിഞ്ഞ രാത്രിയില്‍ എവിടെയോ ട്വന്റി -8 മാച്ചു കഴിഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചു തലയില്‍ തോര്‍ത്തും കെട്ടി വരുന്നു .

വിനോദ്മാഷ്  : ഏതാട ഈ കാട്ടുവള്ളി ? തലയിലും മുഖത്തും  നിറച്ചു വള്ളിയാണല്ലോ ? ദേ t d  ഇവനെയൊന്നും ഇവിടെ പറ്റത്തില്ല..

മേനോന്‍ കുട്ടി : ഹ ഹ്  ഹ ഹ അയ്യോ മാഷേ ഇത് ഞാനാ, എന്നെ മനസിലായില്ല അല്ലെ ?
 ( ഗദ്ഗദം : അപ്പൊ നേരെ വീട്ടില്‍ പോകഞ്ഞത് നന്നായി ) എങ്ങനുണ്ട് എന്റെ മാറ്റം ??

വിനോ. മാഷ് .: ഹ നീയാ ? മാറ്റമല്ല നാറ്റം ..പോയി കുളിച്ചിട്ട് ഇതിനകത്ത് കടന്നാ മതി ..പോ പോ ..

                                     മേനോന്‍ കുട്ടി കുളിച്ചു തണുത്തു വിറച്ചു വെള്ളത്തില്‍ വീണ കോഴിയെ പോലെ എത്തിയപോഴേക്കും നമ്മടെ മെസ്സന്മാര്‍ 37  -ന്റെ  നടുമുറ്റത്ത് വട്ടം കൂടിയിരുന്നു . പരിചയം പുതുക്കലും പരിചയപ്പെടലും കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആദ്യ കുപ്പിയെത്തി ..

                                         വിറച്ചു ഇറ്റു വീഴുന്ന വെള്ളവുമായി നിന്ന മേനോന്‍ കുട്ടിയുടെ നെറുകയില്‍ നിന്നും നീരാവി ഊതിക്കൊണ്ടു അന്നനാളത്തിലൂടെ 'റം' പുഷ് - പുള്‍ ട്രെയിന്‍ പോലെ ഇരചിറങ്ങി ...നനഞ്ഞ തോര്‍ത്തുമുണ്ട് ഉണങ്ങും മുമ്പേ കുപ്പി കാലി .
                  ഒരു തുള്ളി മഴനീര് വീണു ജലദോഷം പിടിക്കാതിരിക്കുവാന്‍  വാത്സല്യം കൊണ്ട് മൂടിപ്പിടിച്ച  കുപ്പികള്‍ 37  - ല്‍ ഒഴിഞ്ഞു വീണുരുണ്ടു ...
                         
                           യാത്രയും ഇത്രയും നേരം പുഷ് പുള്‍ ട്രെയിനില്‍  കഷ്ട്ടപെട്ട ക്ഷീണവും മേനോന്‍ കുട്ടിയെ ആലസ്യത്തിലേക്ക്‌ ഉരുട്ടിയിട്ടു . കട്ടിലിലെ മൂട്ടകള്‍ റമ്മിന്റെ വീര്യമുള്ള രക്തത്തിനായി 
കടി പിടികൂടി .
                           സമയം വൈകുന്നേരം 4  മണിയാകുന്നു .മേനോന്‍ കുട്ടി നല്ല ഉറക്കം .ഉച്ചയൂണ് കഴിക്കാതെ സോമരസം പകര്‍ന്ന ഞങ്ങളുടെ വയറ്റില്‍ തീ നാമ്പുകള്‍ ..മേനോന്‍ കുട്ടിയെ കുലുക്കി വിളിച്ചിട്ടും ഒരു രക്ഷയുമില്ല ...വായും തുറന്നു കിടന്നുറങ്ങുവാ ..
       
                താഴെ മെസ്സില്‍ ക്ലാസ്സു കഴിഞ്ഞു വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ചായ കുടിക്കനെത്തി, ഇവിടെ ചോറുണ്ണാന്‍ പോകുന്നേയുള്ളൂ  ..എന്താ വിധിവൈപര്യത്വം ..!!!
  
                  മുകളില്‍ 37  - ല്‍ മേനോന്‍കുട്ടി റമ്മിന്റെ മത്തില്‍ ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നുറങ്ങി , മുറിയുടെ ജാലകത്തിനു പുറത്തെ വലിയ തണല്‍ വൃക്ഷം മരം പെയ്തു നിന്നു . .            
സമയം നീങ്ങി ..മേനോന്‍ കുട്ടിക്ക് ഉറക്കത്തിന്റെ അബോധാവസ്ഥയില്‍ അടിവയറിന്റെ അസ്ഥാനത്ത് നിന്നും യുറേക്കാ..യുറേക്കാ ..എന്നൊരു നിലവിളി ..
  "നാശം ഉറങ്ങുമ്പോഴാണോ  ഒരു മൂത്രശങ്ക .."

                         കണ്ണ് രണ്ടും തുറക്കാനുള്ള മടിയില്‍ മേനോന്‍ കുട്ടി ഒരു മിഴി പാതി വിടര്‍ത്തി ആടിയുലഞ്ഞു പ്രകാശം കണ്ട ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു ..
                                             " ഹെന്റമ്മേ .." വാതിലിനു പകരം തുറന്നിട്ട ജനാലയിലെക്കാ പുള്ളി നടന്നെ .. അവിടെ അരപോക്കത്തില്‍ ജനാലപ്പടിയിലെ പഠിപ്പു മേശമേല്‍ മേനോന്‍ കുട്ടിയുടെ യുറേക്ക തട്ടി ഉറീക്ക ആയി ..

                   നേരെ തിരിഞ്ഞു എങ്ങനെയോ വാതില്‍ തുറന്നു ഇടനാഴിയില്‍ എത്തി ..ക്ലാസ്സു കഴിഞ്ഞു വന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ 'തലേപിലെന്നും' പറഞ്ഞു പരക്കം പായുന്നു .ആകെ ട്രാഫിക്‌ ബ്ലോക്ക് .ബ്ലോക്ക് തീരട്ടെ എന്നു കരുതി മേനോന്‍ കുട്ടി വാതില്‍ ചാരി 37  -ന്റെ മുന്നില്‍ നിന്നുറങ്ങി .ചാരിയ വാതില്‍ മെല്ലെ പിന്നോക്കം പോയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ ചെറിയൊരു ബോധോതയത്തില്‍ 
" കുറെ നേരമായല്ലോ ഞാന്‍ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ..! ടോയ്ലെറ്റ് എവിടെ ?" എന്ന വെളിപാടില്‍ പാതിതുറന്ന കണ്ണില്‍ പെട്ട വാതില്‍ തുറന്നു അകത്തു കയറി ..

                   "ഉം ഉം ..ടോയിലെറ്റൊക്കെ എന്താ പട്ടുമെത്ത പോലെ .? പൂസായത് കൊണ്ട് തോന്നുന്നതാകും..ആഹ ഹാ.."
         "ഒന്ന് നിര്‍ത്തുന്നുണ്ടോ ???"  യുറേക്കയോട് ചോദിയ്ക്കാന്‍ തല കുനിച്ചപ്പോള്‍ ദേ ഒരു dunlop  മെത്ത. " ഹ റൂമിന്റെ സെറ്റ് അപ്പ്‌ ആകെ മാറിയല്ലോ ?അപോ ടോയിലേറ്റ് സ്വപ്നമായിരുന്നോ?അതോ  ....??? ആ എന്തെലുമാകട്ടെ നല്ല ഉറക്കം .."മേനോന്‍ കുട്ടി ആ മെത്തയിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു വീണു , സുഖമായുറങ്ങി ..

   മഴപെയ്തു മണ്ണില്‍ നീരുറവകള്‍ പൊട്ടി ..
   മുള്ളല്‍ പേമാരിയില്‍ dunlop മെത്തയില്‍ യുറിയ ഉറവകള്‍ കിനിഞ്ഞു പൊട്ടി ..
   താഴെ മെസ്സില്‍ ചായ കുടിക്കാന്‍ പോയ ആ റൂമിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ തിരിച്ചു വന്നു,ആ വര്‍ണ്ണ        മനോഹര കാഴ്ച കണ്ടപ്പോള്‍ ആ പാവം ഹിന്ദിക്കാരുടെ തലയില്‍ ഒരു ആയിരം ലഡ്ഡു ഒരുമിച്ചു പൊട്ടി ..

       മുടി നീട്ടിവളര്‍ത്തി അലക്കാത്ത  ജുബ്ബയുമിട്ട് കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന മേനോന്‍ കുട്ടിയെ ആ ഹിന്ദിക്കാര്‍ക്കുണ്ടോ അറിയുന്നു ??ഏതോ പിച്ചക്കാരനോ  ഭ്രാന്തനോ മുറിയില്‍ കയറിയെന്നു കരുതി ആകെ ബഹളവും നിലവിളിയുമായി ..

                  ഇതൊന്നുമറിയാതെ ചോറ് കഴിച്ചു മഴയുടെ ഭംഗിയില്‍ മെസ്സിന്റെ ഔട്ട്‌ ഹൌസില്‍ ഞങ്ങള്‍ മുട്ടന്‍ കഥകള്‍ അടിചിരിക്കെ ഹോസ്ടലിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയില്‍ നിന്നൊരു കോലാഹലവും നിലവിളിയും ..ഓടി മുകളിലെത്തി നോക്കുമ്പോള്‍ ഇടനാഴിയില്‍ 37 - ന്റെ മറുവശത്തുള്ള റൂമിലേക്ക്‌ വിദ്യാര്‍ഥി  സമൂഹം ഉറ്റു നോക്കുന്നു .ഞാന്‍ 37 - ന്റെ വാതില്‍ തുറന്നു നോക്കി , മേനോന്‍ കുട്ടിയെ കാണ്മാനില്ല.. 
കൂടിനിന്നവരെ മാറ്റി അടുത്ത മുറിയിലെത്തിയപ്പോള്‍ 2 - 3  ഹിന്ദി പയ്യന്മാര്‍ വിനോദ് മാഷിനോട് ഹിന്ദിയില്‍ എന്തെക്കെയോ വെച്ചലക്കുന്നു .അതുകേട്ടു കുടിച്ച പൂസിറങ്ങി കണ്ണ് തളളി വിനോദ് മാഷും മെസ്സന്മാരും .. അപ്പോഴാണത് കണ്ണില്‍ പെട്ടത് അവരുടെ മുറിയുടെ തറയില്‍ ഇട്ടിരുന്ന മെത്തയില്‍ മേനോന്‍ കുട്ടി കമിഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നു , വളരെ  ശാന്തനായി.. .. ബെഡില്‍ നിന്നും അപ്പോഴും വെള്ളം ഇറ്റിറ്റു പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു ..റൂമില്‍ വല്ലാത്ത വാട..

                         ഹിന്ദിക്കാരെ ഒരു വിധത്തില്‍ മലയാളത്തിലും മുറി ഹിന്ദിയിലും എന്തെക്കെയോ പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി ,നടന്നില്ല,വിട്ടു തരുന്ന ഭാവമില്ല..പിന്നെ നമ്മടെ പച്ച മലയാളത്തില്‍  നീട്ടി  #**&$%##***%#$  പറഞ്ഞങ്ങു ഒതുക്കി .. 
                     മേനോന്‍ കുട്ടിയുടെ നടുവിന് ചവുട്ടി  വിളിച്ചിട്ടും എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നില്ല. അവസാനം ഞങ്ങളെല്ലാരും കൂടി പൊക്കിയെടുത്ത് പായ വിരിച്ചു 37  -ല്‍ കിടത്തി .

                   അന്ന് രാത്രിയില്‍ പുതിയ മെത്തയും തലയിണയും ഷീറ്റും ഹിന്ദിക്കാര്‍ക്ക് നല്‍കാന്‍ വാങ്ങി റൂമില്‍ തിരിച്ചു എത്തുമ്പോഴേക്കും മേനോന്‍ കുട്ടി ഉറക്കമെഴുന്നേറ്റു. ആ ഹിന്ദിക്കാര്‍ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന സമയമാണ്  മേനോന്‍ കുട്ടിയുടെ അതിക്രമമെങ്കിലോ എന്നാലോചിച്ചു പോരുമ്പോള്‍  പുള്ളി ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിക്കുവാ ..
    "കൊള്ളാലോ സാറേ മെത്തയോ ? ഓ എനിക്കിതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു ..ഈ കാശിനു 2 കുപ്പി വാങ്ങായിരുന്നില്ലേ ??

കുറിപ്പ് : സത്യം എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും മേനോന്‍ കുട്ടിക്ക് വിശ്വാസമായില്ല ,പിന്നെ അവന്‍ കളങ്കപ്പെടുത്തിയ മെത്തയില്‍  ആ സത്യം ദര്‍ശിച്ചു മണത്തറിഞ്ഞു ..പിന്നെന്താ പുകില്‍ .. ക്ഷമ പറച്ചില്‍ ..നിങ്ങള്‍ ക്ഷമിചില്ലേല്‍ മുറി വിട്ടു പോകത്തില്ല എന്ന ഘട്ടം വന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ തിരിച്ചു കാലുപിടിച്ചു..

         
                                                

Friday, August 5, 2011

അര്‍ജ്ജുന സ്വയംവരം

 മുന്‍കുറിപ്പ്   : പ്രിയ അര്‍ജുന്‍, വിവാഹം സ്വര്‍ഗത്തില്‍ വെച്ച് നടക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വാസം. നരകം സ്വര്‍ഗത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തിയില്‍ ആണെന്നും , അവിടം ഭരിക്കുന്നത്‌ അസുരന്മാരെന്നും പ്രമാണം, അവരുടെ സാമ്രാജ്യം ഊഹിക്കാമല്ലോ, താങ്കളുടെ വധുവിന്റെ ബന്ധു ഗണത്തില്‍ ചിലരെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആ നരകം കാണിക്കേണ്ടി വന്നു എന്ന വസ്തുത വിനയപൂര്‍വ്വം അറിയിക്കുന്നു..

     തൃശൂര്‍ ഇരിങ്ങാലക്കുടയില്‍ കല്ലട എന്ന ത്രീ സ്റ്റാര്‍ ടൂറിസ്റ്റ് ഹോമിന്റെ  103 നമ്പര്‍ a/c റൂമില്‍ പുറത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന ജനാലക്കരികില്‍ ചരിച്ചിട്ട മേശമേല്‍ MH - ന്റെ മൂന്നു നാല് കുപ്പികള്‍ ,മിശ്ച്ചര്‍ ,സിഗേറെറ്റു,ചിക്കന്‍ കഷണങ്ങള്‍ , ഗ്ലാസ്സുകള്‍ ..റൂമിലെ കട്ടിലിനരികില്‍ മേശയോട്‌ ചേര്‍ത്തിട്ട  കസേരമേല്‍ ശരീരം കൊണ്ട് വിളിപ്പേര്  അര്‍ത്ഥവത്താക്കിയ കിങ്ങ് എന്ന കപ്പല്‍ നങ്കൂരമിട്ടു കസേര തികയാതെ ഇരിക്കുന്നു.ധ്യാനത്തിലാണ് ...ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്‌ സോമരസം പകരുന്നു,വിഴുങ്ങുന്നു..പിന്നെ സ്വതസിദ്ധമായ ദിക്കുകള്‍ കുലുങ്ങുന്ന പൊട്ടിച്ചിരി..ചിരി കേട്ട് മൃതപ്രാണനായി കട്ടിലില്‍ പ്രവീണ്‍ എന്ന സെസ്സിലെ MSD ഡിവിഷനിലെ മുത്തു ഉരുണ്ടു പിരണ്ടു കിടന്നു.ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് മണിക്കൂറുകള്‍ കുറെയായി..സമയം എന്തായെന്നാ ??? പാതിരാത്രി 12 മണി .. 
               കപ്പല്‍ , മൊബൈല്‍ എടുത്തു അലറി വിളിച്ചു.."വിനോദ് സാറേ എവിടെയാ?"
അങ്ങേത്തലക്കല്‍ വിനോദ് സര്‍ ഫോണെടുത്തു.. ചാലക്കുടി പാലത്തിനു കീഴില്‍ പുള്ളി പോസ്റ്റായി നില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം ഏറെയായി..കൂട്ടിനു TD -യുടെ സഹവള്ളിയായ നാട്ടുകാരന്‍ വികാസുമുണ്ട്‌..2 പോസ്റ്റുകളും നോക്കി നമ്പര്‍  ഇട്ടിട്ടു KSEB - യുടെ ജീവനക്കാര്‍ ഇപോ പോയതെ ഉള്ളു,ഈ നില്‍പ്പ് തുടര്‍ന്നാല്‍ 11kv ലൈന്‍ നാളെ  കണക്ഷന്‍  നല്‍കും..കിട്ടിയ ബസ്സിനു കയറി പോയിരുന്നേല്‍ ഇപ്പോള്‍ കിങ്ങിനു ഒരു കമ്പനി കൊടുക്കാമായിരുന്നു ..
                     "ഹലോ സാറെ വരുന്നില്ലെന്ന് ???" കപ്പല്‍ അലറി..
   "ആ വള്ളി TD 10 മണിക്ക് മുമ്പ് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞതാ,അവനെ കാത്തു നിന്ന് ബസ്സും പോയി,
12.30 - നു ഒരെണ്ണം ഉണ്ട്..ഞാനതില്‍ കയറാം.." വിനോദ് മാഷ് 
 "ഹ ഹ ഹ അതല്ലേ സാറെ ഞാന്‍ വള്ളി ചുറ്റാന്‍ നില്‍ക്കാതെ നേരെ ഇങ്ങു പോന്നത്, എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ഞാനും post ആകുമെന്ന്..എന്തായാലും പോരെ ഞാന്‍ MH - മായി കാത്തിരിക്കും,103- ന്റെ വാതില്‍ കുറ്റിയിടത്തില്ല  " കപ്പല്‍ 
                        വിനോദ് സര്‍ ഫോണ്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു,കോതമംഗലം കാലടി അങ്കമാലി വഴിയില്‍ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വെളുത്ത  മാരുതി 800 നുള്ളില്‍ TD  ഫോണെടുത്തു,വിനോദ് സര്‍ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു തുടങ്ങും മുമ്പ് അങ്ങേ തലക്കല്‍ നിന്നും "സാറൊന്നും പറയണ്ട ,കുറെ നേരമായി വെയിറ്റ് ചെയ്യുവല്ലേ?നല്ലതാ..ഒരു 10-15 മിനിറ്റ് ,ഇപോ എത്തും.." ഫോണ്‍ കട്ട്‌. 
                   TD - യുടെ സഹയാത്രികനായ ബ്രീസ് വള്ളി ആക്സിലേറ്ററില്‍ ചവുട്ടി പിടിച്ചു..കാര്‍ ഏറ്റവും കൂടിയ വേഗതയില്‍ ഓടി- 80-85 km.
                        12.30 -ന്റെ ബസ്സും പോയി, പോസ്റ്റുകള്‍ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി..
"സര്‍ വിഷമിക്കണ്ട പുള്ളി ഇപ്പൊ വരും " വികാസ് വള്ളി 
      വിനോദ് സര്‍ എന്തോ മുറു മുറുത്തുകൊണ്ട്  കയ്യിലിരുന്ന മിനറല്‍ വാട്ടര്‍ കുടിച്ചു വറ്റിച്ചു,വയറ്റിലെ ഇരകള്‍  സമയം തെറ്റിയിട്ടും പച്ചവെള്ളം മാത്രം വരുന്നതില്‍ പ്രതിക്ഷേധിച്ച് ടിയര്‍ ഗ്യസുകള്‍ പൊട്ടിച്ചു.
    1 മണി, കറങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുമായി  ചാലക്കുടി കാണാതെ 10-20 km മുന്നോട്ടോടി പിന്നെ തിരിച്ചോടി TD പോസ്റ്റുകളുടെ അടുത്തെത്തി..
   മാരുതി വീണ്ടും 80-85 km....
   "അതെ ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ വരുകയ..എന്തേലും  വാങ്ങണോ??" TD
"എടാ ഇവിടെ കഴിക്കാനൊന്നുമില്ല,ബാറും ഹോട്ടലും ഇവന്മാര് നേരത്തെ അടച്ചു  ( വെളുപ്പിന് 1 മണിക്ക് ) നീ കഴിക്കാനെന്തെലും  വാങ്ങിയിട്ട് വരണേ.." കപ്പല്‍ 
                    ഭാഗ്യത്തിന് ഇരിങ്ങാലക്കുടയില്‍ മൂന്നു ദിവസത്തെ സ്ടോക്ക് തീരാത്ത വിഷമത്തില്‍ തുറന്നു വെച്ച ഒരു ഹോട്ടല് കണ്ടത്തി..വേവിച്ചതിനു ശേഷം ജരാ നരകള്‍ ബാധിച്ച പെറോട്ട,കോഴി,ചപ്പാത്തി  എന്നിവ  പൊതിഞ്ഞു  വാങ്ങി ..
                                 വധൂ  ഗൃഹ സമീപസ്ഥമായ ഇരിങ്ങാലക്കുട കല്ലട ഹോട്ടലിന്റെ ഗേറ്റ് മലര്‍ക്കെ തുറന്നു കിടന്നു,ഇവിടെയാണ്‌ കല്യാണത്തിനു വന്ന വരന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് താമസം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്..ഞങ്ങളെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ വരന്‍ ഏല്‍പ്പിച്ച 'പല്ലന്‍' എന്ന അവന്റെ കല്യാണ മാനേജര്‍ കോള്‍ഗേറ്റിന്റെ പരസ്യം പോലെ തിളങ്ങിയ പല്ലുകളുമായി വന്നു..
  ' എന്തുവാടെ പാതിരാത്രിക്കണോ ഫുഡ് വാങ്ങാന്‍ പറയുന്നേ?ഭാഗ്യത്തിന് കിട്ടി,ഞങ്ങള്‍ നാല് പേരുണ്ടാകും എന്ന്  പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ?"TD
"നിങ്ങള്‍ ആറു പേര്‍ക്കുള്ള  ഫുഡ് വാങ്ങി വെച്ചിരുന്നതാ, പക്ഷെ  കപ്പല്‍ .."
ആ ഗദ്ഗദത്തില്‍ എല്ലാം മനസിലാക്കി ഞങ്ങള്‍ 103- നമ്പര്‍ മുറിയിലെത്തി..
നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം കാണുന്ന കപ്പല്‍ സന്തോഷാധിക്യത്താല്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..കെട്ടിപ്പിടിച്ചു..കറങ്ങി ഇരുന്നു..
 "പടെ" ബഹളം കേട്ട് കട്ടിലില്‍ കിടന്നു മയങ്ങി തുടങ്ങിയ പ്രവീണ്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു,ഏതോ ദു:സ്വപ്നത്തില്‍ എന്ന പോലെ ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ചു,വീണ്ടും കിടന്നു..
 അര്‍ജുന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ പരിചയപ്പെട്ടു,ഒരു ബോധവുമില്ല..പറ്റിയ  കമ്പനി..
ഗ്ലാസ്സുകള്‍ നിറഞ്ഞു,ഒഴിഞ്ഞു..വിനോദ് സാറിന്റെ വയറ്റില്‍ ഇരകള്‍ നീന്തി തുടിച്ചു..സന്തോഷ പൂത്തിരികള്‍ വിരിയിച്ചു..
MH - ന്റെ label നീണ്ടു ഇഴഞ്ഞു കാണാന്‍ തുടങ്ങി..ഉം കിക്കായി..
തമാശ കഥകളുടെ  കെട്ടഴിഞ്ഞു.. ചിരിച്ചി ചിരിച്ചു പൂസിറിങ്ങി..നാറണത്ത് ഭ്രാന്തന്‍ കഷ്ട്ടപെട്ടു പാറയുരുട്ടി കയറ്റും പോലെ അടിച്ചു പൂസാകും,പിന്നെ പാറ താഴേക്കു ഉരുട്ടും പോലെ ചിരിച്ചി ചിരിച്ചു പൂസ് പോകും,ആ പ്രക്രിയയും പ്രതിക്രിയയും തുടര്‍ന്നു..
   ഇതിലൊക്കെ പങ്കു ചേരാനോ ഉറങ്ങാനോ പറ്റാതെ പാവം പ്രവീണ്‍ ..തിരിഞ്ഞു ,മറിഞ്ഞു,കമിഴ്ന്നു പല പോസിഷനുകളില്‍ കിടന്നുറങ്ങി നോക്കി..രാവിലെ അര്‍ജ്ജുന സ്വയം വരത്തിനു പോകേണ്ടതാ..സമയം 3 മണി..
 അപ്പോഴതാ ഒരു ഫോണ്‍ കാള്‍ , സെസ്സിലെ മുത്തിന്റെ മുത്തായ എല്‍ദോസ്, കൂട്ടുകാരന്‍ ഒരു കലാകാരന്‍ സിനിമാക്കാരന്‍ വള്ളി പുള്ളിയുമായി കല്ലട ഹോട്ടലിന്റെ ഗേറ്റില്‍ വന്നു കിടന്നു കറങ്ങുന്നു. മുഖം അല്‍പ്പം മുകളിലേക്കുയര്‍ത്തിയാല്‍  ഹോട്ടലിന്റെ ബോര്‍ഡു കാണാം,പക്ഷെ എല്‍ദോസ് മുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ..പുണ്യ ജന്മം..
         അവരെത്തിയപ്പോഴേക്കും പരാജിതനായ  പ്രവീണ്‍ കുളിച്ചു റെഡി ആകാന്‍ പോയി.
              പിന്നെ പറയണോ പൂരം.സിനിമാക്കഥയും , നാടക രചനയും ,പിന്‍ സ്റ്റേജിലെ വിശേഷങ്ങളും കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അനന്ത ശയനത്തില്‍ തറയിലും ,കട്ടിലിലും,മേശമേലും  കഥ കേട്ട് കിടന്നവര്‍ പ്രതിമ കണക്കെ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു..
     സുപ്രഭാതം..ഉറക്കത്തിന്റെ അബോധാവസ്ഥയില്‍ ആരെക്കെയോ വന്നു കുളിച്ചു റെഡി ആയി പോയി..
"എനിക്കൊരു അയണ്‍ ബോക്സ് താടാ " ഓ അന്‍വര്‍ എത്തി..മൂന്നാറില്‍ നിന്ന്.പോരുമ്പോ കൊണ്ട് വന്നൂടെ,ഉറക്കത്തില്‍ ഞാന്‍ എവുടുന്നു കൊടുക്കാന,ഉറക്കവും പോയി..തല ചൊറിഞ്ഞ് TD എഴുന്നേറ്റു  
ഹോട്ടലില്‍ വിളിച്ചു അയണ്‍ ചെയ്യുവാനുള്ള കാര്യം ശെരിയാക്കി ,മുഖം കഴുകി,പല്ല് തേച്ചു,,അപ്പോഴാണ്‌ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയില്‍ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെ കുറിച്ച് ഓര്‍മ്മ വന്നത്..
  പല്ലനെ വിളിച്ചു ബുക്ക് ചെയ്ത എല്ലാ റൂമിന്റെയും നമ്പര്‍  വാങ്ങി..ഭാഗ്യം ഒരു റൂമു പോലും ലോക് ചെയ്തിട്ടില്ല, നാട്യ  ശാസ്ത്രത്തിന്റെ A B C D പോലെ പല പൊസിഷനില്‍ എല്ലാവരും കിടപ്പുണ്ട്..പക്ഷെ കപ്പല്‍ രാവിലെ മുങ്ങി..
         നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം ഹോട്ടലിന്റെ ഇടനാഴിയില്‍ ഒറ്റ തോര്‍ത്ത് മുണ്ട് ഉടുത്തു പൊട്ടാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള നാലഞ്ചു യുവാക്കള്‍ തേരാ പാരാ നടന്നു..
     പകുതി തീര്‍ന്ന കുപ്പി ആലസ്യം വിട്ട കണ്ണുകളില്‍ ആശകള്‍ നിറച്ചു..കുളിചിട്ടാകാം..
TD യുടെ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചു..VIP...vipin cod..!!! താരം ദെ താഴെ ഗേറ്റിനടുത്ത് നില്‍ക്കുന്നു..പുള്ളി റൂമിലെത്തിയ ഉടന്‍ എന്തോ പരതാന്‍ തുടങ്ങി..കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഏതോ റൂമില്‍ നിന്നും അച്ചാറും കൊണ്ട് വന്നു , ആശകള്‍ വിരിയിച്ച പകുതി കുപ്പി കാലി കുപ്പിയാക്കി..
     കുളികഴിഞ്ഞു ഈറന്‍ ഉടുത്തു ഓരോരുത്തരായി റൂമില്‍ വന്നു .ഒഴിഞ്ഞ കുപ്പി നോക്കി 
                                   "ഒന്നുമില്ല അല്ലെ "..
പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ  നിരാശയോടെ പോയി..പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല താഴെ ബാറില്‍ വിളിച്ചു കുപ്പികള്‍ വരുത്തിച്ചു.
യുവതലമുറയിലെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറി..
                          
                              കൃത്യം മുഹൂര്‍ത്തം കഴിഞ്ഞതും എല്ലാ പാമ്പുകളും കല്യാണത്തിനെത്തി ,,ഫോട്ടോ സെഷന്‍ നടക്കുന്നു,അര്‍ജുന്‍ ആകെ ആവേശത്തിലാണ്,പാമ്പുകള്‍ എല്ലാരും നവ മിഥുനങ്ങളുടെ ഇരു വശത്തുമായി നിരന്നു നിന്നു, വധൂ വരന്മാരുടെ കഴുത്തില്‍ പൂമാല ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവര്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു,പക്ഷെ ഫോട്ടോ ഗ്രഫര്‍മാരും ബന്ധുക്കളും...ആ ആര്‍ക്കറിയാം..
            സദ്യക്ക് വേണ്ടി മുന്‍വശത്തെ വാതിലില്‍ തള്ളോട് തള്ള് ..മുന്‍പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് TD എല്ലാ പാമ്പുകളെയും അടുക്കള വഴി നയിച്ചു .സദ്യക്ക് സമയം ആകുന്നതുവരെ 
പാമ്പുകള്‍ പലതും തൂണിലും,ചെമ്പ് കലത്തിന്റെ അടപ്പിലും ചുറ്റി ഇരുന്നു വിശ്രമിച്ചു.
  വിശാലമായ ഗംഭീര സദ്യ, പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ അഭിവന്ദ്യരായ സെസ്സിലെ ഗുരുനാഥന്മാര്‍ ..എല്ലാവരെയും  കണ്ടു പരിചയം പുതുക്കി. 
                     ഒന്ന് വിശാലമായി മുറുക്കി ചുവപ്പിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴാ കാണുന്നെ പഴയ സുഹൃത്തുക്കളായ  ഷാജി, നിഷ ,ടിങ്കിള്‍ ,രേനോഷ് ഇത്യാധികളെ നയിച്ചു കൊണ്ട് അന്‍വര്‍ ,കുറച്ചു ഫോട്ടോ എടുത്തു ,പിന്നെ അവരെയും നയിച്ചു കൊണ്ട് ജാഥയായി അന്‍വര്‍ എങ്ങോട്ടോ പോയി.
   പാമ്പുകളെല്ലാം  അര്‍ജുനോടും പത്നിയോടും യാത്ര പറഞ്ഞു വീണ്ടും കല്ലട ടൂറിസ്റ്റ് ഹോമിലെ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങി..
          കല്യാണ മാനേജര്‍  പല്ലന്‍ അവര്‍കള്‍ പോകുവാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്, ഇനി വിരുന്നു കോഴിക്കോട് അര്‍ജുന്റെ ഗൃഹത്തിലാണ്,കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലുടന്‍ റൂമുകള്‍ ഒഴിയാമെന്ന ആഗ്രഹം വെറും അതിമോഹമായി പാവം പല്ലന്റെ മനസ്സില്‍ വീണുടഞ്ഞു,കല്യാണത്തിനു വന്ന മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളും കൂടി മുറിയിലേക്ക് വന്നപ്പോള്‍ ഗംഭീരമായി..
              സഭയിലേക്ക് വിഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി വന്നു തുടങ്ങി..കുപ്പികള്‍ , ചിക്കന്‍ ചില്ലി, പെപ്പെര്‍ ചിക്കെന്‍,പന്നി,പോത്ത്, എരുമ, കരള്‍ ,ഇതൊക്കെ ഉലത്തിയത്‌ പൊരിച്ചത് കരിച്ചത് മുറിച്ചത് പൊതിഞ്ഞത്..വന്ന ബില്ലുകള്‍ മുറി എടുത്ത ആളിന്റെ പേരിലാ..TD യും എല്ദോസും മത്സരിച്ചു ഒപ്പിട്ടു ബില്ലുകള്‍ കൊടുത്തയച്ചു..
  എല്ലാം ടേസ്റ്റു നോക്കി പകുതി കഴിച്ചു ബാക്കി വെക്കുന്ന കാരണം വെയ്റ്റ്ര്‍ക് എടുത്തു കൊണ്ട് പോകുവാനും വയ്യ, 
           കൈ കഴുകാന്‍ മടിയായത് കാരണം എല്ലാരും തൊട്ടു നക്കിയ വിഭവങ്ങളുടെ ബാക്കി പത്രം ബെഡ് ഷീറ്റില്‍ ചിത്രകല നടത്തി രസിച്ചു..ആകെപ്പാടെ മുന്സിപാലിറ്റി വകയായി സ്യൂട്ട് റൂം ..
  അവിടം ആകെ നശിച്ചു നാറാണകല്ല്‌ പിടിച്ചതും എല്ലാവരും ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു.
  "ഇനി അടുത്ത റൂമില്‍ പോയി കലാപരിപാടികള്‍ തുടങ്ങാം."
സ്യൂട്ട് റൂം വെക്കെറ്റു ചെയ്തു.
ക്ലീന്‍ ചെയ്യാന്‍ വന്നവര്‍ സ്വബോധം നശിച്ചു നെഞ്ചത്തടിച്ചു കൊണ്ട് ഇറങ്ങിയോടി,ആ നിലവിളി കേട്ട് ഹോട്ടല്‍ മാനേജര്‍  എത്തി,..അപ്പോഴാണ്‌ ആ നഗ്ന സത്യം ഞങ്ങള്‍ അറിയുന്നത്..റൂം ബുക്ക്‌ ചെയ്തത് വധുവിന്റെ ബന്ധു ജനങ്ങളാണത്രെ..മാനേജര്‍  ആ റൂമിന്റെ ഫോട്ടോകള്‍ പല ആങ്കിളില്‍ തെരു തെരെ എടുത്തു ,ബുക്ക്‌ ചെയ്ത ആ പാവങ്ങളെ അത് കാണിച്ചു പിഴിയാനാകും,പക്ഷെ അയാള്‍ ഒരു ശപഥം ചെയ്തു.."ഇനി അവര്‍ക്ക്  ഒരു കാരണവശാലും റൂം നല്‍കില്ല."
പിന്‍ കുറിപ്പ്  : മുന്‍കുറിപ്പില്‍  ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ നരകം കാട്ടേണ്ടി വന്നുവെന്ന്..പക്ഷെ ശേഷം എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നറിയില്ല കേട്ടോ..
"അര്‍ജുന്‍, നീ എന്നും ഞങ്ങളോട് കടപ്പെട്ടവനാണ് എന്ന് മാത്രം മനസിലാക്കുക.."

അവസാന താങ്ങ് ( END PUNCH ) : ഞങ്ങള്‍ ഒരു രാത്രി കൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു,അടുത്ത റൂമില്‍ ..പേടിക്കണ്ട  എല്ലാം തഥൈവ: 
   
                     
                

Wednesday, August 3, 2011

സാക്ഷി

        വെയ്റ്റിംഗ്   ലിസ്റ്റില്‍ ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത പോലെ കിട്ടിയ ടിക്കെട്ട് , നല്ല തിരക്കുള്ള സമയം കംപാര്‍ട്ടുമെന്റുകളില്‍ അടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല . ജനറല്‍ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റിന്   തൊട്ടുമുമ്പ് സ്ലീപ്പേര്‍  തീരുന്ന ഭാഗത്തെ വാതിലിനു   സമീപം ഒരിടം കിട്ടി.തിരക്ക് കൂടുതലായതിനാല്‍ , സുരക്ഷയെ കരുതി വാതിലടച്ചു  ചേര്‍ന്ന് നിന്നു.
                                     "രാജ്യാന്തര സര്‍വീസ് നടത്തുന്ന പബ്ലിക് ടോയെലെട്ടുകള്‍ " എന്ന് ഒരു ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ തയ്യാറാക്കാം, 'ലേഖകന്‍ - രവി ', ഫോട്ടോയും , അടിക്കുറുപ്പും, ജനങ്ങളുടെ പ്രതികരണവും  മാത്രം പോര,ജനപ്രതിനിധികള്‍ക്ക് പോകുന്ന 'പ്രതികളി'ല്‍ ആ ടോയെലെട്ടിന്റെ നാറ്റവും കൂടി ഉള്‍പെടുത്താന്‍   കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍ ..സ്വന്തം ഫോട്ടോ  കാണുവാനെങ്കിലും മാഗസിന്‍ തുറന്നു നോക്കിയാല്‍ ജനസേവകരുടെ മൂക്ക് അടഞ്ഞേനെ .. 
                             അടുത്ത സ്ടെഷന്‍ എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ തൊട്ടടുത്ത   കമ്പാര്‍ട്ട് മെന്റില്‍ നിന്നും പല തവണ നിലവിളികള്‍ കേട്ടു..എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നറിയാന്‍ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു നിന്നു,ഇനി ആരേലും പുറത്തേക്ക് വീണോ?
                         പെട്ടെന്ന് ശക്തിയേറിയ  തിരമാല പോലെ,  നില്‍ക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലേക്ക് തള്ളല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു,അടുത്ത കമ്പാര്‍ട്മെന്റിലെ  കുറെ യാത്രക്കാര്‍  ഈ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റിലേക്കു  ഇടിച്ചു കയറുന്നു,കുറച്ചു പേര്‍ വാതിലുകള്‍ വഴി പുറത്തേക്കു ചാടി..എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌ എന്നറിയാന്‍ രവി, ചാരി നിന്ന വാതിലു തുറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു ,അപ്പോഴേക്കും പക്ഷെ, പുറത്തേക്ക് ചാടുവാനുള്ള  മറ്റുള്ളവരുടെ  തിക്കും തിരക്കും കൂടി രവി വാതിലുമായി ചേര്‍ന്ന് അമര്‍ന്നു.. 
                                  പുറത്ത് സംഭവിക്കുന്നതൊന്നും നേരെ  കാണുവാനാകുന്നില്ല,നിലവിളികള്‍ കേട്ടു മുറുകുന്ന  മനസ്സ് ..
                          നക്സല്‍ ??തീവ്രവാദികള്‍ ??ജാതി സംഘടനകള്‍ ??അതോ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളോ??ഇന്ത്യയില്‍ ഈ പറഞ്ഞ വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് പൊതുശത്രു സാധാരണ ജനം  ആണല്ലോ ?
വില കൂട്ടിയാലും,നിയമം പാസാക്കിയാലും, കൊമ്പത്തെ നേതാവ് വൈരികളുടെ കത്ത്തിക്കിരയായാലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നതും ശിക്ഷ വാങ്ങുന്നതും ഈ സാധാരണ- ക്കാരാണല്ലോ ?
                    അല്ല അവരാണല്ലോ വോട്ടിട്ട് ജയിപ്പിച്ചു ഇതിനൊക്കെ വളം വെക്കാന്‍ ഓരോരുത്തരെ തലയിലേറ്റി നടന്നത്, വോട്ടിട്ട് കഴിഞ്ഞാല്‍ ആ കൈകള്‍ വെട്ടാന്‍  ഇവര്‍ക്കൊക്കെ എന്താ ഉത്സാഹം..
                                           ഉള്ളില്‍ രോഷം ആളി കത്താന്‍ തുടങ്ങും മുമ്പേ പുറത്ത് തീചൂളകള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി, രവി ആവുന്ന ശക്തിയെടുത്ത്‌ വാതില്‍  പിന്നോട്ട്  വലിച്ചു ,അനങ്ങുന്നില്ല,സ്ലീപ്പേര്‍ ബര്‍ത്തുകളില്‍ കിടന്നവര്‍ തിക്കി തിരക്കുന്നവരുടെ മുകളിലേക്ക് ചാടുന്നു,ചതഞ്ഞും ഒടിഞ്ഞും നീരുകെട്ടി  വിരൂപമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയവര്‍ നാലുപാടും ചിതറി ഓടുവാന്‍ തുടങ്ങി..
                 കമ്പാര്‍ട്ട് മെന്റു ഒന്നൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി, ഒന്ന് നന്നായി ശ്വസിക്കുവാന്‍ കിട്ടിയ ആശ്വാസത്തില്‍ രവി ഒന്ന് നിവര്‍ന്നു,ഇനി കുറച്ചു വൃദ്ധര്‍ മാത്രമേ  അതിനകത്ത് അവശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ..ഇനിയും തീരാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വതന്ത്രത അവരെയും പുറത്തേക്ക് പോകുവാന്‍  ശക്തരാക്കി..
                               രവി , നിന്ന ഭാഗത്തെ വാതിലു തുറന്നു കുറച്ചു പേരെ പുറത്തേക്ക്  വഴി കാട്ടി..പെട്ടെന്ന് ,ഇറങ്ങുവാന്‍ മുന്നോട്ടഞ്ഞ രണ്ടു ജീവനുകള്‍ തുളച്ചു നട്ടെല്ല് കടന്നു  ചോരയുടെ നിറമുള്ള നാക്കുകള്‍ നീട്ടി  ഒരായുധം രവിയുടെ വയറിനെ തൊട്ടു നിന്നു..
                            എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ തിരിഞ്ഞു മറുവശത്ത് കൂടി ഇറങ്ങുവാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും  കഴുത്തിനു പിന്നിലൂടെ വലം കൈയ്യുടെ താഴെവരെ വെള്ളിടി കീറിയ പോലെ വേദന ആഴ്ന്നിറങ്ങി,രവി കമിഴ്ന്നു വീണു, പാന്റ്സിന്റെ ബെല്‍റ്റില്‍ തൂക്കി രണ്ടു പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് രവിയെ ട്രെയിന്‍  ടോയിലെട്ടിനുള്ളിലേക്ക്  വലിച്ചിട്ടു ,നരച്ച നീല നിറത്തിലുള്ള ടോയിലെട്ടിന്റെ നാല് ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ രവിയുടെ ബോധം മറഞ്ഞു..
                                       
          ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അടഞ്ഞുപോയ മനസ്സിനെ ദൂരേക്ക്‌ പായിച്ചു കൊണ്ട് ഭീതിയുടെ വാള്‍ത്തലപ്പില്‍ ചോരക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവന്‍ പിടഞ്ഞു, നിലവിളികളും , രോദനങ്ങളും പുരുഷന്റെതോ സ്ത്രീയുടെതോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ വയ്യാതെ കുഴങ്ങിയ അന്തരീക്ഷം,
   എന്നാല്‍ വാളേന്തിയ ക്രൂര മൃഗങ്ങളുടെ ആര്‍പ്പു വിളികള്‍ കര്‍ണ്ണ പടത്തില്‍ വിള്ളലുകളും, മനസ്സില്‍  പേമാരിയും , വയറ്റില്‍ വിഷവും നിറച്ചു..
                                 കാലുകള്‍  പുറത്തെടുക്കുവാന്‍  ആകാത്ത വിധം ജീവനറ്റ ശരീരങ്ങള്‍ രവിയുടെ ഉടലിനെ ചുറ്റി ധമനികള്‍ വിടര്‍ന്നു  കിടന്നു..  ട്രെയിന്‍ ടോയിലെട്ടിന്റെ ജനാലയുടെ നേര്‍ത്ത വിള്ളലിലൂടെ രവി പുറത്തേക്ക് നോക്കി..ശവങ്ങള്‍ ..ശരീര ഭാഗങ്ങള്‍ ..രക്തം പുരണ്ട ബാഗുകള്‍ . .മാനം നഷ്ടപെട്ട സ്ത്രീ വേഷങ്ങള്‍ ..
                           
             "പറയു ..ആരാണ് ,  ആരാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്തത്..??അവരുടെ വേഷം എന്തായിരുന്നു??അതിന്റെ നിറം എന്തായിരുന്നു??അവര്‍ തൊപ്പി  ധരിചിരുന്നുവോ  ? അതോ കുറി തോട്ടിരുന്നുവോ?? ചുവപ്പോ??പച്ചയോ??നീലയോ ??കാവിയോ??ഏതായിരുന്നു അവരുടെ കോടിയുടെ നിറം?? അവര്‍  എന്തെങ്കിലും ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നോ........?..അവരുടെ ആശയങ്ങളോ മറ്റോ???
         നീണ്ട  ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ രവി മുഖമുയര്‍ത്തി..ആ ടോയിലെട്ടിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ട ശവങ്ങളിലോന്നായി മാറുവാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ രവിക്ക് അരിശം തോന്നി..
 ചോദ്യങ്ങള്‍ ആവര്ത്തിക്കപെട്ടു..
                 "അവര്‍ ..." രവി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..
             "അവര്‍ വിവസ്ത്രരായിരുന്നു ..ഉടലും തലയുമില്ലാത്ത ..കൈകളും കാലുകളും  മാത്രമുള്ള ആയുധമേന്തിയ  യന്ത്രങ്ങളായിരുന്നു..അവരുടെ ആശയം ഉന്മൂലനം  മാത്രമാണ് ..സാധാരണക്കാരന്റെ ഉന്മൂലനം.."
        
                 "................ കൂടുതല്‍ വിചാരണക്കായി  ഈ കേസ് അടുത്ത മാസം 20 - )o തിയതിയിലേക്ക് മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു.." 
           കണ്ണുകെട്ടിയ പ്രതിമക്കു പിന്നില്‍ മാറ്റി വെക്കപെട്ട  അനേകായിരം  കേസുകളില്‍ ഒരെണ്ണം കൂടി..
        നീണ്ടു പോകുന്ന സാക്ഷി നിരകളുടെ പിന്നില്‍ ഒരാള്‍ കൂടി ചേര്‍ക്കപെട്ടു ..